به سرزمین هزار معبد نرویم، حتی به زور سرنیزه؛

ورزش آسیا وجه‏المعامله بلندپروازی‏های شیخ

برگزاری این رویداد تنها به نفع تایلندی‏ها خواهد بود و بدین جهت تعویق بازیها فرصت مناسبی را فراهم ساخته تا قدری بیشتر تامل کرد و برای حفظ منافع ایران در این مسابقات شرکت نکرد و از سویی دیگر با رایزنی کمیته ملی المپیک با شیخ احمد که این روزها روابط گرم و صمیمانه‏ای باعلی‏آبادی و افشارزاده دارد، احتمال درنظر گرفتن جریمه یا محرومیت به جهت انصراف ایران را به سهولت، به صفر رساند.

کد خبر: ۲۸۳۷۷

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۸۸ - ۲۱:۲۴

شورای المپیک آسیا در سال‏های اخیر بنا به نظر رئیسش نیازمند توسعه بوده و این توسعه هزینه‏های فراوانی را بر روی دست این نهاد باقی می‏گذاشت که راه‏های متعددی برای آن قابل تصور بود. علاوه بر کمک محدود کشور کویت میزبان دفتر این شورا، این شیخ کویتی راهکار‏های دیگری  را نیز در دستورکار قرار داد که از آن جمله می‏توان به واگذاری برخی کرسی‏ها، به رسمیت شناختن برخی رشته‏ها و نهادها در ورزش آسیا و همچنین راه‏اندازی بازی‏های مختلف قاره‏ای و واگذاری امتیاز میزبانی این رویدادها به کشورهای متقاضی در عوض کسب امتیازات مالی برای شورای المپیک آسیا بود تا فضاهای اداری گسترده این نهاد در کویت و همچنین هزینه برخی نشست‏ها و کنگره‏ها که میزبانی آن با متولی ورزش آسیا است، تامین شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک؛ بازی‏های هنرهای رزمی آسیا که عده‏ای در داخل کشور برای بزرگ جلوه دادن آن از لفظ المپیک که آخرین بار در پکن برگزار شد و پس از این به میزبانی لندن برگزار خواهد شدند، استفاده کردند نیز یکی از رویدادهایی است که به پیشنهاد برخی اطرافیان رئیس شورای المپیک آسیا زمینه برگزاری‏اش حتی بدون تعامل با کمیته بین‏المللی المپیک و فدراسیون‏های بین‏المللی ورزش‏های رزمی فراهم شد؛ مسئله‏ای که ابتداً منجر به مقاومت فدراسیون‏های بین‏المللی از جمله فدراسیون کاراته شد اما در نهایت، با فشار شیخ کویتی و با توجه به هراس فدراسیون‏های جهانی از آسیب‏دیدن فدراسیون‏های آسیایی‏شان، به اجرا گذاشته شد تا بنابر اخبار تایید نشده رقمی چند میلیون دلاری به عنوان کمک توسط تایلند میزبان این رقابت‏ها به OCA پرداخت شود.

تایلند نیز با اهداف متعددی از جمله تغییر نهاد بین‏المللی موی‏تای رشته سنتی‏اش، مانور گسترده و استفاده‏های معمول تبلیغاتی و مطرح کردن ورزش خود، برای این میزبانی برنامه‏ریزی کرد تا شاهد میزبانی کشوری باشیم که از بازیهای آسیایی 1998 تاکنون و در دوره‏ای ده ساله علی‏رغم رایزنی‏های فراوان هیچ‏گاه میزبان رویدادی ورزشی تحت عنوان "بازیها" نبوده است. دلیل بیش از یک دهه حذف نام تایلند از میان نامزدهای بازیهای بزرگ ورزشی نیز به شرایط سیاسی این کشور و تغییرات متعدد تحت عنوان کودتا در مقاطع زمانی کوتاه بود که مسئولان ورزش آسیا را با این تردید روبرو ساخت که چگونه شخصی در تایلند می‏تواند تضمین کند حتی برای یک یا دو هفته، این دستخوش تغییرات سیاسی و ناامنی نشود؟!

