نه مسوولان فعلی

درخشش در المپیک حاصل کار مدیران گذشته بود

از محمدرضا طالقانی تشکر می‌کنم، برنامه دراز مدت در ورزش جواب می‌دهد، وزیر باید قاطعانه و با تدبیر تصمیم بگیرد، گرفتن ۳ مدال طلا در کشتی فرنگی استثنا است.

کد خبر: ۲۷۳۹۲۱

تاریخ: ۰۱ مهر ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۶

بزرگ‌ترین رویداد ورزش دنیا چندی پیش در لندن به پایان رسید و کاروان ورزش ایران یکی از درخشان‌ترین دوره‌های تاریخی خود را در این رقابت‌ها پشت سر گذاشت.

به گزارش خبرنگار ایلنا، نتایج درخشان کاروان المپیکی ایران در لندن در حالی رقم خورد که در درون خانواده ورزش غوغا و آشوبی به پا بود. هر روز شاهد انتشار اخبار نا‌امید کننده از فدراسیون‌ها و مدیران ورزش بودیم.

یک روز وزیر تا آستانه استیضاح پیش می‌رفت و روز دیگر تصمیمی اتخاذ می‌شد که قلب ورزش را تا آستانهٔ ایست کامل پیش می‌برد، یک روز شاهد جنگ و گریزهای عجیب و غریب معاونین بودیم و روز دیگر نامه‌های افشاگرانه و تهدیدآمیز منتشر می‌شد.

این تنها گوشه‌ای سربسته از اتفاقات ورزش ما در آستانه المپیک ۲۰۱۲ بود، ولی چیزی که در لندن به وقوع پیوست فرا‌تر از تصور مدیران ارشد ورزش و البته مردم کوچه و بازار و علاقه‌مندان ورزش بود.

بدون‌شک در آن بلوشوی پیش از المپیک حتی خوش‌بین‌ترین مدیران ورزش هم چنین نتایجی را در مخیله خود تصویرسازی نکرده بودند، هر چند بلافاصله با پایان رقابت‌ها و خلق چنین شگفتی در لندن تک تک مدال‌ها و عناوین چندین صاحب پیدا کردند.

با این حال باید از ورزشکاران و مربیان شگفتی‌ساز ایرانی در بزرگ‌ترین عرصه ورزش دنیا به نیکی یاد کرد، حتی اگر مدیران سوار بر مرکبشان نقش پررنگی در موفقیت‌های‌شان نداشته باشند چراکه مهم بالا رفتن پرچم ۳ رنگ ایران و طنین‌انداز شدن سرود ملی ما بود و البته افتخاری که جامعه ایرانی را سرافراز کرد و بس. هر اندیشه‌ای غیر از این مردود و مسموم است و حالا افتخار هر ایرانی کسب موفقیت در آوردگاه المپیک است.

اما یکی از مدیرانی که نباید از نقش او در این موفقیت‌ها به سادگی گذشت، کسی است که سال‌ها مرد شماره یک ورزش ایران بود و به گفته خودش نقشی زیربنایی در موفقیت‌های «کشتی فرنگی و دوومیدانی» در المپیک لندن داشته و مدال‌های ارزشمند این ورزشکاران در المپیک به نوعی حاصل تلاش‌های گذشته دوران مدیریت اوست.

صحبت از «محسن مهرعلیزاده» است. مدیری که حرف و حدیث بسیاری در مورد دوران مدیریتش همیشه وجود داشته ولی وی ترجیح داده وارد جنگ‌های رسانه‌ای نشود و کمتر از وی مصاحبه‌ای منتشر می‌شود.

مهرعلیزاده ترجیح داده در فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه فعالیت‌های ورزشی خود را ادامه دهد تا هر روز در رسانه‌ها به گپ و گفت و واکنش در مورد حرف و حدیث‌ها بپردازد.

