نقشه راه برای وحدت حوزه و دانشگاه

کد خبر: ۲۹۲۰۴۴

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۱ - ۱۳:۰۸

طراح اصلی «وحدت حوزه ودانشگاه» حضرت امام خمینی(ره) بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران بودند که پس از مشاهده تلاش مستکبران برای حذف دین از دانشگاه و آگاهی نسبت به این‌که امنیت از مسائل اصلی انقلاب و کشور است این طرح را ارائه کردند.

به گزارش ایسنا از وظایف اصلی حوزه کسب علوم مربوط به فهم و تبلیغ دین، تحقیق در مسائل دینی و فراگرفتن احکام الهی در همه شئون زندگی، از بین بردن ناسره‌ها ‌و ناخالصی‌ها از احکام دین و همچنین رساندن احکام دین در هرجامعه با هر مخاطبی به رسا‌ترین شکل ممکن است.

در این بین دانشگاه‌ها نیز وظیفه بهتر کردن زندگی مردم به وسیله علوم مختلف را بر عهده دارند.

و اما وظیفه طلاب نمایش نمونه کامل عالم دین به دانشگاهیان است. شهید بهشتی، شهید مفتح و شهید مطهری نمونه بارزی از طلابی هستند که این وظیفه را به خوبی انجام داده‌اند.

ارتباط متقابل که لازمه آن برنامه‌ریزی و سازماندهی ارتباط هاست، خوش‌بینی نسبت به هم و همکاری و بهره‌گیری از یکدیگر که از مصادیق آن تعلیم علوم مورد نیاز حوزه‌ها توسط دانشگاهیان و همچنین تعلیم دین در دانشگاه‌ها توسط حوزویان است از الزامات همکاری و رابطه متقابل حوزه و دانشگاه است.

در نتیجه این اقدامات شاهد آباد شدن دین و دنیای جامعه،‌ تصحیح جهت‌گیری زندگی جامعه و پاک شدن فکر و روح جامعه از زشتی‌ها و نادرستی‌ها خواهیم بود.

حوزه و دانشگاه باید در هدف وحدت داشته باشند؛ تکمیل زندگی مردم می‌تواند مصداقی از وحدت در هدف باشد این برداشت غلطی است که به دنبال تخصص‌های دانشگاهی در حوزه و بالعکس باشیم و یا اجرای برنامه‌های حوزه در دانشگاه و یا بالعکس را دنبال کنیم؛ چراکه هریک از این مراکز علمی از روش‌ها و مقاصد خود برخوردار هستند.

منشاء وحدت توحید است و اهیمت آن به دلیل مبنای فکری و اعتقادی ما و همچینین مبنای عملی و اجتماعی است. ثمره توحید جریان وحدت در همه حوزه‌هاست از مصادیق آن می‌توان به ارتباط انسان با سایر اعضای عالم، وحدت جامعه اسلامی، وحدت علم و دین اشاره کرد. نقطه مقابل توحید نیز شرک است که نتیجه‌ای جز اختلاف درپی ندارد. اختلافات طبقاتی، اختلافات بین مومنین و جدایی علم و دین منشائی جز منیت‌های انسان‌ها و شیطان‌های خارجی ندارد.

هدف وحدت حوزه و دانشگاه اسلامی شدن دانشگاه‌ها و به روز شدن حوزه‌های علمیه بوده است.

ثمره اسلامی شدن صد درصد روش‌ها و روابط در دانشگاه‌ها و اصالت قائل شدن مدیریت‌ها برای اسلام، تبدیل دانشگاه به پرورشگاه متخصصان مسلمان و متعهد خواهد بود و معنای آن نیز رواج ارزش‌ها، عمل و تعهد اسلامی در دانشگاه‌هاست. از مصادیق این امر امانت، صدق گفتار، صفا و برادری، عمل جهادی، درس خواندن از روی علاقه، کمک به یکدیگر در فراگیری و تلاش برای تعمیق در معلومات است.

اسلامی شدن دانشگاه‌ها همچنین احساس مسوولیت دانشجو نسبت به مسائل انقلاب و رشد و آگاهی مردم را درپی دارد و فرصتی تاریخی برای تحصیل جوان ایرانی از هر قشر و نقطه کشور در نظام اسلامی خواهد بود. درس خواندن جوان دانشجو در راه اسلام عزت بخش است و از آن‌جا ضرورت دارد که باید به دنبال کسب جایگاه ممتاز ملت ایران در میان ملت‌ها به برکت اسلام باشیم؛‌ چرا که در نتیجه آن شاهد بی‌اعتنایی مردم ایران به تهدیدهای ابر قدرت‌ها خواهیم بود.

