چرا وعده‌ها در حد حرف مي‌ماند؟

در شرايطي كه مردم آگاهانه درباره وعده‌ها رفتار نمي‌كنند و در شرايطي كه تنها رنگ وعده‌ها اهميت دارد نه اجرايي شدن آنها نبايد انتظار داشت كه وعده‌ها از حالت شعاري خارج شود و به مرحله عمل برسد.

کد خبر: ۲۸۴۵۴۱

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۱ - ۲۰:۲۱

همواره وعده‌هاي زيادي از سوي مسئولين كشور داده مي‌شود برخي از افراد از اين وعده‌ها به عنوان شعارهاي تبليغاتي و وسيله‌اي براي منحرف كردن افكار عمومي از مشكلات اصلي جامعه يا جلب توجه افكار عمومي به مسئله‌اي خاص ياد مي‌كنند.اما آنچه در اجرايي شدن يك وعده بايد در نظر گرفت اين است كه بايد كار كارشناسي مناسبي در وعده‌هايي كه داده مي‌شود صورت بگيرد اين نكته‌اي است كه بسياري از افراد بر آن تاكيد دارند. نكته ديگري كه مورد توجه كارشناسان و نمايندگان قرار گرفته است اين است كه با توجه به شرايط و مشكلات كشور مردم دل به وعده‌ها خوش كرده‌اند از اين رو پذيراي وعده‌هاي مسئولين شده‌اند،در شرايطي كه مردم آگاهانه درباره وعده‌ها رفتار نمي‌كنند و در شرايطي كه تنها رنگ وعده‌ها اهميت دارد نه اجرايي شدن آنها نبايد انتظار داشت كه وعده‌ها از حالت شعاري خارج شود و به مرحله عمل برسد.

عدم تامين منابع

براي اجرايي شدن يك وعده بايد حين مراحل كارشناسي بر اين مسئله تاكيد داشت كه آيا توان تامين منابع براي محقق شدن اين وعده‌ها وجود دارد يا خير؟اين نكته‌اي است كه اسماعيل جليلي عضو كميسيون برنامه و بودجه بر آن تاكيد دارد. وي به تهران امروز گفت: مهم‌ترين عامل در عملي شدن وعده‌ها تامين به موقع منابع مورد نياز است.منابع مالي عمده‌ترين دليل عدم تحقق وعده‌هاست. قطعا مديران بخصوص با توجه به شناختي كه بايد از منابع در سطح ملي و استاني داشته باشند نبايد هر وعده‌اي را بدهند كه در تحقق آن دچار مشكل شوند.هرچه اين سطح بالاتر مي‌رود انتظار درباره وعده دادن مديران و توجه به وعده‌اي كه مي‌دهند بيشتر مي‌شود.چرابايد وعده‌هايي بدهيم كه قابليت اجرايي ندارد ما كه از ظرفيت‌ها منابع و قابليت‌هاي منطقه اطلاع داريم؟از اين رو بايد تلاش كرد تا وعده نداد و اجازه بدهيم برنامه‌ها در قالب كارهاي كارشناسي پيش برود و برنامه مبتني بر تامين منابع باشند.در حقيقت تامين منابع‌انساني و مالي و كارشناسي بايد تامين بشود تا فرآيندي براي محقق شدن آغاز شود وقتي اين مسائل در هاله‌اي از ابهام وجود دارد ما نبايد اين وعده‌ها را بدهيم.درنهايت اينكه عمده‌ترين عامل عدم تحقق وعده‌ها كمبود منابع يا نبود منابع است زماني هم كه اطلاعاتي درباره منابع نداشته باشيم وعده‌هايي مي‌دهيم كه مي‌بينيم در عمل اجرايي شدن آن مشكل دارد. همچنين ايرج نديمي عضو كميسيون اقتصادي مجلس شوراي اسلامي در اين باره به تهران امروز مي‌گويد: از نظر دين ما تضاد بين قوا و عمل و تضاد بين حرف و عمل پسنديده نيست.وعده مسئولين چند نكته دارد. اول اينكه يك وعده از يك عزم حكايت مي‌كند يعني تصميمي اتخاذ مي‌شود، يك وعده هم از يك برنامه‌ريزي حكايت مي‌كند و در اين مرحله تصميم تبديل به واقعيت مي‌شود، وعده‌هاي ديگر نيز ناشي از اهداف تبليغي است و قصد اجرايي براي آن وجود ندارد بلكه قصد جلب توجه افكار عمومي به فرد يا موضوع است.

