نمایندگانی که اهل آینده‌نگری نیستند!

هنوز دو هفته از رخداد خنده‌‌دار انصراف نمایندگان از استیضاح وزیر ورزش و امور جوانان در حین انجام اسیضاح نمی‌گذرد که نمایندگان ساز استیضاح‌های دیگری را کوک کرده و یک بار دیگر با وجود همراهی نکردن اعضای کمیسیون‌های تخصصی مانند کشاورزی و فراکسیون‌های پر نفوذ مجلس نهم، می‌خواهند وزیرانی چون جهاد کشاورزی را در بیست و چند مورد استیضاح کنند.

کد خبر: ۲۸۰۰۰۵

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۱ - ۱۴:۱۸

نمایندگان مجلس نهم نیز متأسفانه راهی در پیش گرفته‌اند که جز کاهش شأن نمایندگان و مجلس و افزایش مشکلات و درد و رنج مردم فایده‌ای دیگر ندارد.

به گزارش «تابناک»، استیضاح‌ها پی در پی، تحقیق و تفحص‌های بی‌شمار و تذکرات بی‌نتیجه‌ای که از نمایندگان مردم در این روزها در مجلس نهم شاهد هستیم، متأسفانه باعث شده تا بیش از گذشته بازار تحت تاثیر عدم هماهنگی بین دولت و مجلس، آشفته شود.

هنوز دو هفته از رخداد مضحک انصراف نمایندگان از استیضاح وزیر ورزش و امور جوانان در حین انجام اسیضاح نمی‌گذرد که نمایندگان ساز استیضاح‌های دیگری را کوک کرده‌اند و یک بار دیگر با وجود همراهی نکردن اعضای کمیسیون‌های تخصصی مانند کشاورزی و فراکسیون‌های پر نفوذ مجلس نهم، می خواهند وزیرانی چون جهاد کشاورزی را در بیست و چند مورد استیضاح کنند.

در این باره نگاهی به طیف نمایندگان استیضاح کنندگان وزیر جهاد کشاورزی چند موضوع جالب توجه است از 41 نماینده مذکور دوازده نفر یعنی 30 درصد نمایندگان استیضاح کننده از استانهای شمالی و تنها شش نفر از آنها سابقه یک دوره نمایندگی مجلس را دارند. اگر بخواهیم لیست استیضاح کنندگان را از زاویه دیگری نیز بنگریم، متوجه می‌شویم، نبودن هیچ نماینده سرشناس در لیست مذکور به ویژه اعضای هیأت رئیسه فراکسیون‌های اصلی مجلس، سبب شده است تا این استیضاح از سوی نمایندگان زیاد جدی گرفته نشود.

هر چند بنا به قانون اساسی هر نماینده‌ای پس از آنکه در صحن مجلس سوگند نمایندگی یاد کرد، نماینده همه مردم است و به قول معروف هیچ نماینده‌ای نماینده‌تر از دیگری نیست و بین رئیس مجلس و نمایندگان دیگر هیچ تفاوتی به لحاظ حق رأی در امر تقنین وجود ندارد، روشن است که مجلس مکانی سیاسی است و در میان اصحاب سیاست آن کس که همفکران بیشتری دارد، از نفوذ و تأثیرگذاری بیشتری برخوردار است.

لذا هنگامی که نمایندگان شاخص به لحاظ بعد شخصیتی یا به لحاظ منسب حقوقی و یا تجربه عملکردی خود در این لیست وجود ندارند و همین خود کفایت می‌کند تا بیشتر نمایندگان زیاد این استیضاح را جدی نگیرند و هر آن منتظر شکسته شدن حد نصاب آن باشند.

هر چند استیضاح و طرح سوال از وزرا و حتی رئیس جمهور یکی از حقوق و وظایف نمایندگان است، این ابزار ملزوماتی دارد که یکی از آنها کارشناسی و امتحان همه راه‌هاست. اینکه هیچ نماینده شاخصی به حمایت از این استیضاح برنیامده، خود یکی از دلایل این است که آن چنان که باید این طرح استیضاح کارشناسی شده تلقی نشود.

از سوی دیگر، استیضاح فرصتی است که نمایندگان نمی‌توانند از آن بارها استفاده کنند، چرا که تکرر آن ضمن به هم زدن توازن سیاسی و روابط میان قوای مقننه و مجریه، باعث متلاطم شدن فضای اقتصادی و اجتماعی کشور می‌شود.

بنابراین، از نمایندگان مجلس این انتظار می‌رود تا پیش از طرح استیضاح وزرا، یک اجماع کلی در پارلمان ایجاد کنند و با رایزنی با هیأت رئیسه فراکسیون‌ها، نظر آنان را نیز در این مورد با خود همراه کنند و در صورت همراه نکردن اکثریت مجلس، دست از لجاجت کشیده و راه‌های مناسب‌تر و کارآمدتری برای عمل به وظایف نظارتی خود بیازمایند.