شاید کمک‏های مالی به شورای المپیک آسیا توانست این اطمینان را به وجود آورد و بدین شکل بود که ارکانی اساسی از ورزش آسیا همچون اعتبار رویدادها و امنیت ورزشکاران مطرح قاره در رشته‏های رزمی وجه‏المعامله بلندپروازی‏های شیخ شد تا او همچنان بتواند برنامه‏های پرهزینه‏ای را برای OCA در نظر بگیرد.

در این چهارچوب درخواست‏های مکرر شورای المپیک آسیا به کشورهای عضو باعث شد که به دلیل عدم احساس امنیت صددرصد کشورها در خصوص میزبان، عموماً تیم‏های دوم یا سوم و یا ترکیب‏های ناقصی را صرفاً برای حضور پرچمشان با هدف پرهیز از رویارویی با شیخ احمد و اطرافیانش راهی این رویداد کردند.

در این شرایط پیچیده انتشار خبری، شادی بسیاری از دلسوزان ورزش‏های رزمی در داخل ایران و بسیاری از دیگر کشورهای قاره آسیا را به همراه داشت. پیام کاملاً واضح بود: "با پيشنهاد ستاد برگزاري بازي‌ها و موافقت شوراي المپيك آسيا، زمان برگزاري اولين دوره بازي‌هاي آسيايي ورزش‌هاي رزمي به تعويق افتاد."

شوراي المپيك آسيا برای آنکه کشورها این تغییرات را جدی بگیرند و همچنان برای شرکت در این رویداد آماده باشند، موضوع را مکتوب کرد و به كميته‌هاي ملي المپيك كشورهاي عضو خبر داد تا این بازي‌ها که قرار بود طي روزهاي پنجم تا سيزدهم ارديبهشت ماه در شهر بانكوك تايلند برگزار شود به دليل مشكلات سياسي به وجود آمده در بانكوك، تا زمان نامشخص به تعویق بیافتد.

این خبر به همان میزان که برای تایلندی‏ها به واسطه‏ هزینه‏های صورت پذیرفته توسط ایشان برای کسب میزبانی این رویداد ناخوشایند می‏نمود، برای بسیاری از کشورهای آسیایی که تحت فشار شورای المپیک آسیا، تیم‏های دوم یا سوم خود را صرفاً برای حضور در این رویداد آماده کرده بودند، مسرت‏بخش بود.

در متن كامل اين نامه كه به كميته ملي المپيك كشورمان ارسال شد، آمده بود:

"اعضاء هیئت اجرایی شورای المپیک آسیا
کمیته های ملی المپیک عضو شورای المپیک آسیا
موضوع: تعویق اولین دوره بازیهای آسیایی رزمی

دوست و همکار گرامی،
بدینوسیله ضمن ابراز بهترین احترامات شورای المپیک آسیا بدینوسیله به اطلاع می رساند با توجه وضعیت سیاسی حاکم بر بانکوک، پادشاهی تایلند، شورای المپیک آسیا ضمن مشورت با کمیته برگزاری اولین دوره بازیهای رزمی آسیا (BAMAGOC) و کمیته ملی المپیک تایلند، تصمیم گرفته است اولین دوره بازی های رزمی آسیا و همچنین بیست و هشتمین جلسه مجمع عمومی این شورا را که مقرر بود از تاریخ 25 آوریل لغایت 3 می 2009 برگزار شود، به تعویق بیاندازد.

براین اساس اولین دوره بازیهای آسیایی ورزش های رزمی از تاریخ 6 لغایت 14 ژوئن 2009 (برابر با 16 لغایت 24 خردادماه) برگزار خواهد شد. جزئیات کامل مجمع عمومی و همچنین دیگر جلسات متعاقباٌ اعلام خواهد شد.
این تصمیم پس از بررسی های دقیق و درنظرگرفتن امنیت اعضاء شرکت کننده و ورزشکاران اتخاذ گردید. امید آن داریم که با درک کامل موضوع، پشتیبانی خود را از این تصمیم اعلام فرمایید.

