تنها تصمیم درست رئیس فدراسیون فوتبال

کفاشیان رفتنی شد؟

سرانجام رئیس همیشه خندان متقاعد شده است، صندلی دوست داشتنی خود را تحویل دهد! از یک منبع موثق شنیدیم که کفاشیان به زودی استعفای خود را تقدیم می‌کند تا اهالی فوتبال نفس تازه‌ای بکشند؛ البته شاید این تصمیم بی‌ارتباط با دستگیری مشاور این فدراسیون نباشد.

کد خبر: ۲۸۵۵۱۳

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۱ - ۱۱:۳۰

۲۴ آبان یک روز بد در تقویم کاری فدراسیون علی کفاشیان و فوتبال دوستان کشورمان بود؛‌ پس از دو شکست بد در مسابقات جوانان آسیا و جام جهانی فوتسال که باعث حذف تیم‌های ملی جوانان ایران و فوتسال از گردونه مسابقات شد. تیم ملی فوتبال ایران، دومین شکست خود را در رقابت‌های انتخابی جام جهانی متحمل شد تا نوار ناکامی‌های فدراسیون خوش خنده تکمیل شود.

به گزارش «تابناک»، در روزی که گویا، فوتبال ایران این شانس را دارد که راهیابی خود را به جام جهانی نسبتا قطعی کند، بار دیگر و به مانند دفعات پیشین، کار خود را به اما و اگر کشاند؛ تیمی که اکنون دو بازی سخت خارج از خانه با قطر و کره جنوبی را پیش روی دارد. دو تیمی که آنان نیز اتفاقا برای راهیابی می‌جنگند و لحظه‌ای ایران را در بازی‌های آینده راحت نخواهند گذاشت.

بنا بر این گزارش، تیم ملی ایران در دیدار مقابل ازبکستان با یک گل تکراری، بازی را واگذار کرد؛ اما دوباره توپ از کناره‌ها و روی یک ضربه آزاد سانتر شد، دوباره مدافعان تماشاگر شدند و رحمتی هم بیرون نیامد تا در میان بهت و غافلگیری، دروازه تیم ملی دوباره و این بار در دقایق پایانی باز شود؛ دقایقی که به یک چشم به هم زدن به پایان رسید تا حسرت فرصت‌های از دست رفته در این دیدار بر دل هواداران بماند.

تنها امید فدراسیون علی کفاشیان، راهیابی به جام جهانی ۲۰۱۴ بود تا سرپوشی بر ناکامی‌های متعدد فدراسیون او در رده‌های گوناگون باشد. کفاشیان و تیم مدیریتی‌اش برای رسیدن به این هدف، اختیار کاملی به کی روش داده‌اند و مسابقات لیگ بر‌تر را به طرز عجیب و غریبی برگزار می‌کنند و حتی تا همین امروز بر حذف جام حذفی نیز مصمم بودند!

تیم ملی ایران در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ توفیقی نداشت و از صعود به این تورنمنت بزرگ بازماند. یک ماه پس از انتخاب کفاشیان به عنوان رئیس فدراسیون، تیم ملی کار خود در این مسابقات را آغاز کرد و در مرحله نخست از سد امارات، کویت و سوریه گذشت. در مرحله دوم، ایران کارکرد مناسبی نداشت و پس از تغییر سرمربی نیز نتایج تفاوت زیادی نکرد. تیم ملی در حالی با یازده امتیاز از هشت بازی صعود نکرد که در صورت پیروزی در بازی پایانی مقابل کره جنوبی، راهی جام جهانی می‌شد.

پس از ناکامی در راه صعود به جام جهانی، تیم ملی در مسابقات غرب آسیا نیز در فینال مغلوب کویت شد و از تکرار سه قهرمانی پیاپی خود بازماند.

در مسابقات جام ملت‌های ۲۰۱۱ نیز تیم ملی در مرحله یک چهارم نهایی و در وقت اضافی مغلوب کره جنوبی شد و از دور مسابقات کنار رفت.

شکست تحقیرآمیز جوانان برابر کره جنوبی و عملکرد دور از انتظار و ضعیف تیم ملی فوتسال در جام جهانی دو نمونه بارز از ثمرات تصمیمات اشتباه مسئولان فدراسیون فوتبال بود که هر چقدر می‌بازند، باز هم در خواب این باخت‌ها تصمیمات اشتباه‌تری می‌گیرند.

این تصمیمات اشتباه البته معطوف به این فدراسیون نیست و پیش از این نیز فوتبال ایران شاهد چنین ناکامی‌هایی بوده است. اگر این گونه نبود، حسرت حضور در المپیک برای ما چهل ساله نمی‌شد و حسرت حضور جوانان در جام جهانی چهارده ساله نمی‌شد.

روزی که گفتیم این مدیریت و این تدارکات و این معدل سنی و این روند تاکتیکی ما را به جایی نمی‌رساند، باز کسی گوش نکرد. روزی که با چاشنی شانس از سد ازبکستان گذشتیم کسی به شانس اعتقاد نداشت، روزی که در تهران به باخت خفیف یعنی‌‌ همان تساوی در برابر قطر رسیدیم باز کسی نخواست بپذیرد که زنگ‌ها برای ما به صدا درآمده است. روزی که به لبنان باختیم، باز بهانه تیموریان و مصدومیت چند بازیکن دیگر را گرفتند. روزی که تیر دروازه ما مانع به ثمر رسیدن دست‌کم دو گل در برابر کره جنوبی شد، همه خواستند در رویا باشند و اکنون باخت به ازبکستان برای ما یک ارمغان دارد: دوری از جام جهانی که گمان می‌کردیم حضور در آن آسان است.

آقای وزیر که در مجلس می‌گویید من مخلص نمایندگان مردم و مردم هستم و شما نمایندگان مجلس که امضاهای استیضاح خود را به خاطر جام جهانی پس گرفتید، اکنون می‌توانید پاسخ دهید چرا تیم نوجوانان ما در تهران به فینال نمی‌رسد، تیم جوانان ما حذف و فوتسال ناکام می‌شود و حالا تیم بزرگسالان این افتضاح را بر پا می‌کند؟ آقایان شش ماه وقت داریم و این شش ماه زود می‌گذرد، ولی باور کنید با این مدیریت به جایی نمی‌رسیم.
باز هم در این باره خواهیم نوشت.