پیروانی وارث تاج و تخت سلطان و امپراتور

کد خبر: ۲۷۹۸۴

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۸۷ - ۱۲:۲۶

افشین پیروانی ره صدساله را یک شبه رفت. او فاکتورهای زیادی برای مربیگری داشت و امتیازهای زیادی هم می شد برایش تصور کرد اما اینکه پیروانی جوان به این زودی به نفر اول نیمکت تیمی به بزرگی پرسپولیس تبدیل شود بعید به نظر می رسید.

به نوشته سرمايه، حضور دو برادر دیگرش روی نیمکت های دو تیم لیگ برتری دیگر نشان از آن دارد که این خانواده ژن فوتبالی دارند. اما او که در عرصه بازیگری هم جلوتر از دیگر پیروانی ها بود در عرصه مربیگری هم از ایشان جلو زد، پیروانی سال ها برای پرسپولیس بازی کرده و حتی سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی را هم دارد اما تمام این فاکتورها او را در بین مردان محبوب بزرگ پرسپولیس قرار نمی دهد؛مردانی مثل علی پروین، فرشاد پیوس یا حتی همین عابدزاده که امروز کنار دستش روی نیمکت تیم پرسپولیس می نشیند.

در واقع دروتخته هم به شکلی به هم خورد که او آرام آرام پیش بیاید و در راس نیمکت بنشیند. شاید نگاهی به رنج و مشقتی که استیلی هم قطار او در این مسیر کشید و ناکام ماند، بیشتر و بهتر سادگی موقعیتی را که نصیب او شده است نشان داد. حمید استیلی ابتدا با پروین از در دوستی وارد شد و نقش دستیاری را پذیرفت.

بعد از جدایی پروین در حالی که همه توقع داشتند او هم به هواخواهی سلطان برخیزد، از اردوگاه او خارج شد و در پرسپولیس ماند تا شاید موقعیتی مناسب دست دهد و خود را به عنوان سرمربی تیم مطرح کند. این صبر چهار سال به طول انجامید و استیلی مربیان زیادی مثل آری هان، دنیزلی و قطبی را از سر گذراند و سرآخر در حسرت یک روز سرمربیگری ماند اما همین بخت و شانسی که به استیلی روی خوش نشان نمی داد و به هر شکل ممکن در مسیر او در رسیدن به هدفش سنگ انداخت با پیروانی از سر سازش و دوستی بلند شد.

افشین قطبی در سال دوم حضورش در پرسپولیس و در حالی که جایگاهش به مراتب مستحکم تر از فصل اول بود فقط چهارده هفته دوام آورد تا افشین پیروانی هنوز از راه نرسیده جایی بنشیند که لشگری از بزرگان پرسپولیس سال ها در حسرت آن سوخته اند.

افشین پیروانی یکی دیگر از مردان خوشبخت دهه هفتادی فوتبال ایران است که در شکوفایی بعد از آن سال ها فرصت خودنمایی پیدا کرده است و مورد اعتماد قرار می گیرد. مردانی مثل دایی، خدادادعزیزی و دیگران. پرسپولیس در تاریخ خود به مراتب سرشناس تر از پیروانی دارد. به دهه شصت برگردید. پنجعلی، محمدخانی، پیوس، مایلی کهن و... اما سایه سنگین پروین در آن سال ها اجازه نداد که تمام ستاره های پرسپولیس در مخیله خود سرمربیگری در این تیم را بپرورانند.

این اعتمادبه نفس در آنها ایجاد نشد و کسانی که دست به امتحان هم زدند کارنامه دندانگیری از خود به جای نگذاشتند تا امروز آلترناتیوی قوی برای افشین پیروانی وجود نداشته باشد. استیلی به عنوان نزدیک ترین رقیب گزینه و مهره حبیب کاشانی مدیرعامل اسبق تلقی می شد و به همین دلیل مدیران فعلی حاضر نبودند دوباره سراغ او روند، چرا که با این کار به اشتباه خود در کنار گذاشتن وی اعتراف کرده بودند. بنابراین فایل او کنار گذاشته شد و افشین شماره دو سرمربی ماند. تمام این حوادث با سیاست جدید سازمان تربیت بدنی در بهادادن به مربیان جوان وطنی همراه شد تا پایه های حکومت او در پرسپولیس با حمایت در سطح کلان همراه شده است.