در مورد ورزش ایران در المپیک و همچنین تهدیدات تعلیق که خیمه بر سر ورزش ما زده و دیگر مسائل گفت‌و‌گویی با رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی در دوران اصلاحات داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

رییس اسبق سازمان تربیت بدنی تاکید می‌کند که درخشش برخی رشته‌های مدال آور مانند کشتی فرنگی و دوومیدانی در المیپک لندن حاصل کار مدیران گذشته ورزش است نه مدیران فعلی.

محسن مهرعلیزاده در گفت‌وگوی اختصاصی با ایلنا با تبریک موفقیت‌های کاروان المپیکی ایران در لندن، اظهارکرد: نمی‌خواهم خدای نکرده کار مسوولان ورزش این دوره را سبک بشمارم ولی می‌خواهم از دید کار‌شناسی مطالبی را بیان کنم.

وی ادامه داد: به شخصه از زحمات همه مدیران ورزش، مربیان عزیز باشگاه‌ها، روسای فدراسیون‌ها و مدیران ارشد ورزش در رده‌ها قدردانی می‌کنم اما یک واقعیت را نباید فراموش کرد و آن اینکه پیروزی‌های کسب شده در المپیک نباید موجب ایجاد غرور کاذب و یا فریب خودمان شود.

رییس اسبق سازمان تربیت بدنی با اشاره به دستاوردهای المپیک لندن گفت: ما در این المپیک جهشی واقعی از نظر کسب مدال و رنگ مدال داشتیم اما همانگونه که در کل مسایل، اصل برنامه‌ریزی است و اهمیت دادن به برنامه‌ریزی بلندمدت جواب می‌دهد. تحلیل ترکیب مدال‌ها و ترکیب رشته‌هایی که در المپیک مدال‌آوری داشتند ما را به این نطقه می‌رساند که درخشش رشته‌های مدال‌آور ما در این دوره حاصل کار مدیران سال‌های قبل ورزش است. اگر در دو رشته کشتی‌فرنگی و دوومیدانی مدال‌های ارزشمندی بدست آوردیم، این مدال‌ها حاصل فعالیت حداقل ۱۰ الی ۱۲ سال گذشته بود.

وی افزود: در کشتی فرنگی، محمدرضا طالقانی در زمان ریاست بر فدراسیون کشتی، محمد بنا را به خدمت گرفت تا هدایت ملی پوشان کشتی فرنگی را بر عهده بگیرد. طالقانی به من گفت کار در کشتی فرنگی در یکی – دو سال جواب نمی‌دهد بلکه باید یک دوره ۸ تا ۱۰ ساله را در نظر بگیریم تا ثمره کار خود را برداشت کنیم. من به طالقانی گفتم شما بروید کار خود را انجام دهید و هزینه‌ کنید، من ۱۰ سال دیگر از شما نتیجه می‌خواهم‌. ‌ دیدید که ۱۰ سال بعد چه موفقیت‌هایی در کشتی فرنگی اتفاق افتاد.

مهرعلیزاده تاکید کرد: البته اینطور نبود که من‌‌ همان موقع دقیقا ۱۰ سال آینده را پیش بینی کرده باشم ولی بین ۸ تا ۱۰ سال بر روی یک کار مداوم به عنوان یک کار برنامه ریزی شده برای آینده حساب باز کردیم. الحمدالله در حال حاضر ما نتیجه این برنامه ریزی را گرفتیم که از محمد بنا به طور ویژه تشکر می‌کنم. همچنین از محمدرضا طالقانی نیز تشکر می‌کنم به خاطر اینکه زحماتی که کشیده بود، امروز جواب داد. دست مسوولان امروز هم درد نکند. البته این یک درس از المپیک بود.

رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی در ادامه تصریح کرد: یکی دیگر از رشته‌هایی که براساس برنامه‌ریزی مدال کسب کرد رشته دوومیدانی بود. به خاطر دارم علی کفاشیان آن زمان رییس فدراسیون دوومیدانی بود. او در آن زمان یک مربی اوکراینی را به خدمت گرفت تا به صورت ویژه با احسان حدادی کار کند. شاید جلسه‌ای نبود که من با کفاشیان در مورد روند آمادگی و تمرینات حدادی صحبت نکنم. او از‌‌ همان زمان در مجموعه آفتاب انقلاب که یک مجموعه عالی در خاورمیانه است تمرینات خود را پیگیری کرد و در ‌‌نهایت ثمره آن همه تلاش مدال نقره‌ای بود که توسط احسان حدادی کسب شد و او امروز به این افتخار بزرگ دست یافته است.

وی در ادامه متذکر شد: اما یک درس دیگر از المپیک لندن، ثبات در رشته وزنه برداری بود که در کسب موفقیت این رشته ورزشی موثر بود. ما در این رشته چه در المپیک سیدنی و چه در المپیک آتن به استثنای پکن که مایه شرمساری بود، روند رو به رشدی داشتیم و خوشبختانه نتایج مورد توجهی هم کسب کردیم.

مهرعلیزاده در ادامه به عملکرد کشتی آزاد و تکواندو در رقابت‌های المپیک لندن اشاره کرد و گفت: در عملکرد کشتی و تکواندو بخشی بدشانسی و بخشی هم ناداوری دخیل بود اما در کل عقبگرد داشتیم.

وی همچنین یادآور شد: ورزش دو بخش عمده دارد. یک بخش، مدیریت روز است و دومین و مهم‌ترین بخش مدیریت، برنامه‌ریزی مدیریتی بلند مدت است که جوابش را در جاهای دیگر بگیریم.

مهرعلیزاده همچنین با اشاره به دو درسی که ورزش ایران از المپیک لندن گرفته، متذکر شد: با این دو درسی که گرفتیم از این به بعد چه کار کنیم؟ بار‌ها این سوال مطرح می‌شود که آیا المپیک بعد این موفقیت‌ها تکرار می‌شود؟ نمی‌شود؟ بد‌تر می‌شود بهتر می‌شود؟ باید عرض کنم در دوره بعد اگر این وضعیتی که ما در این دوره در برخی از رشته‌هایی که از چندین دوره قبل در المپیک حاضر بودیم و مدال آوری داشتیم، داشته باشیم، ممکن است کشتی فرنگی و دوومیدانی هم به همین وضعیت دچار شوند اما اگر برنامه ریزی درازمدت انجام شود، این خسارت که در مورد کشتی و تکواندو اتفاق افتاد جبران می‌کنیم.

رییس اسبق سازمان تربیت بدنی ادامه داد: همچنین به این موضوع هم توجه شود که اگر می‌خواهیم این موفقیت‌ها و این حرکت جهشی ما مانند کاری که در لندن در دوومیدانی و کشتی فرنگی انجام شد، تداوم داشته باشد، باید در ورزش‌های پایه دیگر مثل ژیمناستیک، شنا و بعضا در ورزش‌های دیگری که قابلیت‌اش را داریم مثل تیراندازی و پینگ پونگ برنامه ریزی بلند مدت کنیم، در این برنامه ریزی فقط به منفعت روز خودمان نگاه نکنیم. اگر امروز در ژیمناستیک همانند‌‌ همان چیزی که ما ۱۰ سال قبل در دوومیدانی انجام دادیم انجام شود حداقل برای المپیک ۲۰۲۰ می‌توانیم در کنار موفقیت کشتی فرنگی و دوومیدانی در ژیمناستیک و شنا هم موفقیت‌هایی داشته باشیم. المپیک لندن این درس را به ما داد نباید به دنبال این باشیم که وضعیت روز و موفقیت‌ها به نام من تمام شود، باید این قبیل مسایل را‌‌ رها کنیم و برای آینده برنامه ریزی کنیم.