از طرف خانواده ورزش آسیا، صمیمانه امیدوارم که وضعیت نرمال به زودی به بانکوک بازگردد و ما بتوانیم به اتفاق اولین دوره بازی های آسیایی ورزشی های رزمی را در ژوئن 2009 در بانکوک جشن بگیریم.

با گرمترین احترامات،
ارادتمند شما

شیخ احمد الفهد الصباح
رئیس شورای المپیک آسیا

رونوشت: اعضاء IOC– کمیته برگزاری بازیهای آسیایی
فدراسیون های آسیایی/ بین المللی"

لحن این نامه به خوبی نشان می‏دهد کشور میزبان تا چه میزان وضعیتی بی‏ثبات و خلاف معمول را دارد که حتی شورای المپیک آسیا را در اعلام تاریخ جدید این بازیها دچار تردید ساخته و به نظر می‏رسید این رویداد تا اطلاع‏ ثانوی معوقه اعلام شود، با این حال شیخ احمد که دست تایلندی‏ها را در این موضوع به شکل بد فشرده بود، برای آنکه نشان دهد، حتی اگر سرزمین هزار معبد، میدان مین باشد نیز شاهد برگزاری این رویداد خواهیم بود و آسیایی مکلف به شرکت هستند، به سرعت تاریخ تازه بازیها را تایید کرد.

با این حال این پرسش مطرح است که آیا 16 لغايت 24 خردادماه بانکوک به شهری آرام و به دور مسائل فعلی تبدیل خواهد شد یا مسئولین سازمان تربیت‏بدنی و کمیته ملی المپیک ریسک کرده و ورزشکاران کشورمان را به رویدادی اعزام خواهند کرد که میزان امنیت نمایندگان ایران در آن مشخص نیست.

آیا بهتر نیست در این رویداد که احتمالاً سطح فنی‏اش از برخی تورنمنت‏های داخلی کشورمان در برخی رشته‏های رزمی پایین‏تر خواهد بود، حتی به زور سر نیزه نیز شرکت نکنیم و به دور از تعارفات معمول برابر فشارهای تنها قدری مقاومت کرده و به شورای المپیک آسیا اعلام انصرافمان را از حضور در این رویداد اعلام نماییم تا حداقل ریسک به خطر به خطر انداختن امنیت ملی‏پوشان رزمی کشورمان که در میادین بزرگ همچون المپیک و بازیهای آسیایی نیز متکی به آنها هستیم، به خطر نیافتد؟

آنچه مسلم است، برگزاری این رویداد تنها به نفع تایلندی‏ها خواهد بود و بدین جهت تعویق بازیها فرصت مناسبی را فراهم ساخته تا قدری بیشتر تامل کرد و برای حفظ منافع ایران در این مسابقات شرکت نکرد و از سویی دیگر با رایزنی کمیته ملی المپیک با شیخ احمد که این روزها روابط گرم و صمیمانه‏ای با علی‏آبادی و افشارزاده دارد، احتمال در نظر گرفتن جریمه یا محرومیت به جهت انصراف ایران را به سهولت، به صفر رساند.

حال باید جویا شد که آیا برای حفظ مصالح ورزش کشور، چنین خواهد شد و کمیته ملی المپیک ایران نیز همچون سایر کشورهایی که برابر این تصمیمات اینچنینی مقاومت کرده‏اند و استقلال عمل ورزش‏شان را با پرداخت هزینه به اثبات رسانده‏اند، برخوردی قاطعانه و در خور شان ورزش ایران انجام می‏دهد یا همچنان در بر روی همان پاشنه قبلی خواهد چرخید و ایران نیز با کشورهایی که با فشار راهی این رویداد نه چندان قابل اعتناء می‏شوند، همراه شده و با یک کوله‏بار مدال که حاصل سطح فنی پایین این مجموعه تورنمنت‏ها خواهد بود به کشور باز می‏گردد و جاده رسیدن به عناوینی همچون ICO MEMER نیز هموارتر خواهد شد؟!