آرای ری را نمی‌خواهم، اسم جدايی را نياوريد

عليرضا دبير

کد خبر: ۲۷۴۲۵۱

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۱ - ۱۴:۰۷

هرچقدر نشانه براي جدا نشدن ري از تهران وجود دارد به همان اندازه هم نشانه براي جدايي وجود دارد. اين را كارشناسان و تحليلگران روزانه يي كه در رسانه ها اظهارنظر مي كنند، مي گويند. عليرضا دبير يكي از اعضاي شوراي شهر تهران، متولد يكي از محله ها در ري است. او خودش را كارشناس مي داند، كسي كه روزي در اين شهر زندگي مي كرده، اگرچه مردم منتقد نبودن و نديدن او در اين شهر هستند و مي گويند او از مردمش دوري مي كند. عده يي ورزشگاهي را به ياد مي آورند كه به نام قهرمان شهرشان نامگذاري شده بود اما چندي بعد اين نام به دلايلي تغيير كرد و هيچ كس حاضر نشد براي اين سوال جوابي پيدا كند، قهر با قهرمان ملي؟ اما او براي جدانشدن ري سرسختي نشان مي دهد. مي گويد هيچ چشم داشتي به راي ري ندارد: «در خيلي از مناطق راي اولي بودم». حاضر به رد صلاحيت شدن در گزينش انتخابات است و حتي در صورت تاييد صلاحيت ترجيح مي دهد آرايش در اين شهر شمرده نشود اما ري، ري باقي بماند. او مي گويد به هزار و يك دليل حاضر است تا در جلسه يي شركت كند كه راي به جدايي ندهد. بخش اول اين گفت وگو ديروز به چاپ رسيد وامروز بخش پاياني آن را مي خوانيد.

اما بحث دولت اين است كه نه الان و نه سال هاي بعد كسي آسيب نمي بيند .

دوستان مي گويند كه ري درآمد دارد، ما در بحث شهري دو نوع درآمد داريم. يك درآمد پايدار و يك درآمد ناپايدار. درآمد پايدار شامل دريافت عوارض است و درآمد ناپايدار شامل فروش تراكم براي ساخت و ساز بيشتر و در نتيجه از بين بردن مثلازمين هايي با كاربري هاي كشاورزي يا فضاي سبز. بله، ما هم اگر بخواهيم مگر نمي توانيم به عنوان شورا و شهرداري از ري درآمد ناپايدار داشته باشيم؟ ما نمي توانيم زمين هاي آنجا را بفروشيم يا آپارتمان سازي كنيم؟ ما هم مي توانيم. مهم اين است كه ما در مدل شهري ادعا داريم و از سال 86 به اين سو مدعي هستيم درآمدهاي پايدار شهرداري را به 32 درصد رسانده ايم. در حالي كه قبلاحدود 5 يا 6 درصد بود. اين خيلي اتفاق بزرگي است و آنها كه در كار مديريت شهري هستند حتما مي دانند. حال مطمئنا اگر ري جدا شود تا چهار، پنج سال حتما به نفع مردم ري خواهد بود. زمين ها فروخته مي شود، تراكم فروخته مي شود، درآمد بالامي رود و تا 4، 5 سال هم پولش را خرج شهر مي كنند و رسيدگي مي شود ولي پس از چهار يا شش سال شروع به پس زدن خواهد كرد. آنجا ديگر درآمدي نخواهد داشت. درآمد پايدار هم كه ندارد. يعني مردم آنجا چقدر مي خواهند عوارض بدهند؟

درآمد پايدار الان در ري چقدر است؟

آنجا چند شوراي شهر دارد. شوراي باقرشهر و كهريزك همين الان دارند كار انجام مي دهند كه چندان درآمد پايداري هم ندارند. در حال حاضر شهر قدس به دليل اينكه درآمدهايش رو به اتمام است تمايل دارد دوباره به تهران ملحق شود. اما اگر در دست تهران بود نمي گذاشتند آنجا ساخت و ساز بي رويه شود. شما يك نگاه به مسكن مهر بيندازيد. من نمي خواهم مخالفتي بكنم ولي فكر مي كنم درباره مسائل مسكن مهر در آينده صحبت هاي زيادي خواهند كرد. اين طرح با خيلي از اصول شهرسازي مغاير است. در اين مدل به دليل نبودن فضاي كسب و كار در مناطق مورد نظر ما عملابراي مردم فقط شهرك هاي خواب مي سازيم كه با طلوع صبح دوباره همان جمعيت مجبور هستند به شهرها بازگردند. به نظر من كارشناسان شهري بايد روي اين قضيه نظر بدهند. بحث هاي شهري و كلانشهرها يك مجموعه قوانين دارد و رشد و افزايش جمعيت و تراكم آن تعاريف خاص خود را دارد.

