كرسي رياست جمهوري در انتظار راننده اتوبوس

سید رضا ميرزاده

کد خبر: ۲۹۶۸۷۰

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۳:۱۶

پس از آن که «خوزه رافائل مارینا»، پزشک ونزوئلایی اعلام کرد، به استناد مدارک پزشکی که در دست دارد، هوگو چاوز رئیس جمهور ونزوئلا تا سه ماه دیگر بیشتر زنده نخواهد ماند، آقای چاوز رئیس جمهور ۵۸ ساله این کشور در نطقی که از تلویزیون دولتی پخش می‌شد، اعلام کرد برای انجام عمل جراحی رهسپار کوباست. او در این سخنرانی نیکولاس مادورو معاون خود را به مردم معرفی کرد و گفت، اگر برایش اتفاقی رخ دهد در انتخابات ریاست جمهوری به او رأی دهند.

آقای چاوز در نطق هشتم دسامبر ۲۰۱۲ اعلام کرد، در صورت ناتوانی در انجام وظایف، مادورو معاونش بر اساس ماده ۲۰۳ قانون اساسی، مسئولیت ریاست جمهوری را تا برگزاری انتخابات بر عهده خواهد گرفت و به این وسیله از مردم خواست از او حمایت کنند. آقای چاوز گفت، مادورو باید کار را به پایان برساند، زیرا من اعتقاد کامل به او دارم و این عقیده‌ام تغییر ناپذیر است.

منابع خبری در شرایطی از وخامت وضع جسمی چاوز خبر می‌‌دهند که از طرف دیگر، اوباما رئیس جمهور ایالت متحده آمریکا در هفته‌های گذشته پس از یک دهه مخالفت سیاسی در روابط ایران با کشورهای منطقه، ضمن متهم کردن دولت چپ‌گرای ونزوئلا به رهبری هوگو چاوز در تلاش برای گسترش روابط ایران با کشورهای منطقه آمریکای لاتین، قانون مبارزه با نفوذ ایران در آمریکای لاتین را امضا و برای اجرا ابلاغ کرد.

بسیاری از کار‌شناسان منطقه‌ای و جهانی پیش‌بینی می‌‌کنند، در صورت مرگ چاوز، روابط ایران با این کشور و در پایان با کشورهای منطقه دچار تغییر شده رو به افول خواهد رفت. با این حال تصویب قانون ضد ایرانی مقابله با نفوذ ایران در منطقه آمریکای لاتین، حاکی از نگرانی مقامات کاخ سفید از استمرار گسترش روابط ایران با کشورهای منطقه به ویژه ونزوئلا حکایت دارد.

با نگاهی به سوابق معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا که قرار است در صورت فوت یا عدم امکان ادامه انجام وظیفه از سوی چاوز سکان هدایت کابینه این کشور را بر عهده بگیرد، این نگرانی‌ها قابل درک خواهد بود.

آقای نیکولاس مادورو ۲۳ نوامبر ۱۹۶۲ در کاراکاس به دنیا آمد. او پس از گذراندن دوره متوسطه به عنوان راننده اتوبوس به استخدام سندیکای رانندگان اتوبوس متروی کاراکاس درآمد و در مدت کوتاهی علاوه بر عضویت در جنبش چپ به عنوان عضو هیأت مدیره و رئیس سندیکای اتوبوس‌رانان برگزیده شد. آشنایی مادورو با هوگو چاوز به سال ۱۹۹۲ برمی گردد؛ زمانی که چاوز به جرم کودتا علیه دولت وقت در زندان بود.

مادورو در آن مقطع به سرعت جذب افکار چاوز شده به همراه همسرش سیلیا فلورس (۱) فعالیت گسترده‌ای را برای آزادی چاوز از زندان به کار گرفت و به این وسیله نام خود را از بنیانگذاران جنبش جمهوری پنجم (۲) به ثبت رساند. آقای مادورو در مدت کوتاهی به عضویت (حزب چاوز) psuv درآمده در تدوین قانون اساسی جدید ونزوئلا نقش مهمی ایفا کرد و در سال ۲۰۰۵ (۳) به عنوان نماینده مردم وارد مجلس ملی این کشور شد.

