چرا بارسا زياد گل مي زند؟

کد خبر: ۲۹۳۱۲

تاریخ: ۲۵ آذر ۱۳۸۷ - ۱۷:۱۴

دو هفته از لاليگا که گذشت جلد روزنامه «ال موندو دپورتيو» کنايه بزرگي به بارسا زد. روي جلد يک تير بزرگ قرمز بود که به سمت دروازه نوکمپ طراحي شده بود و زيرش نوشته بود؛ «بچه ها، بايد برود توي اين،» بارسا در دو بازي اول خودش تنها يک گل به ثمر رساند آن هم از روي نقطه پنالتي.

به نوشته اعتماد و به نقل از گاردين، يک امتياز در دو بازي بدجور همه را نگران کرده بود. اما بازي سوم مقابل اسپورتينگ خيخون با شش گل به سود بارسا به پايان رسيد. هفته بعد که رئال هم هفت گل به اين تيم زد همه گفتند خيخون خيلي ضعيف بوده و بارسا همچنان در بحران است. اما بعد شروع شد. سه گل مقابل بتيس، پنج گل مقابل آلمريا، شش گل مقابل وايادوليد و بعد نوبت به حريفان بزرگ رسيد. بارسا شش بر يک اتلتيکومادريد را شکست داد و به والنسيا و سويا هم چهار و سه گل زد تا در آستانه کسب يک رکورد در لاليگا قرار بگيرد. مردان کاتالان در ليگ قهرمانان هم پنج گل به بازل و پنج گل به اسپورتينگ ليسبون زدند تا تيمي که فصل پيش با 18 امتياز اختلاف نسبت به رئال مادريد سوم شده بود لقب خطرناک ترين تيم اروپا را به خود بگيرد. سوال اين است؛ چطور اين اتفاق افتاد؟

1- هويت
«ممکن است يک بازي را ببازيد اما امکان ندارد هويت تان را از دست بدهيد.» دکو اين را خوب فهميده بود. هيچ تيمي در اروپا هويتي به اين وضوح ندارد. از وقتي يوهان کرويف به بارسا آمد، اول به عنوان بازيکن، بعد مربي و بعد مشاور غيررسمي باشگاه، همه مي دانستند اين تيم قرار است چطور بازي کند. اصل حياتي اين بوده و هست؛ مالکيت بالاي توپ. بهترين نمونه اين فلسفه را در تيم رويايي بارسا که بين سال هاي 91 تا 94 چهار بار پياپي قهرمان لاليگا شد، ديديم. گوارديولا مي گويد؛ «همه چيز دور و بر توپ اتفاق مي افتد.» دويدن بدون هدف فايده يي ندارد. اين نکته يي بود که گوارديولا بارها به سيدو کيتا گوشزد کرد. بازيکنان آکادمي بارسا استيل مشخصي دارند و همه از همان کرويفيسم پيروي مي کنند. مايکل رابينسون معروف ترين گزارشگر اسپانيا مي گويد؛ «20 تا بچه اگر در يک پارک با هم فوتبال بازي کنند دقيقاً به شما مي گويم کدام شان از آکادمي بارسا هستند.» مسي، ژاوي، پويول، اينيستا، فابرگاس، بويان، بوسکتس. کافي نيست؟

2- بازگشت نظم و انگيزه
اولين کاري که پپ گوارديولا کرد اين بود که دکو و رونالدينيو را از تيم خارج کرد و با در نظر گرفتن جريمه هاي سنگين نظم و انضباط را به تيم بازگرداند. 500 يورو براي نرسيدن به صبحانه، هزار يورو براي خانه نبودن در شب قبل از بازي و مهم تر از همه 6 هزار يورو براي هر دقيقه تاخير سر تمرين. گوارديولا حتي موسيقي که توي اتوبوس تيم پخش مي شود را هم کنترل مي کند. بازيکنان بارسا مجبور هستند به دستور سرمربي شان فقط «کلد پلي» گوش بدهند. دومين حرکت پپ براي به ثمر رسيدن انقلابش هم بازگرداندن انگيزه و عطش پيروزي به تيم بود. اوزه بيو دستيار رايکارد مي گفت وقتي قهرمان ليگ قهرمانان شدند بازيکنان ديگر انگيزه يي نداشتند. گوارديولا کافي بود به بازيکنانش يادآوري کند که چطور فصل پيش مقابل رئال تحقير شدند و انگيزه بازگشت.

3- بازي در زمين حريف
«خيلي ساده است. وقتي بازي در نيمه حريف است راضي ام و وقتي بازي به نيمه خودمان مي آيد احساس خوبي ندارم.» گوارديولا فلسفه بارسا را خيلي ساده توضيح مي دهد. نکته جالب اينجا است که آنري، مسي و اتوئو اين فصل بيشتر از پويول و پيکه خطا کرده اند؛ دفاع کردن از همان يک سوم دفاعي حريف. اتوئو مي گويد؛ «ترجيح مي دهم وقتي دفاع حريف توپ را در اختيار دارد رويش فشار بياورم تا موقعيت گل ايجاد شود.» اما مساله فقط دفاع کردن نيست. مساله اصلي حمله است. قدرت خط دفاع بارسا از آنجا مي آيد که اين تيم آنقدر در حمله قدرتمند است که اکثراً در همان نيمه اول کار را براي حريفش تمام مي کند و ديگر چيزي از حريف باقي نمي ماند تا بخواهد به دروازه بارسا حمله کند.

4- دقت به جزئيات
گراهام سونس جمله فوق العاده يي درباره فوتبال دارد؛ «بازي که متوقف مي شود بازيکنان بد استراحت مي کنند و بازيکنان خوب مي پرسند از کجا مي شود يک چيزي براي دوپينگ پيدا کرد.» کنايه زيباي اين جمله را امسال در دو ضربه آزادي که مسي درون دروازه اتلتيکومادريد و رکرتيوو جاي داد، ديديم. مسي طوري پشت توپ ايستاده بود که انگار اصلاً علاقه يي به زدن ضربه ندارد و وقتي کوپه (دروازه بان اتلتيکو) کنار تير ايستاده بود و داشت با مدافعانش حرف مي زد ناگهان ديد توپ به تور چسبيده است. تيري آنري هم سابقه اين کارها را در آرسنال دارد. نکته مهم اينجاست که بارسا اين فصل بيش از کل دو فصل پيش از روي ضربات آزاد به گل رسيده است. «برعکس گذشته ما روي استراتژي فوتبال بازي مي کنيم.» اين هم اعتراف ژاوي.

5- بازيکنان بزرگ
نکته آخر که شايد از همه مهم تر باشد اين است؛ ژاوي، اتوئو، آنري، مسي، اينيستا و دني آلوز. اين اسم ها کنار هم به تنهايي کافي است تا خط حمله يي فوق العاده داشته باشيد.