وحدت‏آفرینی از خانه ملت

رسول جعفریان

کد خبر: ۲۷۷۷۳

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۸۷ - ۱۸:۳۸

اقدام بي‌سابقه گردآمدن نمايندگان هشت دوره مجلس شوراي اسلامي در محل مجلس و در روز مجلس و به ياد شهيد مدرس که نماد نمايندگي واقعي ملت در تاريخ مجلس در کشور ماست، مورد تحسين همه رؤساي مجلس و عامه نمايندگان حاضر در اين جلسه قرار گرفت.

شايد بهترين دليل بر اين امر، حضور نمايندگان دوره‌هاي پيشين از اقصا نقاط ايران بود که به رغم طولاني بودن راه، گرفتاري‌هاي فراوان و برخي با داشتن کهولت سن و بيماري، و حتي گرايش‌هاي فکري و سياسي متفاوت، حضور در اين محفل را بر عدم حضور ترجيح داده بودند. اين حضور قاطعانه سبب شده بود تا مراسم يادشده مجلس انباشته از حاضران شده و فضاي آرام و دلپذيري را فراهم آورد.

اين محفل گرم در شرايط كنوني داراي چندين پيام ويژه بود:

نخستين نکته آن بود که پس از گذشت بيش از يک دهه از اداره گروهي و جناحي کشور که جريان‌هاي سياسي همزمان با به قدرت رسيدن به حذف يکديگر پرداخته و به جاي تمرکز روي وحدت، بر طبل اختلاف و انشقاق کوبيدند، نداي تازه‌اي براي گردآمدن دوباره نيروهاي وفادار به انقلاب اسلامي و نظام جمهوري اسلامي شنيده شد و اين ندا به بهترين صورت اجابت گرديد و همه مشتاقان را به سوي خانه ملت کشاند؛ خانه‌اي که به تمام معنا و بحق محل وحدت و مظهر ملت است.

دومين پيام اين اجتماع بزرگ آن بود که نشان دادند که آن منازعات و عوامل فراوان تفرقه، نتوانسته است قلوب نمايندگان ملت را از يکديگر کدر کرده و آنان را به دليل تعلق به نحله‌هاي مختلف سياسي داخل، خسته و بيزار از اوضاع سياسي مملکت و دلزده از دوستان متفاوتشان کند. جلسه وحدت روز سه‌شنبه دوازدهم آذر نشان داد که همه نمايندگان که علاوه بر سابقه نمايندگي ملت، نماينده طيف‌هاي مختلف سياسي را نيز دارند، اگر پاي منافع ملي در ميان باشد، با عشق و محبت در کنار يکديگر حاضر شده و دست يکديگر را مي‌فشرند. بدون ترديد اين حرکت نشان داد که ملت نيز مانند همين نمايندگان، اگر احساس خطر کنند، به آساني در کنار يکديگر قرار گرفته و از کشور اسلامي خويش دفاع خواهند کرد.

سومين پيام آن بود که اين نمايندگان با حضور پکپارچه خويش نشان دادند که اکنون پس از يک دوره جدل‌هاي اغلب بي‌پايه و تندي‌ها و جسارت‌هاي نامعقول، وقت آن فرا رسيده است تا معقولانه با مسائل و تهديدهاي موجود روبه‌رو شده و بدون در نظر گرفتن آن سوابق ناهنجار و بي‌توجه به فريادهاي تفرقه افکنانه و لجن پراکني‌هاي داخلي و خارجي، به موضع معقول پاسخ مثبت داده و شادمانه دست يکديگر را براي رهايي از ناهنجاري‌ها بفشارند. پيروزي عقل بر احساساتي که گاه عقل نمايانه به ايجاد اختلاف مي‌انديشد، پيام مستقيم اين جلسه بود.

و نکته اخير آن که پيام آن براي دشمناني که گمان مي‌کنند مي‌توانند به اين قبيل مخالفت‌هاي داخلي دلبسته و در انديشه ويران کردن انقلاب و نظام از درون باشند، بسيار جدي، عالي و بي‌نظير بود. اگر نمايندگان ملت در مسائل گوناگون با يکديگر اختلاف نظر دارند، درست هنگامي که تهديد براي نظام جدي باشد، به راحتي مي‌توانند در کنار يکديگر قرار گرفته و همفکري داشته باشند.

اين محفل و جلسه باشکوه همچنين مي‌تواند اين آموزش را به سياستمداران ما بدهد که کينه ورزي به عنوان يک اقدام زشت و نادرست نبايد مبناي تصميم گيري‌ها باشد. به عکس بايد به يکديگر اعتماد داشت و روي اين اعتماد حساب کرد. بايد از انديشه فرقه‌گرايي بيرون رفت و راهي براي وحدت معقول گشود. بايد از همه امکانات و افراد با همه گرايش‌ها استفاده کرد و آنها را به کار گرفت. به عکس نبايد تصور کرد که تنها و تنها با شماري اندک از همفکران مي‌توان ايران به اين بزرگي را که از کانون‌هاي اصلي تمدن بشري بوده و هست، اداره کرد.

تنها يک همراهي و وحدت تمام عيار مي‌تواند ايران اسلامي را آباد کند و جايگاه آن را در جهان استوار کند. تنها يک همگرايي معقول مي‌تواند زمينه بروز استعدادهاي درخشان ملتي باشد که حقش درخشش در سطح جهاني و در جهت توسعه عدالت اسلامي و انساني است.