مهرعلیزاده در ادامه تاکید کرد: شکر خدا همه ما زنده هستیم و می‌بینیم و فهمیدیم برنامه دراز مدت در ورزش مثبت است و جواب می‌دهد. عمر زیاد هم نمی‌خواهد،‌‌ همان ۱۰ یا ۱۲ ساله مناسب است.‌‌ همان کاری که الان در مورد بسکتبال شده، چراکه بسکتبال ما قبل از ۱۲ سال پیش هیچ بود. آن موقع محمود مشحون پیش من آمد و گفت این کاری که شروع کردیم یک برنامه ۸-۷ تا ۱۰ سال است. من هم گفتم کار را انجام بدهید و حالا الحمداله بسکتبال ما از رشد قابل اطمینان، محکم و قابل اعتمادی برخوردار است.

وی همچنین خاطرنشان کرد: مطلب دوم که اخیرا شنیدم اینکه ۱۷ ماه آگوست یک نامه از IOC به کمیته ملی المپیک آمده در خصوص اقدامات وزارت ورزش در مورد تغییر روسای فدراسیون‌های تیر و کمان، قایقرانی، شنا و دوچرخه سواری که درخصوص اصلاح اساسنامه تذکرات قانونی داده و در ادامه حتی تا تصحیح اساسنامه، این فدراسیون‌ها را از برگزاری مجمع انتخاباتی برحذر کرد. این نامه خیلی جدی است و در این بین می‌خواهم توصیه جدی کنم مشخصا به وزیر محترم ورزش و سایر مسئولان ورزش به عنوان فردی که دلسوز ورزش مملکت است. توضیح من این است که دوستان مقداری با ورزش دنیا بر مبنای موارد حقوقی و شناخت شده قانونی تعامل بیشتری داشته باشند و همچنین در رعایت قوانین بین المللی یک مقدار کوشا باشند و بدانند کمیته بین‌المللی المپیک یک قوانینی دارد، فدراسیون‌های جهانی یک قوانینی دارند که اگر قوانین فدراسیون‌های جهانی و بین المللی رعایت نشوند، مشکلاتی برای ورزش ایجاد می‌شود که یکی از آن چالش‌ها این است که دستگاه ورزش و فدراسیون‌های مربوطه از کارهای دیگر خود باز می‌مانند و چند ماه یا حتی یکسال دراین خصوص درگیر می‌شوند. دوم اینکه بعضا ما دیده‌ایم مسولان ورزش اقدامات حقوقی و قانونی را می‌توانند انجام دهند که به هر حال با تعلیق‌هایی روبرو نشویم.

وی ادامه داد: در دوره‌های گذشته دیدیم با تعلیق فوتبال چه مصیبت‌ها و چه مشکلاتی ایجاد شد. در پایان هم فدراسیون فوتبال مجبور شد اساسنامه‌اش را با آنچه آن‌ها می‌گویند وفق و تصحیح کند. بعد از تحریم‌ها، بعد از تعلیق‌ها و کلی عقب افتادن‌ها که من فکر می‌کنم این عقب افتادن‌های فعلی در فوتبال که تاالان داریم و عدم حضورمان در پست‌های بین المللی به همین موضوع بر می‌گردد، پس نگذاریم این اتفاق بدی را که در فوتبال تجربه کردیم، در خصوص رشته‌های دیگر هم تکرار شود. این توصیه جدی من به وزیر محترم ورزش است که این توضیحات را از سر دلسوزی از فردی که بالاخره در این ورزش زحمت کشیده و همچنان به جوانان و نوجوانان و عزیزان علاقه‌مند به ورزش اعتقاد و تعصب دارد، جدی بگیرند وانشاالله به آن عمل کنند.