در ژانویه‌‌ همان سال به ریاست مجلس برگزیده شده، سپس در ماه آگوست از طرف چاوز به عنوان وزیر خارجه، سکان سیاست خارجی دولت بولیواری این کشور را به دست گرفت و پس از شش سال، از جمله مردان مورد اعتماد چاوز معاون رئیس جمهور این کشور برگزیده شده، رسانه‌های منطقه از او به عنوان وارث هوگو چاوز یاد می‌‌کنند. اکنون آقای مادورو تنها فردی است که می‌‌تواند اخبار مربوط به درمان رئیس جمهور را به آگاهی مردم برساند.

سیاستمدار پنجاه ساله کاراکاسی که نقش زیادی در به قدرت رساندن چاوز داشته، به دلیل ویژگی‌های بومی و عدم وابستگی فکری به غرب، از سوی چاوز خدمتگذار جبهه مبارزه نام گرفته است.

آقای نیکولاس مادورو با پیروی از سیاست‌های هوگو چاوز بار‌ها در طرح دیدگاه‌های خود سیاست‌های هوگو چاوز را تنها راه رهایی منطقه از سیاست‌های امپریالیسم غرب می‌‌داند.
او ضمن حمایت از مردم فلسطین از جمله نادر وزیران کابینه چاوز بود که با انداختن چفیه و حضور در مراسم حمایت از مردم غزه در یک سخنرانی انقلابی، جنایات رژیم صهیونیستی در نوار غزه را محکوم و در جریان حمله آمریکا و کشورهای غربی به عراق و افغانستان آن‌ها را به قاتلانی تشبیه کرد که، حقوق بشر را زیر پا می‌‌گذارند.

مادورو در سال ۲۰۰۷ در مجمع عمومی سازمان ملل ضمن پشتیبانی از مواضع جمهوری اسلامی ایران، سیاست‌های ایالات متحده در قبال ایران را به باد انتقاد گرفت. روزنامه اورینکو در ژوئن ۲۰۱۰ و از قول مادورو نوشت (ایران متحد عمیق و استراتژیک انقلاب بولیواری است)
او ضمن دفاع از مواضع کشورش، جهان عاری از هژمونی امپریالیسم را ضروری، مهم و ممکن دانسته، خطاب به نخبگان آمریکایی گفته است، ریشه تروریسم را باید در ایالت متحده پیدا کرد.
با این اوصاف، می‌‌توان حدس زد چرا مقامات آمریکایی تنها به فعال کردن ناوگان پنجم (فرماندهی جنوب) آن هم پس از ۴۵ سال بسنده نکرده به دلیل موج بازگشت ناپذیر ضد امپریالیستی در کشورهای منطقه به تصویب قانون مبارزه با گسترش نفوذ ایران در منطقه آمریکای لاتین روی آورده‌اند.

بدیهی است، در صورتی که مردم ونزوئلا به توصیه هوگو چاوز، مردی را بر کرسی ریاست جمهوری بنشانند که رانندگی اتوبوس را در سوابق خود افتخار می‌‌داند، در صورت پایداری در مواضع و حمایت گسترده مردمی، می‌تواند راه انقلاب بولیواری را به تعبیر چاوز به پایان برده پیوند این کشور و کشورهای منطقه با سایر کشورهای مستقل جهان به ویژه جمهوری اسلامی ایران را تقویت کند.

پی‌نوشت:

۱ـ خانم سیلیا فلورس در دوره گذشته، ریاست مجلس ملی را بر عهده داشت.
۲ـ Movimiento Quinta Publica
۳ ـ Partido Socialista Unido de Venezuela