يعني شما مي گوييد اجراي طرح مسكن مهر به اين شهرها ضربه مي زند؟

من نمي خواهم قطعا چنين اتفاقي بيفتد. بهتر است كارشناسان شهري بنشينند و در اين خصوص نظر بدهند. كارشناسان نظر بدهند كه اجراي مسكن مهر در كنار شهرهاي بزرگ و كلانشهرها مغايرت دارد يا ندارد؟ من فكر مي كنم با توجه به بافت فرسوده گسترده يي كه داريم، دولت خيلي راحت مي تواند در شهرها همين كار را انجام دهد. همه زيرساخت هاي آب و برق و گاز هم آنجا آماده است و مي تواند خيلي راحت اين كار را انجام دهد. بازهم به ري اگر اشاره كنيم، من اميدوارم كه اين اتفاق نيفتد. خدا را شكر مردم ري در حدي آگاه هستند كه بدانند چه چيز به نفع شان است و چه چيزي به نفع شان نيست.

چرا اينقدر مطمئن هستيد كه جدايي ري به نفع مردم نيست؟

من هميشه گفته ام مگر مي شود دست يك آدم را از بدنش جدا كرد و گفت كه دست جاي ديگري و پا جاي ديگري مديريت شود. اين عقل است كه بايد مديريت كند و همه بدن هم بايد در كنار هم باشد. اگر از نظر كلانشهري و مجموعه شهري هم بخواهيم نگاه كنيم، كرج را هم نبايد جدا مي كردند. يعني در كشورهاي پيشرفته دنيا چنين كاري انجام نمي دهند. كرج و تهران دو شهر تنيده به هم هستند و اين تعدد مديريتي است. الان از همين آقاي استاندار بپرسيد از نظر كارشناسي راضي به جدايي كرج بوديد؟ درباره ري كه اين موضوع عميق تر است چراكه در خود تهران قرار دارد و به هزار و يك دليل من مي گويم كه اين طرح كارشناسي نيست. هنوز اين قضيه برايم مبهم است كه ضرورت اينكه الان اصرار دارند اين اتفاق بيفتد چيست؟ من خودم هم اين ضرورت را نمي فهمم.

يكي از بحث ها اين بود كه دو طرف سر يك ميز بنشينند و با هم حرف بزنند: كاري كه تاكنون انجام نشده و ظاهرا انجام نمي شود. دليلش چيست؟

قرار بود مجلس اين فرصت را فراهم كند. ما هميشه اعلام آمادگي كرده ايم اما يكي از بحث ها درباره قانون اين كار است. در قانون برنامه چهارم توسعه مستقيما اشاره شده كه جدا شدن شهرها بايد با نظر مجلس انجام شود. دوستان دولت در برنامه پنجم تاكتيك خوبي را به خرج دادند و زرنگي كردند و در برنامه پنجم اين قانون را تغيير دادند و گفتند فقط استان در يد مجلس باشد در حالي كه به نظر من شهر هم بايد در دست مجلس باشد. مگر مي شود نماينده يي كه از همان شهر راي مي آورد نتواند درباره وضعيت آن شهر نظر بدهد؟ مجلس مي تواند جلوي تندروي ها را بگيرد. نه فقط در اين دولت بلكه در همه دولت ها مجلس يك عامل اصلي براي برقراري توازن بين مردم و دولت است. بنابراين فكر مي كنم مجلس محترم بايد در اين قضيه سفت بايستد چراكه آنها نماينده مردم اند. مثلاقرار بود جلسه كارشناسي تشكيل شود اما تا اين لحظه كه من و شما با هم صحبت مي كنيم در هيچ جلسه كارشناسي اي از ما دعوت به عمل نيامده است.

مسوولان استانداري به جلسه يي كه شما با آقاي چمران در آن به همراه نمايندگان مجلس و استانداري حضور داشتيد اشاره و اعلام مي كنند شما در آنجا وقت براي اعتراض و مخالفت داشتيد و بايد در آنجا اعتراضاتتان را اعلام مي كرديد، واقعا در آن جلسه چه گذشت؟

ما اعتراضات مان را كرديم، به خاطر همين هم بود كه آخر جلسه به درگيري كشيده شد. آنجا هم من و هم آقاي چمران به صراحت همه حرف هايمان را زديم. قرار شد دوستان مجلس يك كميته يي تشكيل بدهند با حضور نمايندگان مجلس و شوراي شهر و وزارت كشور. ما هنوز گوش به زنگيم و هر موقع دوستان بگويند با هزار و يك دليل حاضر به شركت هستيم و مي آييم تا بگوييم اين تصميم به صلاح مردم نيست: نه به صلاح مردم، نه ري و نه تهران و در آينده هم مطمئنا به صلاح دولت نيست. من اينجا به دولت هم نقد دارم كه چرا مي خواهد در همه مسائل خودش ورود پيدا كند؟ اصولادولت ها هميشه در امور كلان شركت مي كنند و اين نوع از بحث ها را بايد به دست مردم بسپارند. شورا هم يك نهاد مردمي است. در اين موضوع خيلي وقت ها مي شنوم كه گفته مي شود دعواي شهرداري و دولت بر سر ري: اشتباه نكنيد اين دعواي شهرداري نيست، دعواي مردم است. يعني هم مردم تهران و هم مردم ري.

