زمان نشان دادن غیرت کشوهای عربی است

همسنگ سوریه، اکنون در غزه هم بجنگید!

شبکه‌های تلویزیونی عربی در جریان حمله به غزه، تنها پیامک‌ها و آرزوهای مردمشان را برای نجات مردم غزه زیرنویس می‌کنند؛ اما آیا لازم نیست سران کشورهای عربی، کارهایی برای برآوردن آرزوهای ملت‌های خود انجام دهند؟ چگونه است که همزمان هزاران شهروند عربی از کشورهای گوناگون در سوریه در حال جنگیدن با بشار اسد و هم‌کیشان عرب خود هستند، اما در عین حال برای فلسطینی‌ها، تنها دعا و آرزو نثار می‌کنند؟

کد خبر: ۲۸۵۵۴۶

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۱ - ۱۲:۴۹

وضعیت روزهای اخیر غزه و بمباران مناطق فلسطینی‌نشین، آزمونی است بزرگ برای کشورهای انقلابی عربی تا مشخص کنند درباره فلسطین (پاره تن سرزمین‌های اسلامی) عربی چه می‌کنند.

به گزارش «تابناک»، اتحادیه عرب که سال‌های سال است خود را اسیر دولت‌های محافظه‌کار عربی می‌داند و عملا تا کنون برای وضعیت‌های مهم در دنیای اسلام، کار چشمگیری نکرده و با راهبرد ایران یعنی مقاومت در مقابل رژیم صهیونیستی همراهی نکرده است و دولت‌های عربی جمعی یا جداگانه و به گونه‌گون سیاست‌های منطقه‌ای خود را برای رژیم اسرائیل طراحی کرده‌اند.

اما اینک انقلابیونی در برخی از کشورهای عربی به قدرت رسیده‌اند که سال‌های سال ادعای مبارزه با رژیم صهیونیستی را داشته‌اند و همواره در شعارهای خود از آزادی بیت‌المقدس سخن گفته‌اند. اینک این افراد و جریانات در قدرت هستند و افکار عمومی مسلمانان منتظرند تا ببیند این انقلابیون تا چه میزان خواهند توانست، راهبرد مناسبی در مقابل اشغالگران در پیش گیرند.

بی‌گمان، رژیم صهیونیستی نه تنها طرفدار حفظ وضع موجود است، بلکه می‌کوشد هرازگاهی هم چون روز‌های اخیر با انجام عملیاتی آرامش مردم غزه را به هم بریزد، زیرساخت‌های این مناطق را از بین ببرد و هر کس را که احساس کرد، باید کشته شود با ترور‌های هدفمند از میان بردارد.

در آن سو، اما در ماه‌های اخیر، کشورهای انقلابی عربی نه تنها مخالفتی با وضع موجود و تجاوزگری‌های رژیم صهیونیستی نکرده‌اند، بلکه هیچ نشانی از آنان برای تغییر هر چند اندک در وضع موجود هم دیده نمی‌شود.

در روزهای اخیر، هر کسی که شبکه‌های خبری کشورهای عربی را دیده باشد، دیده که مردم کشورهای عربی، دعا‌ها و آروزهای خود برای نجات مردم غزه را به صورت پیام کوتاه برای این شبکه‌ها فرستاده‌اند و این شبکه‌ها هم همه آنها را زیرنویس پخش می‌کند.

اما اکنون پرسش این است که آیا آرزوهای مردم در کشورهای عربی با زیرنویش کردن پیام‌های آنان برآورده خواهد شد؟

آیا لازم نیست سران کشورهای عربی، کارهایی برای برآوردن آرزوهای ملت‌های خود انجام دهند؟ چگونه است کههمزمان هزاران شهروند عربی از کشورهای گوناگون در سوریه در حال جنگیدن با بشار اسد و هم کیشان عرب خود هستند، ولی برای فلسطینی‌ها تنها دعا و آرزو می‌کنند؟