فقر فرهنگي فوتبال ما

کد خبر: ۲۸۲۰۳

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۸۷ - ۱۲:۱۶

معمولاً در يک فصل از مسابقات ليگ برتر سه گروه با سه نگرش وارد مسابقه مي شوند؛ گروه اول براي کسب قهرماني شرکت مي کنند و با توجه به شخصيت و قدرت تيم خود درصدد جام قهرماني و کسب مقام قهرماني هستند، گروه دوم به دليل اينکه جايگاه آبرومندي در جدول رده بندي به دست بياورند، وارد مسابقات مي شوند و گروه سوم به دليل عدم سقوط تيم شان به ميدان مي آيند.

اميرحاج‌رضايي در يادداشتش براي اعتماد با ذكر پاراگراف فوق، مي‌افزايد: زماني که نيم فصل اول تمام مي شود خود به خود جايگاه تيم ها مشخص مي شود و به نظر من هر سه گروه خطرناک هستند و قصد دارند به جايگاه مورد نظر خود برسند. به اعتقاد من جنگ قهرماني بين دو تيم تهراني و اصفهاني اتفاق مي افتد؛ تيم اصفهاني مي خواهد قدرت فوتبال را از پايتخت بگيرد و به اصفهان منتقل کند.

تيم هاي اصفهاني به لحاظ قدرت اقتصادي که در دست دارند و ريشه يي که در فوتبال دارند، براي تيم هاي تهراني خطرناک هستند. تيم هاي تهراني هم به دليل محبوبيت و طرفداري زياد و حمايت مالي خوبي که دارند در کورس رقابت حضور پيدا مي کنند و در همين رده تيم فولاد خوزستان و پيکان با فاصله کمي از تيم هاي يادشده در کورس رقابت ها شرکت و داوري مي کنند و تعيين کننده وضعيت تيم هاي تهراني و اصفهاني هستند.

اين برداشت من از نيم فصل گذشته و ليگ برتر هشتم است اما معتقدم در نيم فصل گذشته اتفاقات خوب و بد زيادي افتاده است. اتفاقات و نکته هاي خوب از اين قرار است که مسابقات مقداري منظم تر از گذشته برگزار شدند و تيم ها نگاهي به بازي و تکنيک تيم هاي مدرن انداخته بودند و همين مساله براي فوتبال کشور ما مفيد است و هرم جدول مدعيان چندضلعي شده است.اما نکات منفي اين است که در ليگ برتر و در ليگ حرفه يي تيم هايي حضور داشتند که چندين ماه حقوق نگرفته بودند يا از لحاظ مالي ثبات نداشتند و اين قبيل مسائل براي ليگ برتر و حرفه يي شايسته نيست.

به اعتقاد من فدراسيون فوتبال بايد يکسري آيتم به تيم ها ارائه دهد تا چنانچه تيم ها جواز گرفتند، بتوانند در مسابقات شرکت کنند. به نظر من خوشايند نيست تيمي با اوضاع آشفته و دلخوري بازيکنان در ميدان حضور پيدا کند زيرا اين مسائل چهره ليگ برتر را مخدوش مي کند.

در ادامه اين يادداشت آمده است: اين مسائل مذکور مشکلاتي بوده است که به نظر من وجود داشتند اما مساله بعدي مساله داوري است؛ من معتقدم مبالغ نجومي که در فوتبال رد و بدل مي شود از لحاظ درآمد به داوران ظلم مي شود.پرکارترين داوران در يک نيم فصل سه تا سوت مي زنند و اين درآمد قابل توجهي در ماه نيست. به اعتقاد من سازمان و فدراسيون فوتبال بايد نيم درصد درآمد باشگاه ها را به داوران تعلق دهد. هرچند داوران از لحاظ امنيت مالي مشکلات شان حل نمي شود اما تا حدودي کاهش پيدا مي کند.مشکل بعدي مساله خشونت است؛ خشونتي که خارج از زمين به وجود مي آيد و به داخل زمين کشيده مي شود.

در اين گونه موارد فدراسيون بايد دخالت کند و به تيم ها و بازيکنان و سرپرستاني اجازه حضور بدهد که از لحاظ تحصيلات و خوشنامي و اخلاقي مورد قبول باشند و به اعتقاد من اين کار يک نوع فرهنگ سازي است و اين عملکرد در برابر اين قبيل اتفاقات مي ايستد.

اين بسيار ناپسند است که کميته انضباطي فوتبال کشور ما اينقدر پرکار است و اين ضعف به خاطر عدم برنامه ريزي و عدم قرارگيري مناسب افراد در مشاغل مربوط به خود است، زيرا هيچ گونه سختگيري در اين خصوص اتفاق نمي افتد. من پيشنهاد مي کنم براي آسيب شناسي و رفع آسيب هاي فوتبال کشورمان از استادان حقوقي، جامعه شناس و روانشناس استفاده شود و مشکل فوتبال کشورمان که يک ضعف فرهنگي است، حل شود.