سازمان بعد از اعطای این حکم به پیروانی رسماً اعلام کرد پرسپولیس باید دور مربی خارجی را خط بکشد و هیات مدیره را هم ملزم به حمایت از افشین پیروانی به عنوان یک مربی وطنی کرد. علی دایی در تیم ملی جواب داده بود و سازمان تربیت بدنی ترجیح می داد این ریسک را در مورد پیروانی و پرسپولیس هم تکرار کند؛ مربی ای که به جز مقطعی کوتاه دستیاری قلعه نویی در تیم ملی و قطبی در پرسپولیس تجربه مربیگری دیگری در کارنامه نداشت.

حال سوال اینجاست که آیا او می تواند پست بزرگی را که به این راحتی به دست آورده است حفظ کند یا باد آورده را به باد خواهد سپرد؟ منتقدان این انتخاب معتقدند که سرمربیگری پرسپولیس برای او زود بوده است و نباید برای آزمون خطای یک مربی جوان تیمی به بزرگی پرسپولیس را قربانی کرد.

در واقع پیروانی به مثابه آن راننده تازه کار است که برای آموزش و تمرین رانندگی پشت فرمان اتوبوسی نشسته، جان مسافران زیادی به نحوه عملکرد او بستگی دارد و بسیاری چشم انتظار آن هستند. پیروانی موافقانی هم دارد؛ مربی جوان با بیش از 10 سال حضور در این باشگاه بهتر از هر کس دیگری به جو این باشگاه و حاشیه های آن آشناست و می تواند تجربیاتش را در جمع کردن این تیم به کار گیرد.

پیروانی مدارج عالی مربیگری را در دوره های مختلف پشت سر گذاشته است و از نظر مدرک هم چیزی کم ندارد.به زعم این گروه، پیروانی می تواند نظر طیفی از علاقه مندان به قطبی را هم فراهم کند، کسانی که پرستیژ را هم یکی از فاکتورهای قابل توجه در مربیگری در باشگاه بزرگ پایتخت می‌دانند.

او هم مثل قطبی موهایش را آب و جارو می کند و کارنامه اخلاقی موجهی هم دارد و می تواند ملغمه ای از ویژگی های مورد نظر مخالفان و موافقان قطبی باشد.یک تساوی مقابل پیکان صدرنشین و یک بازی سراسر هجومی مقابل استقلال اهواز و بالاخره صعود در جام حذفی، شروع نسبتاً خوبی را برای او رقم زده است. تجربه ثابت کرده که سکوها مربی ای را که نتیجه بگیرد خواهند پذیرفت.

افشین پیروانی زمانی برای آنها یک کاپیتان با تعصب بود و این پتانسیل را دارد که بتواند جایگاهی ویژه در قلب پرسپولیسی ها برای خود دست و پا کند اما این به شرط برآورده کردن نظر و خواستشان در نتیجه گیری این تیم پرستاره است در آن صورت هضم جایگاه جدید کاپیتان سابق برای آنها آسان تر می شود. خود او نیز قطعاً متوجه شانسی که به وی رو کرده هست؛ شانسی که در خانه هر کس را نمی زند.

پیروانی با چشم های خود دیده که ناکامی در نتیجه چه بلایی بر سر پروین، اسطوره این باشگاه آورد و او را چگونه راندند. افشین قطبی هم درست جلوی چشم او سقوط کرد. مرد محبوب وقتی سر ناسازگاری با خبرنگاران گذاشت و پایش لغزید چنان فشاری را تحمل کرد که به صرافت رفتن افتاد و حالا پیروانی وارث تاج و تخت سلطان و امپراتور پرسپولیسی