حاشیه‌های پایان نیافتنی ورزش

نه ریشه‌‌ای مانده و نه حرمتی

امروزه این تنها فوتبال نیست که جنجال آفریده، بلکه کشتی هم به آن افزوده شده و می‌بینیم که برخی از آنهایی که به هر دلیل با فلان مربی یا فلان مسئول خوب نیستند، با نادیده گرفتن این همه افتخارات، چنان با قلم‌ها و گفتارشان قلع و قمع می‌کنند که گویی هر چه آنها می‌گویند، باید‌‌ همان شود و اگر رخدادی خلاف میلشان روی دهد، برای رییس و مدیر و ... خط و نشان می‌کشند.

کد خبر: ۲۸۱۵۱۵

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۳۹۱ - ۱۵:۲۲

با آمدن پول بی‌حساب و کتاب به ورزش، نه تنها ورزش حرفه‌ای نشد که بسیاری از حرمت‌ها و قواعد پهلوانی در ورزش ـ که همواره ما ایرانیان به آن می‌بالیدیم ـ از میان رفت و از این روی، باید تأسف خورد که چرا ما به این روز افتاده‌ایم؟!

به گزارش «تابناک»، دعوای ورزشی‌ها با هم کم بود که حالا باید شاهد دعوای غیر ورزشی‌ها و مدیرانی که روزی نماد ارزشمداری برای جامعه ما بودند و به ورزش آمده‌اند با اسطوره‌های خودمان باشیم.

بنا بر این گزارش، هم‌اکنون حرمت‌ها چنان از بین رفته که دیگر نمی‌توان به ریش سفیدی و پادرمیانی چند تا بزرگتر دل بست تا ایشان وارد عرصه شوند و مثلا دعوای لفظی دایی با رویانیان را بخوابانند و این همه حرف و سخن پشت موضوع نباشد.

اگر فلان اصل دین‌داری اسطوره می‌گوید به ریشه است نه به ریش، باید بگوییم امروز ورزش ما ریشه‌ای برای خود نگه نداشته و همه شاخه و بن را هم زده‌ایم. امروز ورزش ما به حاشیه است، نه متن که در متن آن، چیزی نمانده که به آن ببالیم و بنازیم.

امروز در کنفرانس خبری مربیان خبری از پرسش و پاسخ فنی نیست که هر چه هست دعوای این با آن است و تند رفتن در مقابل هم.

این چه ورزشی است که به جای آرامش بخشیدن و شادی و نشاط دادن به جامعه، خاطر منصفان و اهل بینش و خرد را آزرده کرده و راست می‌گویند برخی از اساتید بزرگ دانشگاهی ما که ورزشی که باید قاتق نان شود، قاتل جان شده است.

فلان کار‌شناسی که افزون بر خودش، پسر و دختر و عروس و داماد و.. را از همین راه قلم و تصویر در فدراسبون‌های گوناگون پخش کرده و آن‌ها را مشغول داشته، چنان به قهرمانان و بزرگان ما می‌تازد و وقتی هم که پای صحبت پیش می‌آید، قسم و آیه که من هیچ سودی در ورزش نمی‌برم؛ حال آن که از قبل همین ورزش و فدراسیون‌ها ماهی چند میلیون فقط حقوق به سوی خانواده‌اش روانه می‌‌شود و البته نوش جانشان.

هم‌اکنون برخی نشسته‌اند و نقشه می‌ریزند که چگونه می‌تواند مانع ادامه کار خطیب در کشتی شوند و شب‌ها برنامه می‌نویسند و روز اجرا می‌کنند؛ اما مردم از خود می‌پرسند به واقع این‌ها دنبال کدام موضوع هستند؟!

آیا این‌ها به منافع کشتی می‌اندیشند یا منافع شخصی؟ محمدرضا یزدانی خرم راست می‌گفت، اگر جلوی این‌ها نایستیم نمی‌گذارند هیچ مدیری بیش از دو سال دوام بیاور،د چرا که اگر دوام داشته باشد، آن‌ها نمی‌توانند به اهداف خود برسند.

فلان به اصطلاح کار‌شناس در برنامه شبکه خبر مدعی می‌شود که چرا فدراسیون کشتی جام جهانی را می‌خواهد برگزار کند و خودش طرح موضوع می‌کند که اصلا جام جهانی چه سودی به حال کشتی ما دارد، ولی بی‌گمان اگر به هر دلیل، فدراسیون کشتی تصمیم به لغو میزبانی جام جهانی بگیرد، نخستین نفر همین شخص خواهد بود که با زبان حق به جانب طلبکار خواهد شد که چرا ما این فرصت طلایی را از دست دادیم؟

مسابقاتی برای نخستین بار از سوی رسول خادم طراحی شده با نام مسابقات عمومی یا اوپن که میدان خوبی است تا جوانان و شایسته‌هایی که فرصت هیچ ابراز وجودی ندارند، در این میدان عرض اندام کنند و باز همین به اصطلاح کار‌شناسان ـ که بعضا کارشان آپاراتی و تعویض روغنی بوده و از بد حادثه نام کار‌شناس برآ ن‌ها نهاده‌اند و با اکابر تا مرز دیپلم آمده‌اند ـ فریاد برآورده‌اند که چرا باید این مسابقات برگزار شود و چرا فلان مسابقات جایزه نقدی ندارد و اینجا دارد.

در هر حال آنچه مسلم است، بخش بزرگی از کارشناسان کاربلد و منصف در مقابل انتقاد مفید و سازنده از کارهای خوب کشتی هم حمایت می‌کنند و کاری به اشخاص ندارند که این‌ها دلسوزان ورزشند؛ اما چنین نفراتی که بی‌دلیل و با دلیل و بدون استدلال منطقی، بر طبل مخالفت می‌کوبند، هدفی جز سفر رفتن و یا در فلان فروشگاه و با فلان مارک نوشیدنی حرام عکس گرفتن و سر کشیدن حلال و حرام و گرفتن دلارهای بی‌زبان از رییسی که موافق آن‌ها باشد، ندارند و تیشه به ریشه کشتی می‌زنند و نه دوستدار فلانی هستند و نه دشمن فلان بلکه این‌ها دشمن کشتی هستند و عاشق جیب و منافع شخصی خودشان.

بی‌گمان، اگر دستگاه‌های نظارتی یک بار بر کار این جماعت همانند برخی فوتبال نویسان برخورد کنند، این‌ها این گونه بی‌پروا به ورزش اصیل و کهن ما نمی‌تازند.