خودداري رئيس‌جمهور آرژانتين از حضور در دادگاه آميا

کد خبر: ۲۸۴۱۳

تاریخ: ۱۸ آذر ۱۳۸۷ - ۱۱:۱۳

رئيس‌جمهور سابق آرژانتين از حضور در دادگاه رسيدگي به انفجار سال 1994 مقر انجمن متقابل رژيم صهيونيستي ـ آرژانتين موسوم به آميا خودداري مي‌كند.

به گزارش فارس به نقل از آژانس «پرنسا لاتينا كوبا»، كارلوس منم اعلام كرد كه در جلسه روز سه شنبه در برابر قاضي آريل ليخو براي اداي توضيحات درباره حادثه آميا حاضر نخواهد شد.
قاضي فدرال آريل ليخو روز سيزدهم نوامبر، خواستار حضور رئيس‌جمهور سابق آرژانتين در دادگاه شده بود تا درباره نقش خود در انحراف پرونده آميا توضيح دهد.
اتهام به كارلوس منم از سوي دادستان آلبرتو نيسمان مطرح شده بود كه مدعي است رئيس‌جمهور سابق آرژانتين مانع از تحقيق درباره يكي از متهمان پرونده آميا به نام آلبرتو خاسينتو ادول شده است.
عمر دائر، وكيل مدافع كارلوس منم با اعلام اينكه رئيس‌جمهور سابق آرژانتين به دلايل جسمي قادر به حضور در دادگاه نيست خواستار تعويق اين جلسه شده است. ضمن آنكه رئيس‌جمهور سابق آرژانتين اتهام دادستان آلبرتو نيسمان عليه خود را رد كرد.
منم به تازگي به بهانه مشابهي از حضور در دادگاه ديگري كه براي رسيدگي به اتهام نقش او در قاچاق اسلحه به كرواسي و اكوادور در دهه نود تشكيل شده بود نيز سر باز زد.
كارلوس منم 78 ساله به مدت ده سال از 1989 تا 1999 قدرت را در آرژانتين در دست داشت.
قاضي آريل ليخو در صدد جمع آوري اطلاعات كاملتر درباره موضوعاتي چون پرداخت رشوه به يكي از متهمان پرونده آميا به نام كارلوس تجدين براي اداي شهادت دروغ عليه ديگران و انحراف در تحقيقات است.
دادستان نيسمان پيشتر در ماه مي از قاضي ليخو خواسته بود دستور بازداشت رئيس‌جمهور سابق و برادرش، رئيس اسبق سرويس‌هاي مخفي و گالئانو قاضي خلع شده را در اين رابطه صادر نمايد.

در سال 2004، 22 نفر از متهمان پرونده آميا از جمله شخص كارلوس تجدين و چند تن از مأموران پليس بوينس آيرس به خاطر نبود مدارك كافي تبرئه شدند و اين امر منجر به محاكمه قاضي گالئانو و بركناري او شد.
پس از انفجار سال 1994 در مقر انجمن متقابل آرژانتين ـ اسرائيل در بوينس آيرس كه 85 كشته بر جاي گذاشت دستگاه قضايي اين كشور و به ويژه قاضي گالئانو تحت تاثير محافل صهيونيستي بارها ايران را بدون ارايه مدارك مستدل به دخالت در اين حادثه متهم نمودند.
در تاريخ 18 ژوئيه 1994 برابر با 27 تيرماه 1373 دو مركز مربوط به يهوديان آرژانتين شامل انجمن يهوديان آرژانتين (دايا) و مركز فرهنگي اسرائيل - آرژانتين (آميا) منفجر شدند. در اثر اين حادثه 85 نفر كشته و 250 نفر زخمي شدند. گزارش‌ها حاكي از اين بود كه اين انفجار در اثر برخورد يك خودروي بمبگذاري شده و در يك عمليات انتحاري، صورت گرفته است.
دو سال پيش از اين انفجار، در هفدهم مارس 1992 سفارت رژيم صهيونيستي در بوينوس آيرس منفجر شده بود كه در اثر اين انفجار، 22 نفر كشته و ده‌ها تن (غالبا آرژانتيني) مجروح شدند. اسناد و مداركي وجود دارد مبني بر اينكه نوع انفجار ساختمان سفارت به گونه‌اي بوده است كه ستون‌هاي داخلي آن به سمت خارج مايل شده است. اين شواهد حاكي از انفجار از داخل است و فرضيه برخورد خودروي بمبگذاري شده و انتحاري بودن عمليات توسط عوامل خارجي را رد مي كند.

مجموعه تحولات بعدي مربوط به پرونده انفجار آميا، روند قضايي پرونده، تحقيقات انجام شده، اتهامات وارده و شهادت‌ها و اعترافات بعدي همگي دال بر وجود توطئه‌اي از پيش طراحي شده است كه نشان از نقش صهيونيسم جهاني و عوامل آرژانتيني آن از قاضي پرونده گرفته تا برخي از مقامات دولتي دارد كه هدف آن، بدنام ساختن چهره جمهوري اسلامي ايران و تروريست جلوه دادن مقامات كشورمان و حزب‌الله لبنان نزد افكار عمومي بين‌المللي و استمرار فشارهاي سياسي است.
در يازده سال مدارك جعلي و شهادت‌هاي كاذب زيادي فراهم آمد و در يك اقدام هماهنگ بسياري از عوامل دولتي، قضايي و انجمن يهوديان و رژيم صهيونيستي، تبليغات عليه مسلمانان را پي گرفتند.