اگر شهرري رفته باشيد متوجه مي شويد كه شهرري مثل يك دشت است، به محض ورود به آنجا خواهيد ديد كه هواي شهرري از هواي تهران چقدر تميز تر است. چون دورتادور شهر زمين هاي كشاورزي و فضاي باز خوبي دارد. اگر اين اتفاق بيفتد در حريم آنجا ساخت و ساز آغاز مي شود. شما شك نكنيد، با يك طرح تفصيلي جدا به همه زمين هاي آنجا مجوز مي دهند و هر كاري دل شان بخواهد مي كنند و بعد از چند سال جمعيت آنجا چند برابر مي شود.

بخشي از مردم اصلااز اين واقعه خوشحال مي شوند كه امكانات به آنجا مي رسد.

ري يك شهر قديمي است و زماني در گذشته هم پايتخت بوده است و وقتي به يكباره هجوم جمعيتي بيايد، اين بار براي مردم آن شهر مشكل ساز مي شود. ما اصول شهرسازي داريم و در طرح تفصيلي كه اجرايي هم شد، ري را هم در نظر گرفته ايم و اگر به يكباره تراكم جمعيتي در آن نقطه بالارود براي شهرري مشكلاتي را به همراه دارد. اگر صدا و سيما كارشناسان شهري را دعوت كند، مطمئن باشيد يك كارشناس شهري متخصص از اين طرح دفاع نمي كند. هنوز هم نمي دانم ضرورت اين كار از نظر دولتي ها چيست؟

به نظر مي رسد يكي از بحث ها اين است كه نزديك به انتخابات هستيم.

من معتقدم اگر كار براي خدا نباشد، جواب نمي دهد. اين بحث كلي من در همه قضاياست. چه در ورزش و چه در اقتصاد و كسب و يا كار سياسي. من صددرصد از نظر كارشناسي روي اين موضوع يعني مديريت يكپارچه شهري كار كرده ام و به اين دليل مي گويم كه اين كار كارشناسي نيست و به نفع مردم هم نيست.

بنابراين شما با اجراي كار، اگر كارشناسي شود، مشكلي نداريد؟

اتفاقا ما دنبال همين هستيم، من اگر مي گويم اين كار نبايد انجام شود چون اين كار را كارشناسي كرده ام. در كف شهر متوجه عمق فاجعه شده ام. مگر شما مي توانيد تاكسيراني، اتوبوسراني يا متروي شهرري را از تهران جدا كنيد؟ مگر مي توان آب لوله كشي تهران را از آنجا جدا كرد؟ الان يكي از مشكلات ما با دهياري هاي آنجاست. همين حالادر برخي مناطق بر اساس طرح جامع، ممنوعيت ساخت و ساز داده شد اما در حال ساختن هستند، چه برسد به روزي كه قرار باشد خودشان شهرداري تشكيل بدهند. يك سوال دارم: مگر خود دولت اعلام نكرده براي كم كردن جمعيت شهر در حال فرستادن كاركنانم به ديگر شهرها هستم. من نمي دانم اين حرف درست است يا اين كاري كه آقايان دارند انجام مي دهند. چطور مي خواهند شهرهاي بزرگ را با اين نوع طرح ها از جمعيت خالي كنند؟ شهرهاي بزرگ را خودمان درست مي كنيم. شهرهايي كه به كار و امكانات بيشتر نياز دارند. بحثي به نام يكپارچگي داريم، يكپارچگي يعني شما همه جا را به طور هماهنگ مديريت كنيد تا تعدد مديريتي كم شود. الان شوراي شهر كهريزك يا باقرشهر با شوراي شهر تهران هماهنگ نيستند كه اين موضوع هم ناشي از همين تعدد مديريتي است و در اين ميان مردم بيشترين ضرر را مي بينند.

برخي مردم ري و حتي متقاضيان اعلام مي كنند در اين سال ها تعداد طرح هاي سرمايه گذاري كه در ري به نتيجه رسيده خيلي كم و شايد اصلاهيچ موردي نباشد، به اين علت كه شهرداري براي سرمايه گذاران مانع تراشي مي كند و به نوعي سرمايه گذاران را فراري مي دهد، چنان كه با گذشت سال ها هنوز در ري به عنوان سومين شهر مذهبي توريستي ايران يك مسافرخانه يا هتل با امكانات اوليه وجود ندارد، به نظر شما علت چيست؟

اين موضوع چند جنبه دارد، بالاخره جايي مثل ري مباحث تاريخي هم دارد و ما نمي توانيم بگذاريم آنجا هر نوع سرمايه گذاري يا هر كاري انجام شود. درباره هتل هم اتفاقا يك سرمايه گذار پيدا شده بود و تا پاي امضاي نهايي هم پيش رفته بود كه با اعلام اين موضوع كار متوقف شد. اين طور هم فكر نكنيد كه هر سرمايه گذاري بيايد آنجا سرمايه خرج كند درآمد مورد انتظارش را كسب مي كند، اصلاچنين چيزي نيست. شما بايد به كسي كه قصد سرمايه گذاري دارد در يكي از مناطق تهران مقداري تسهيلات بدهيد تا در كنارش راضي شود بيايد در ري هم كاري انجام دهد.

منبع: اعتماد