مهرعلیزاده در خصوص شائبه‌های دخالت حمید سجادی (معاون وزیر وزیر ورزش) در تغییر برخی از روسای فدراسیون‌ها گفت: به هرحال من نمی‌گویم این کار‌ها کار معاون یا مدیر است اما معتقدم وزیر ورزش مسئول است. مجلس شورای اسلامی وزیر را می‌شناسد. دولت و مردم وزیر را می‌شناسند. وزیر باید قاطعانه و با تدبیر لازم تصمیم بگیرد و کار‌ها را انجام دهد. هر کسی یک دوره مدیریتی دارد، بالاخره دوره مدیریت وزیر فعلی ورزش هم بعد از مدت تمام شود و می‌رود، ولی قضاوت‌ها در جامعه می‌ماند. بالاخره تصمیم‌های قاطعانه یا برعکس آن عدم تصمیم گیری قاطع از سوی وزیر ورزش در کشور بازخورد خواهد داشت. مردم می‌گویند فلان مطلب پیش آمد، فلان چالش در دوره مدیریت فلان وزیر پیش آمد و توصیه می‌کنم هم وزیر محترم ورزش و هم سایر مسئولین رده‌های بالا و کمیته ملی المپیک مقداری با تعامل و تفاهم بیشتری کار کنند تا این چند وقت هم به سلامتی و با مسائل و اتفاقات با ارزش برای ورزش ما سپری شود.

مهرعلیزاده همچنین با اشاره به شرایط و وضعیتی که در فدراسیون قایقرانی کشور شاهد هستیم، گفت: من از «قلم سیاه» که در زمان ما در این فدراسیون فعالیت می‌کرد، تشکر می‌کنم که بار‌ها پیش من می‌آمد و می‌گفت توانایی آوردن منابع مالی لازم را برای این فدراسیون ندارد. وی می‌گفت این رشته هم پول می‌خواهد، هم قایق می‌خواهد و هر قایق فلان قدر قیمت دارد، یا اینکه سرانه قایق‌ها در سایر کشور‌ها به اندازه هر چند صد هزار نفر فلان قدر است که توانایی تهیه آن‌ها را ندارم. بعد از قلم سیاه، ما از احمد دنیامالی خواهش کردیم آمد و مسئولیت فدراسیون را پذیرفت و سرپرست فدراسیون شد و بعد هم رای آورد تا به عنوان رییس فدراسیون کار کند. آن موقع گفته می‌شد چندین میلیارد تومان به این فدراسیون پول آورده، قایق خریده، برنامه‌ریزی کرده است. دنیامالی مدیر توانمندی بود و هست. وی تکانی به این رشته ورزشی در کشور داد. من نمی‌خواهم گذشته قایقرانی را خراب کنم، به هر حال قلم سیاه زحمت خود را کشید ولی امکانات برای پیشرفت قایقرانی لازم بود. دنیامالی با خودش امکانات آورد، مدیریت آورد، مربیان بسیار خوبی آورد تا اینکه قایقرانی را به این مرحله رساند. اگر این فرایند ادامه پیدا کند، ما قطعا در دوره‌های بعدی المپیک نتایج خیلی بهتری در قایقرانی کسب خواهیم کرد و حتی به مدال آوری هم می‌رسیم. ۸ سال بعد قطعا می‌رویم برای کسب مدال‌های رنگارنگ و بیشتر، چراکه قایقرانی ایران واقعا کیفیت لازم و لیاقت لازم را دارند. ما در رشته‌های دیگر هم مانند تیراندازی یا شنا که از نظر تعداد مدال رشته پر مدالی در المپیک است می‌توانیم امیدوار باشیم.

وی ادامه داد: یکی از شاخص‌های شنا هم به این خاطر است که مدال‌های آن در المپیک از اهمیت بالایی برخوردار است. با این رشته‌ها باید به صورت ویژه برخورد شود. اصلا در مورد این رشته‌ها با یکسری ملاحظات مدیریتی برخورد کردن جفا است. این گونه رشته‌ها باید رشد و توسعه یابد یا با دقت مورد توجه قرار بگیرد.