از سوی دیگر نتیجه نادیده گرفتن اسلامی شدن دانشگاه‌ها؛ ورود به دانشگاه و استفاده از بیت‌المال تنها برای کسب درآمد، پیروی از ابر قدرت‌های بزرگ در مسائل سیاسی و همچنین آماده‌سازی جوانان جهت نوکری استکبار جهانی یعنی همان چیزی که در رژیم گذشته شاهدش بودیم خواهد بود.

به روز شدن حوزه علمیه نیز الزاماتی را می‌طلبد که از جمله آن می‌تون به تلاش برای رغبت و شوق مردم نسبت به دین خدا و همچنین ارائه دین به مردم آنچنان که خدا خواسته است اشاره کرد.از الزامات این امر می‌توان تحقیق و نوآوری، ‌روشنفکری، آگاهی از دنیا، خالی بودن از هوای نفس برشمرد. مخاطبان اصلی این موضوع دست‌اندکاران و مسوولان حوزه هستند و دلیل آن سخت‌گیری‌هایی است که اسلام برای مراجع تقلید در نظر گرفته است.

در برابر طرح حوزه و دانشگاه برخی اختلاف حوزه و دانشگاه را دنبال کرده‌اند که ریشه آن جدایی علم جدید از دین، تلاش مستکبران برای حذف دین از دانشگاه، بنیان‌گذاری دانشگاه بر پایه‌های غیردینی با هدف پرورش نسل بی‌اعتقاد به دین برای اداره کشور و نابودی تفکر و وجدان دینی در کشورهای اسلامی و تسلط استعمارگران بر کشور اسلامی بوده است.

تبعات اختلاف حوزه و دانشگاه روی‌گردانی علمای حوزه از دانشگاه و دانشگاه از علمای حوزه است که نتیجه آن مفید نبودن دانشمندان برای مردم خواهد بود.

همچنین افراد ناصالح با ویژگی بی‌بهره‌گی از خصوصیات مهم (دین، اخلاق اسلامی، اخلاق سیاسی و وجدان ملی) و ترجیح منافع بیگانگان بر منافع ملی صاحب دانشگاه‌ها خواهد شد.

معارضه و اصطکاک دانشگاه و دانشجو و استاد متدین، تربیت روشنفکران دانشگاهی با ویژگی بی‌ریشه‌گی و بی‌اعتقادی، به بی‌دینی کشادن جامعه توسط کسانی که در محیط بی‌دین دانشگاه پرورش یافته‌اند، عقب‌ماندگی ملت ایران، میدان یافتن دانشجو، استاد و دست‌اندرکاران بی‌دین و لاابالی از دیگر تبعات اختلاف حوزه و دانشگاه است.وظیفه ما در این زمینه جلوگیری از تاثیر افکار، انگیزه‌ها و احساسات غلط ایشان بر محیط دانشگاه است؛ چراکه مقصر اصلی در این زمینه خود ما و کسانی خواهیم بود که باید دین را تعلیم می‌دادند.

توجه به این نکته ضروری است که وحدت حوزه و دانشگاه ثمرات بسیاری در پی دارد. جمع دنیا و آخرت که نتیجه آن ایجاد یک زندگی سعادتمند برای انسان خوشبخت خواهد بود از جمله این ثمرات است که مصداق آن زندگی پیامبر و انبیا الهی(ع) است. در مقابل این امر نیز پیشرفت علمی و دنیای و غفلت از معنویت در دنیای غرب مطرح است مصداق آن پیشرفت در بخش ابزار و وسایل زندگی تا آنجاست که به کرات رسیده‌اند و نبودن معنویت و جهت‌گیری درست در نظام‌های غربی است. آسیب این امر نیز ضرر پیشرفت‌های مادی در صورت فقدان معنویت در جامعه است و نتیجه آن پرشدن دنیا از ظلم و جور و حذف معنویت در جوامع تابع غرب و ناتوانی در جلب مادیات است.

پرداختن صرف به معنویت و غفلت از پیشرفت علمی و مادی نیز نقطه مقابل جمع دنیا و آخرت و هدف وحدت حوزه و دانشگاه است؛ چراکه اسلام همواره بر رد انزوا از دنیا و زندگی تاکید داشته است.

ایجاد جامعه اسلامی، پیشرفته مستقل و الگو به معنای الگوشدن نفی‌ها و اثبات‌های ما برای دنیا نیز ثمره وحدت حوزه و دانشگاه و ضرورت آن نیز نیازمندی بشریت امروز به این الگو است.

نقشه راه دانشجویان | وحدت حوزه و دانشگاه

**************

منبع: بهره‌گیری از محورهای اصلی بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در جمع دانشجویان از سال 1368 الی1388 که در سایت khamenei.ir منتشر شده است.