آقای وزیر

گول مارهای خوش خط‌وخال ورزش را نخورید

متأسفانه، این روز‌ها این گروه سودجو که ورزش را در چنگال خود می‌بینند، به روش‌های گوناگون، در حال ترسیم نمایی نادرست از قدرت کار‌شناسی خود هستند و به گونه‌ای وانمود می‌کنند که چرخ ورزش در اجزای خود بدون حضور اینان به شدت می‌لنگد؛ به عبارتی، اگر این آقایان نباشند، ورزش ما در ابعاد گوناگون ضربه خواهد خورد. راه دور نرویم؛ چند رویداد و ناکامی در ورزش، بهترین «گرا» از ناکارامدی این افراد است.

کد خبر: ۲۸۴۶۵۲

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۳۹۱ - ۱۱:۲۲

با وجود این که ورزش ایران، نتایج موفقی در بسیاری از رشته‌ها و مسابقات بزرگ به دست آورده، هنوز نتوانسته رضایت خاطر علاقه‌مندان را فراهم کند. دلیل این موضوع هم روشن است؛ به گفته دوست و دشمن، ایران با توانی که دارد، باید جایگاهی به مراتب بالا‌تر از این در ورزش داشته باشد.

به گزارش «تابناک»، اما این یک سوی ماجراست. روی دیگر سکه، این گونه حکم می‌کند که برخی بدون توجه به این واقعیت و تنها برای منافع خود به آن اشاره می‌کنند و راه سوءاستفاده را پیش گرفته‌اند. در حقیقت، وقتی آن‌ها از منافع پیروزی‌ها ملموس بهره ببرند، ساز و نقاره به دست می‌گیرند و اگر غنیمتی به ایشان نرسید، سراغ این جمله می‌روند که این کمترین حق ایران است و چرا بابت آن برخی پاداش گرفته‌اند و... ؟!

متأسفانه، این روز‌ها این گروه سودجو که ورزش را در چنگال خود می‌بینند، به روش‌های گوناگون، در حال ترسیم نمایی نادرست از قدرت کار‌شناسی خود هستند و به گونه‌ای وانمود می‌کنند که چرخ ورزش در اجزای خود بدون حضور اینان به شدت می‌لنگد؛ به عبارتی، اگر این آقایان نباشند، ورزش ما در ابعاد گوناگون ضربه خواهد خورد. راه دور نرویم؛ چند رویداد و ناکامی در ورزش، بهترین «گرا» از ناکارامدی این افراد است؛ برای نمونه، اوایل هفته، یک مشاور در یک تیم فوتبال حکم گرفت؛ کسی که در صدا و سیما جا خوش کرده و این چند ساله انواع و اقسام تیم‌های متمول را گشته است.

یک مدیر نفتی و پر حاشیه که با «لابی»، جایی برای خود به دست آورده، رفته رفته خود را در حد مربی تمام عیار روی نیمکت تیم ملی رساند. یک چهره بدون کارنامه باز هم باعث حذف تیم جوانان فوتبال ایران شد و از آن مهم‌تر چند نفر دلیل ناکامی ورزش در سال‌های اخیر در کنار وزیر و حتی گاهی جلو‌تر از او در صدد رفع مشکلات بین‌المللی برآمده‌اند. یکی نیست به این حضرات بگوید «کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی».

در مقاله‌ای جالب خواندم که قدرت وزیر آن قدر است که همچون حضور در صفحه شطرنج، او می‌تواند به هر سو که می‌خواهد، برود و هر کاری که بخواهد انجام دهد. هرچند این کار از برخی جهات درست نیست، برای لحظه‌ای آرزو کردم، ‌ای کاش آقای وزیر با استفاده از این قدرت، ریشه این مارهای خوش خط و خال را از حیطه ورزش می‌کند. باور کنید برای این رخداد خوشایند در ورزش، نه تنها ما بلکه کل اهالی ورزش حاضرند، چشمشان را بر ضعف استفاده بی‌جا! از قدرت ببندند. آنجاست که یک عمر خدا پدر و مادر بیامرزی را بدرقه راه وزیر خواهند کرد. گمان می‌کنید ارزشش را ندارد؟