مهرعلیزاده تاکید کرد: من توصیه‌ام به به دوستان در مورد این رشته‌ها این است که تجربه کشتی فرنگی که برنامه دراز مدتی بود را پیاده کنند. مدیران ارشد ورزش ما باید واقعا از المپیک درس بگیرند. سنگ بنای موفقیت کشتی فرنگی یا دوومیدانی از ۱۲-۱۰ سال پیش گذاشته شد. شیوه ما در این رشته‌ها «بکاری تا بدروی» بود. امروز هم رشته‌های دیگر بکارند تا ۱۰-۱۲ سال دیگر در المپیک‌های آینده حاصل کار خود را درو کنند. قطعا مردم هم خواهند گفت موفقیت‌های به دست آمده اثر سال‌ها کار در گذشته بوده، کما اینکه الان مردم می‌گویند موفقیت‌های به دست آمده حاصل کار سال‌های قبل است.

رییس اسبق سازمان تربیت بدنی درخصوص عملکرد کشتی آزاد کشورمان در المپیک لندن گفت: در مورد کشتی آزاد قضاوت شخصی‌ام این است که یک بخش آن بدشانسی بود، مثل صدمه خوردن ورزشکاری مانند رضا یزدانی که واقعا امید ما برای کسب مدال طلا بود یا در مورد ورزشکاران دیگر هم همین طور. ما کمی بدشانسی آوردیم. اما بخشی هم بر می‌گردد به تغییرات زودهنگام در فدراسیون‌ها. تغییرات بی‌دلیل؛ تغییرات بی‌محاسبه؛ تغییراتی که از نظر وقت نابجا بود. کسی ایراد نمی‌گیرد اگر یک گروه کار‌شناسی تصمیم بگیرند که فلان رییس فدراسیون مناسب نیست و باید عوض شود، تا یک فرد فعال‌تر یا متخصص بیاید یا فلان مربی عوض شود. بحث مخالفت نیست اما باید در نظر داشته باشیم که این تغییرات را در چه دوره زمانی باید انجام دهیم. هر اقدامی در هر زمانی لازم نیست. چه بسا اگر نقاط ضعفی هم در برخی از فدراسیون‌ها بود، این تغییرات بعد از المپیک انجام می‌شد تا این مشکلاتی که در المپیک داشتیم به وجود نمی‌آمد.

وی با اشاره به اینکه از هم اکنون فقط ۲ سال تا بازی‌های آسیایی فرصت داریم، اضافه کرد: اگر ما برنامه‌ریزی درازمدت و نگاه اساسی به ورزش را در دستور کار خود قرار دهیم و مسائل به اصطلاح شخصی و فردی را در امور دخیل نکنیم، با همین سرمایه‌های که الان ایجاد شده ورزش ما این توانایی را دارد که برای سوم شدن در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ و کسب عناوین ارزنده در این رقابت‌ها خیز بردارد.

وی همچنین با بیان اینکه ما در طرح «نظام جامع ورزش» پیش بینی‌های لازم را درباره رتبه‌های احتمالی ایران در بازی‌های آسیایی و المپیک‌ها انجام داده‌ایم، خاطرنشان کرد: پیش بینی ما در این طرح برای المپیک۲۰۱۶ برزیل رتبه‌های دهم تا چهاردهم است، البته به شرطی که مدیران ارشد ورزش ما همین روند فعلی را ادامه دهند، چراکه اگر نتوانند این روند را ادامه دهند شاید این رده هفدهم را هم از دست بدهیم. گرفتن ۳ مدال طلا در یک رشته مانند کشتی فرنگی خیلی استثنا است و حفظ کردن آن توانمندی بالایی را می‌خواهد. بعضا به دست آوردن پیروزی آسان است اما نگه داشتن آن پیروزی کار خیلی مشکلی است و بدون شک یک مدیریت بسیار دقیق و اساسی با وسعت نظر می‌خواهد.