شوالیه هایی برای پیروز نشدن!

حقیقت داستان شوالیه شدن فتح الله زاده

کد خبر: ۲۸۷۵۰۴

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۱ - ۲۳:۴۵

شوالیه باید در میدان نبرد خودش را نشان دهد، هر وقت تیم فتح الله زاده یا هر تیم باشگاهی دیگری توانست به مراحل پایانی لیگ قهرمانان آسیا برسد و یا حتی قهرمانی را از آن خود کند، بی شک مردم ایران مدیران و دست اندرکاران آن تیم ها را با نشان یا بی نشان دوست خواهند داشت و آنها شوالیه های واقعی فوتبال ایران خواهند شد.

به گزارش «فردا»:در زمانهای قدیم، جنگجویان باید سالها با رقیبان خود می جنگیدند و در میدان نبرد شایستگی های خود را نشان می دادند تا فرمانروایی، پادشاهی، حکمرانی و یا بالاخره شخص مقتدری به آنها لقب شوالیه اعطا می کرد. اما این روزها شوالیه شدن به پر کردن چند فرم و پرداخت مبلغ درخواستی برخی نهادها وابسته است.

روزهای آخر آبان ماه بود که فتح الله زاده در بازگشت خود از سفر اروپاییش اعلام کرد موفق به دریافت نشان شوالیه فوتبال ایران شده است! تا نشان دهد گرچه فوتبال ایران در این سالها موفقیت خاصی نداشته، اما در زمینه کارهای حاشیه ای هنوز هم رگه های خلاقیت و طنز پردازی در این پیکر بی جان دیده می شود.

فتح الله زاده به گواهی همه اقداماتش مردی است که عاشق رسانه هاست، او دوست دارد همیشه در صدر اخبار باشد و طوری وانمود کند که انگار مهمترین آدم این فوتبال است. از قضیه بمب ترکاندن ها تا دکتر، دکتر گفتن روزنامه اش به او تا همین ماجرای شوالیه شدن این حرف را ثابت می البته بهتر بود مدیر عامل استقلال ارز از کشور خارج نمی کرد و حالا که اغلب دانشگاه های کشور تبدیل به بنگاه های اقتصادی شده اند و به نوعی مدرک دکتری را با 50 میلیون تومان می فروشند، همینجا دکتری می گرفت!

از این ها گذشته، ماجرای جدید فتح الله زاده ابعاد جالب و گوناگونی دارد. او می گوید مرکز تحقیقات و نوآوری مدیریت اروپا یا اینووا (Innova) که در بروکسل واقع است، این مدرک را به او داده و حتی شهرام ناظری هم نشان شوالیه اش را از این موسسه گرفته در حالی که همه در ایران می دانند ناظری نشان شوالیه را زا دولت فرانسه دریافت کرده است. حال پرسش این است که اگر این مدرک واقعا مدرک معتبری است، چرا باید توسط خود فتح الله زاده اعلام شود؟ حداقل یک خبرگزاری یا نشریه بین المللی یا آسیایی نباید نیم خط خبر در مورد چنین موفقیتی کار کند؟

تلاش ما برای کشف اصل ماجرا اما ابعاد جالبی از این داستان را مشخص می کند. موسسه اینووای بروکسل، طبق جستجوی ما تنها نام یک موسسه ثبت اختراعات است که نمایشگاه هایی هم در این زمینه برگزار می کند. جستجوی ما در این سایت حدود دو ساعت به طول انجامید اما هیچ نامی از ایران و فتح الله زاده در سایت نبود. در لیست دریافت کنندگان نشان 2012 تنها نام هایی از روسیه، مولداوی، لهستان، عربستان سعودی، کرواسی، بوسنی و تایوان دیده می شود.

حال مشخص نیست فتح الله زاده این نشان را از چه موسسه ای دریافت کرده است. البته احتمال دارد موسساتی با نام های مشابه سعی کنند ازین طریق درآمدزایی کنند، کما اینکه یک روزنامه و چند شرکت ایرانی دیگر نیز ادعا کرده اند این نشان را دریافت کرده اند اما در اهمیت این نشان همین بس که جز نشریات خود آنها این خبر در هیچ جای دیگر انعکاس نداشته است و نامی از آنها نیز در این سایت نیست! البته حداقل آنها هزینه اضافی نکرده و به بروکسل نرفته اند، بلکه نماینده آن موسسه در دفتر کارشان نشان را به آنها داده است.

ماجراهایی از این دست البته بسیار اتفاق می افتد. مثلا ضیا موحد استاد فلسفه چند روز پیش در مصاحبه ای گفته بود : «از فلان نهاد نامه آمده بود که ما می خواهیم شما را به عنوان دانشمند ده سال اخیر انتخاب کنیم؛ لطفاً به فلان حساب 200 پوند واریز کنید! و بعد گفته بود اگر می خواهید دانشمند پنجاه سال اخیر شناخته شوید، پانصد یا هزار پوند واریز کنید (رقم دقیقش را الان به خاطر ندارم.)»

بهر حال از ابعاد این ماجرا که بگذریم باید پرسید فتح الله زاده چه موفقیت چشمگیری بدست آورده، که اگر بر فرض محال این نشان توسط همین موسسه به او داده شده و خیلی هم معتبر بوده و ما موفق به پیدا کردنش نشده باشیم، که لایق این نشان باشد؟ چه خلاقیتی در عرصه مدیریت فوتبال به خرج داده است؟ بمب ترکاندن با هزینه از بیت المال اگر خلاقیت است که اغلب مدیران ایرانی بالذات شوالیه هستند! علاوه بر این فتح الله زاده بهتر است نگاهی به عملکرد خود در دوران مدیریتش داشته باشد، زمانی که استعفا داد و از رفتن گفت اما چند روز نگذشته گفت حرف مرد دوتاست و یا زمانهای مشابه دیگر که مجال گفتنش اینجا نیست.

در پایان تنها باید گفت مدیران ایرانی بهتر است بیشتر به فکر موفقیت های واقعی باشند نه موفقیت های ساختگی، چرا که حتی در صورت پذیرش این ادعاها توسط عده ای، این قضایا سودی برای هیچکس ندارد. شوالیه باید در میدان نبرد خودش را نشان دهد، هر وقت تیم فتح الله زاده یا هر تیم باشگاهی دیگری توانست به مراحل پایانی لیگ قهرمانان آسیا برسد و یا حتی قهرمانی را از آن خود کند، بی شک مردم ایران مدیران و دست اندرکاران آن تیم ها را با نشان یا بی نشان دوست خواهند داشت و آنها شوالیه های واقعی فوتبال ایران خواهند شد.