آگاهي مردم در پذيرش وعده‌ها

متاسفانه امروز ملاک تعيين و انتخاب افراد به معيارهاي ظاهري محدود شده که در بسياري موارد، مانع از حضور افراد لايق و شايسته در ميادين مختلف كشور شده است. نديدن افرادي که توانايي و استعداد فراوان دارند موجب شده كه اين افراد از خدمت به کشور باز بمانند و از اين‌رو ضربه غيرقابل جبراني به مملکت وارد مي‌کند.براي بهبود اين مسئله لازم است افكار عمومي درپذيرش افراد دقت بيشتري داشته باشد و به صورت كلي تنها با توجه به وعده‌ها و رنگ وعده‌ها براي پذيرش يك فرد حركت نكنند.به اين ترتيب نمي‌توان همه وعده‌هايي كه داده مي‌شود را به عنوان وعده‌هايي كه قابليت اجرايي دارد در نظر گرفت. نديمي با تاكيد بر اينكه عمل به وعده يعني طي شدن مراحل اجرايي طرح تاكيد مي‌كند، به طور مثال بسياري از ارقام و وعده‌هايي كه در بودجه آمده است براي برخي جنبه عملي دارد اما تا اين اعتبار تخصيص داده نشده است اعتباري ندارد و نمي‌توان روي آن حساب كرد. يا در مثال ديگري بايد عنوان كنم كه وعده آوردن آب از جايي به جاي ديگر داده مي‌شود،اين وعده حرف است حتي اگر بودجه و مصوبه قانوني هم باشد فقط حرف است، بايد تاكيد كنم آنچه در عملي شدن شعارها و وعده‌ها تاثيرگذار است اين است كه مردم بايد نسبت به وعده‌ها هوشياري داشته باشند. برخي از كانديدا‌ها در انتخابات ليست اولويت كاري و برنامه ارائه مي‌دهند اين مسئله مشكلات را حل نمي‌كند زيرا همه افراد منطقه مشكلات را مي‌دانند.حتي اگر اين وعده‌ها در قالب مصوبات به تصويب برسد و حتي شايد قدمي رو به جلو باشد اما باز هم گره‌اي از مشكل باز نمي‌شود.پس زماني حرف يا وعده‌اي به عمل تبديل خواهد شد كه فرآيند اجرايي طرح، بودجه، زمان اجرا، نيروي انساني براي اجراي طرح و مدير پروژه را اعلام كنيم.مردم بايد درباره وعده‌هايي كه داده مي‌شود ديد آگاهانه داشته باشند. اينگونه نباشد كه وعده‌اي از سوي مسئولي داده شود و از طرف مردم مورد قبول مواقع شود، در غير اين صورت فقط افت شعار زدگي گسترده مي‌شود. وقتي مردم وعده‌هاي مسئولين را تنها در حد حرف و شعار مي‌پذيرند و قبول مي‌كنند نمي‌توان انتظار داشت كه مسئولين وعده داده شده را به مرز عمل نزديك كنند.

عدم كارشناسي لازم در وعده‌ها

كاركرد ديگري كه يك وعده را به مرحله عمل وارد مي‌كند، كارشناسي مناسب در وعده‌اي است كه داده مي‌شود.لازم است قبل از اعلام وعده‌اي در بين مردم كارشناسي لازم در اين زمينه صورت بگيرد تا نكات مثبت و منفي آن مشخص شود و ميزان اجرايي شدن آن سنجيده شود.

غلامرضا تاجگردون نایب رئیس اول کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات در اين باره به تهران امروز گفت:دين و اخلاق عنوان مي‌كند كه وعده‌ها بايد عمل شود مهم اين است كه ما وعده‌ها را در حد اختياراتمان بدهيم.نبايد وعدهايي داد كه توان اجراي آن وجود ندارد. وعده‌ها دو جنس دارد، به برخي از وعده‌ها مي‌توان عمل كرد اما برخي از وعده‌ها در مسير اجرا با مسائلي مواجه مي‌شوند كه توان اجرايي شدن را ازآن سلب مي‌كند. از اين رو مي‌توان عنوان كرد علت عملي نشدن وعده‌‌ها عدم محاسبه دقيق درباره آنهاست. اگر وعده‌اي داده شود و بودجه آن به دليل بروز مشكلات تامين نشود كسي گله‌اي نمي‌كند. اما دربرخي از موارد شاهد اين هستيم كه وعده‌اي داده مي‌شود كه برآورد مالي آن بسيار بالاست و از ابتدا نيز مشخص است كه اجرايي نخواهد شد از اين رو مسئولين بايد توجه داشته باشند كه اگر وعده‌اي مي‌دهند كارهاي كارشناسي لازم درباره محقق شدن آن را نيز در نظر بگيرند.

عباس پاپي‌زاده سخنگوي کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی نيز ضمن تاكيد بر اين مسئله به تهران امروز گفت:عدم مطالعه، عدم پيش‌بيني درست و عدم در نظر گرفتن توان لازم براي اجراي وعده‌ها از عمده‌ترين دلايل اجرايي نشدن وعده‌هاست.از اين رو شاهد اين خواهيم بود كه وعده‌ها تنها در حد حرف باقي مي‌ماند و اجرايي نمي‌شود.براي برون رفت از اين مسئله نيازمند اين هستيم كه پيگيري‌هاي لازم و چشم‌انداز و هدفي كه قصد رسيدن به آن را داريم مورد بررسي قرار بدهيم. مي‌توان اينگونه بيان كرد كه در سند چشم‌انداز بيست ساله محور‌هايي در نظر گرفته شد، در سال‌هاي اخير شاهد اين بوده‌ايم كه با پيگيري‌هاي لازم در بخشي از اين اهداف مانند اهداف علمي پيشرفت خوبي داشته‌ايم كه نشان‌دهنده پيگيري‌هاي مفيد در اين زمينه بوده است اما در بخشي از اهداف و برنامه‌ها عقب هستيم و آنطور كه بايد همپاي برنامه از پيش تعيين شده پيش نمي‌رويم.به نظر مي‌رسد علت اين مسئله عدم كارشناسي مناسب در ارائه برنامه‌ها و وعده‌هايي است كه داده مي‌شود.