بوش به جاي حمله، به مذاكره با تهران مي‌پردازد؟

اظهارات بوش درباره دست کشيدن از مخالفت با پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني و لغو تحريمات هواپيمايي، اشتباه لفظي بود. دست‌كم مشخص است كه بوش تا پايان دوران رياست‌جمهوري خود، به ايران حمله نمي‌كند و اين چيزي است كه نه تنها نظاميان آمريكايي، بلكه همه مردم در سرتاسر جهان از آن خشنود هستند.

کد خبر: ۲۸۶۳

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۸۶ - ۱۲:۰۶

لبخند صورت چندين نفر از مقامات نظامي آمريكايي در جلسه اخير يك مؤسسه در واشنگتن درباره برنامه اتمي ايران، نشان از اين مي‌داد كه آمريكا به اين زودي‌ها، جنگ ديگري در خاورميانه را آغاز نخواهد كرد.

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، سايت منافع ملي آمريكا در مطلبي به قلم «باربارا اسلاوين»، از خبرنگاران برجسته آمريكايي در حوزه خاورميانه و ايران نوشت: گزارش اخير سازمان ارزيابي اطلاعاتي آمريكا، خبر از توقف برنامه اتمي تسليحاتي ايران در سال 2003 داده كه اين، سد بزرگي در راه تلا‌ش‌هاي كساني است كه ادعا مي‌كردند دولت بوش بايد پيش از آن كه دير شود، به ايران حمله كند.

به رغم تلاش‌هاي بوش در كنفرانس خبري خود كه مي‌خواست نشان دهد چيزي تغيير نكرده، بايد اذعان كرد همه چيز تغيير يافته است. «چاك فرليش»، مشاور امنيت ملي سابق كه اسرائيلي است، اين خبر را زلزله‌اي خواند كه زمان بيشتري به ما مي‌دهد تا روش‌هاي ديپلماتيك را آزمايش كنيم.
اين در حالي است كه «جفري كمپ»، از مركز نيكسون در همين مجمع در انستيتو سياست خاور نزديك در واشنگتن با اين گفته موافق است. وي گفت: «گزارش همه ساختارهاي سياسي در اين شهر را تغيير مي‌دهد. احتمال يك حمله نظامي تا مدت‌هاي بسيار زياد ديگر از بين رفته است.»

هنوز هم پرسش‌هاي بسيار ديگري از گزارش سازمان‌هاي اطلاعاتي و جاسوسي آمريكا هست، اما يك نتيجه‌گيري كليدي از اين گزارش، آن است كه مذاكره راهكار قابل توجه و محتمل است.
اين گزارش نشان مي‌دهد، ايران كشور ديوانه‌ها نيست، بلكه كشوري است كه تصميمات خود را بنا بر هزينه و سود و زياني كه به همراه دارد، مي‌گيرد.

رهبران آن در برابر فشار حساس بوده و نگران نقش و وجهه بين‌المللي ايران هستند. ايران برنامه هسته‌اي خود را در سال 2003 به اين علت متوقف كرد كه در محيط پس از 11 سپتامبر، نگران پيامدهاي اين كار بود. اين كشور زماني مذاكره با بريتانيا، فرانسه و آلمان را آغاز كرد كه گمان مي‌كرد، آمريكا نيز به زودي به اين كشورها بپيوندد، اما اين اتفاق نيفتاد.

گفته بوش در كنفرانس خبري او در سال 2003 مبني بر اين كه آمريكا باعث تسهيل مذاكرات با ايران شده است، تنها اشتباه لفظي بود و در واقع، جان بولتون، معاون وزير امور خارجه آن زمان آمريكا، هيچ كمكي به اين روند نكرد و در عوض، به شدت در تلاش بود با برجسته كردن تهديدات ايران براي اروپا، اين مذاكرات را خراب كند.

اظهارات بوش در سال 2003 هم درباره دست کشيدن از مخالفت با پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني و لغو تحريمات قطعات هواپيمايي در صورتي كه ايران غني‌سازي را متوقف كند، هم تنها يك اشتباه لفظي بود. اين پيشنهاد‌ها به طور رسمي تا سال 2005 و كمي پيش از آن كه محمد خاتمي، جاي خود را به محمود احمدي‌نژاد بدهد، عملي نشد.
آمريكا تا ماه مي ‌2006 هم پيشنهاد جدي پيوستن به مذاكرات را مطرح ننمود و در آن زمان هم آن را مشروط به تعليق غني‌سازي كرد.

اما آيا بوش هم‌اكنون راهكار ديپلماتيك را به طور جدي‌تر پيگيري خواهد كرد؟ اعمال تحريمات جديد عليه ايران شايد سخت باشد، اما توجيه مذاكره با تهران آسانتر خواهد بود. به هر حال، دست‌كم مشخص است كه بوش تا پايان دوران رياست‌جمهوري خود به ايران حمله نمي‌كند و اين چيزي است كه نه تنها نظاميان آمريكايي، بلكه همه مردم در سرتاسر جهان از آن خشنود هستند.