عذر می خواهیم، فکر نمی کردیم این طور باشید!

نامه تسلیم انگلیسی ها به زلاتان !

کد خبر: ۲۸۵۴۸۸

تاریخ: ۲۶ آبان ۱۳۹۱ - ۰۳:۳۴

نسخه کشور انگلیس سایت گل نامه ای طنزآمیز و سرشار از کنایه به خودخواهی انگلیسی ها خطاب به زلاتان ایبراهیموویچ نوشته که اخیرا چهار گل به تیم ملی انگلیس زد.

جناب آقای ایبراهیموویچ،

با سلام.

شما یک ملت را متقاعد کردید. ما انگلیسی ها نظرمان این بود که شما فردی هستید که بی تردید بااستعداد است، اما بی نهایت خودخواه و ازخودراضی است. طرفداران ما چهارشنبه نوشتند که شما اندی کارولی از نوع مزخرف هستید. با همان قیافه و با همان عملکرد.

اما اکنون می پذیریم که بسیار بد و طرفدارانه رفتار کردیم. طبق اصل قدیمی روزنامه نگاری که در آن تا چیزی را نبینیم یعنی اتفاق نیفتاده، ما هم فکر نمی کردیم شما استعدادی داشته باشید تا این که آن را دیدیم!

البته درک می کنید که لیگ برتر مرکز دنیا است. اگر آن یاغیان بارسلونا را به یاد داشته باشید، یعنی همان هایی که دیگران را به شما ترجیح می دادند، منطق ما را درک می کنید. اگر ما هنرنمایی یک خارجی را تایید کنیم، اعتبار لیگ برتر درخشان خود را زیر سوال می بریم. حداقل در نوشتار که این گونه است.

اما اکنون باید به قوانین دنیایی دیگر احترام بگذاریم که در آن ایبراهیموویچ بخشی از بلوک های سازنده زندگی فوتبالی است. چهار گل شما مقابل قهرمانان شجاع کشور ما ساختار روانی فوتبال مدرن (انگلیسی) را تغییر داد.

بلوغ زلاتان

شما ذر کنار لیونل مسی (یاغی)، کریستیانو رونالدو (خائن)، وین رونی (پدیده جذاب!) و رادامل فالکائو (شاگرد احتمالی)، تبدیل به عنصر پنجم شده اید. یعنی آن جزء آخر در پوشش فوتبالی فراگیر ما. دیگران را نادیده گرفته ایم. پیش از این شما موجودی اذیت کننده و همیشه حاضر بودید و کارهای کوچک شما علاقه ای در ما ایجاد نمی کرد.

اکنون با شگفتی دریافته ایم که شما می توانید «این کار را مقابل تیم های انگلیسی هم انجام دهید» و پوشش خبری ما که تا همین چند روز پیش کوچک ترین کاری به بازی های درخشان شما نداشت، این را بی تردید بازتاب خواهد داد.

البته این که آن گل پشت پا را به ایتالیای بی فروغ 2004 زدید که جیان لوییجی بوفون و کریستین ویه ری را داشت مهم نیست. چون هیچ مدافع انگلیسی نبود که جلوی ما را بگیرد.

آن دو گل فراموش شدنی و دور از خاطر مقابل آرسنال در ورزشگاه امارات در سال 2010 هم البته زیر سایه تئو ولکات و عملکرد قهرمانانه اش قرار گرفت که دو گل زد تا آرسنال بازی را مساوی کند.

آمار شما در سطح باشگاهی یک گل در هر دو بازی است. در این دوران مرتبا گل های تماشایی زده اید، البته در کشورهای «دیگر». اما این زیبایی چه ارزشی دارد وقتی قابل شمارش نباشد؟

شما هشت بار قهرمان لیگ شده اید. اما آن قهرمانی های در ایتالیا آلوده بود. ما به این قهرمانی ها کاری نداریم چون باید به بازیکنان پرشماری بپردازیم که رویای حضور در لیگ برتر را دارند.

آمار گل های ملی شما 39 گل در 85 بازی است. یعنی تقریبا برابر با بابی چارلتون که البته مانند شما نبود که در تیم ملی ستاره های فراوانی کنارش باشند. این آمار البته با چهار گلی که به انگلیس زدید تقویت شد. اما شما به تیم ضعیف شده و آسیب پذیر ما گل زدید!

این ها را فراموش کنید. آن چهار گل، با در نظر گرفتن این که آخرین فردی که سه گل یا بیشتر به انگلیس زده بود مارکو ون باستن در یورو 88 بود، نشان می دهد که چه قابلیت هایی داشته اید که آنها را نادیده گرفته بودیم.

اما تیر خلاص شما چطور؟ خب، تلاش برای زدن ضربه برگردان از فاصله 20 متری، روی سر دو بازیکن اقدامی بی مسئولیت است. اما به نظر می رسد طرفداران فوتبال تا حدی به آن پرداخته باشند. این پاداش دل و جرات شماست.

در نهایت عملکرد شما به ما این فرصت را داد که نشان دهیم همیشه از استعداد شما آگاه بوده ایم، اما هرگز آن را درنیافتیم تا این که جو هارت را تحقیر کردید. انگلیس شما را به رسمیت می شناسد و در این زمینه باید افتخار کنید!