برگزاری مراسم گرامیداشت نخستین سالگرد شهادت شهید حسن تهرانی مقدم

حسن، برادر خوب ما؛ دلمان برایت تنگ شده است

پرواز آن همه کبوتر را دیدی و حسرت خوردی. باکری و زین الدین ، وعده شهادتت دادند و خود زودتر راهی شدند. حسن باقری و بقایی رفتند و تو سوختی. ماندی تا در حماسه‌ای بزرگ و سترگ، باز هم سرافرازی را برای ایران بزرگ ـ میهن عزیز تو ـ به ارمغان بیاوری. سالها گذشت و تو بر سر پیمانت با مولایت و شهدا ایستادی.

کد خبر: ۲۸۴۵۲۲

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۱ - ۱۹:۱۳

همه هستند و تو به همه خوشامد می‌گویی؛ دوستانی که هنوز پروازت را باور ندارند. به خانواده‌ات که هر صبح به یادت زیارت عاشورا زمزمه می‌کنند و به همسایه‌هایت که مجذوب محبت‌هایت بودند.

به گزارش «تابناک»، مراسم گرامیداشت نخستین سالگرد شهادت شهدای غدیر و دانشمند مجاهد سرلشکر حسن تهرانی مقدم، عصر امروز در حسینیه حضرت فاطمه زهرا(س) پادگان حضرت محمّد رسول الله با حضور خانواده آن شهید و شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و نظامی کشور از جمله  محمد علی جعفری، علی لاریجانی، محسن رضایی، یحیی صفوی، سردار احمد وحیدی، سردار حاجی زاده، مهدی چمران و ده‌ها نفر از چهره‌های سرشناس در کنار بسیاری از هم‌رزمانش با شکوه برگزار شد.

همه این دوستان قدیم جمع شده بودند که با پارسای بی ادعا نجوا کنند و بگویند که:

حسن

برادر خوب ما

دلمان برایت تنگ شده است که آمده‌ایم. دوست داریم دوباره خودت به ما خوشامد بگویی. در آغوشمان بگیری. لبخند بزنی و دل‌هایمان را سرشار از امید کنی.

همسنگر باوفای ما

شب‌های شلمچه و مناجات‌های شبانه‌ات را به یاد می‌آوریم. شجاعت و رشادتت در شب‌های عملیات که نوک پیکان حمله بودی و تشنه شهادت.  صبح‌های عملیات را که سر بر سجده شکر داشتی و برای پیروزی‌ها خداوند را سپاس می‌گفتی.
در اوج انفجار و آتش زمین می‌لرزید، ولی تو راست قامت در برابر هجوم تانک‌های دشمن ایستادی تا دنیا بار دیگر صلابت فرزندان قرآن را بنگرد که تو کوه بودی و باشکوه.

حسن عزیز

تو مردانگی را سرانجام رساندی. ایمان را به پایان بردی. ایثار را تفسیر کردی و وفاداری فرزندان روح الله را به تصویر کشیدی.

فرمانده فداکار ما

نشانه‌ات را باید از کوه‌های سر به فلک کشیده کردستان گرفت که در آن همه برف و بوران با گرمای مهر خویش دل‌ها را به ایمان و امید راهنمایی می‌کردی.

خانه‌ات جبهه بود و منزلت سنگر. میعادگاهت با فرشتگان خاکریزها بود و تو تشنه شهادت؛ اما داغ یاران دیدی و ماندی. پرواز آن همه کبوتر را دیدی و حسرت خوردی. باکری و زین‌الدین، وعده شهادتت دادند و خود زودتر راهی شدند. حسن  باقری و بقایی رفتند و تو سوختی. ماندی تا در حماسه‌ای بزرگ و سترگ، باز هم سرافرازی را برای ایران بزرگ ـ میهن عزیز تو ـ به ارمغان بیاوری.
سال‌ها گذشت و تو بر سر پیمانت با مولایت و شهدا ایستادی.

رضایت رهبر و خوشنودی هم‌وطنانت را به دست آوردی و آن گاه راحت و آسوده به آسمان پر کشیدی.
آشیانه‌ات بهشت شد و دیدارت با یاران شهیدت؛ روضه‌ای که علمدار کربلا صاحب آن بود.
اینک در سالگرد عروج زیبایت، به روح آسمانی‌ات درود می‌فرستیم؛ درودی با چشم‌هایی اشک‌آلود و قلبی که هنوز مشتاق و بی‌قرار مهربانی‌های توست.