با این اوضاع به جام جهانی نمی رویم

سیدرضافیض آبادی

کد خبر: ۲۷۲۷۲۴

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۳:۴۹

سروصداها و فریادها از دست فدراسیون فوتبال به هوا بلند شده است و دیگر کار از مماشات و خنده بازار و این حرفها گذشته است.
امروز بحث ملی و حیثیت و اعتبار و آبروی ملی و برباد رفتن سرمایه های مادی و معنوی کشورمان در میان است.

متاسفانه عقب نشینی وزارت ورزش و جوانان در بحث انتخابات فدراسیون فوتبال باعث شد کفاشیان اینبار خیلی قاطعانه تر و محکم تر از گذشته وارد گود شود و با پشتوانه انتخاباتی که برگزار شد کار را از خنده گذراند و اعلام کرد حالا خودش وارد شده و می خواهد با اختیار تام کار کند.

برای ورود به موضوع برمی گردیم به مقدماتی جام جهانی 2010 که در حالیکه حضور مربیان کارآمد و خوبی برای تیم ملی بعد از برکنار ی علی دایی مهیا شده بود با ورود دلال آقای قطبی به دفتر آن روز نایب رییس فدراسیون فوتبال و خروج او یکباره قطبی بر صندلی مربیگری تیم ملی در آن روزهای حساس نشست و دیدیدم که تیم ملی با تئوری لمپنزم نوین و جدید هم ره به جایی نبرد و فوتبال ما همچنان سیر قهقرایی را ادامه داد.

رسیدیم به مقدماتی جام جهانی و حضور آقای کیروش. انتخاب کیروش انتخابی درست بود که همه کارشناسان برآن صحه گذاشتند و از این انتخاب حمایت کردند اما بحث دستیاران او بحثی است که هنوز هم یکی از معماهای فوتبال ماست.
گویا از طرف خود فدراسیون به کیروش توصیه شده که به هیچ عنوان دستیار ایرانی انتخاب نکند چرا که نگران اتفاقات بعدی بوده و هستند و برای خالی نبودن عریضه یک نفر را که فقط اسمش ایرانی است در کنار کیروش گذاشتند و امروز داریم ضررهای این انتخاب خنثی را می بینیم.
از آقای کفاشیان یک روز سوال شد که با وجود علی آبادی شما چرا کاندیدای فدراسیون شده اید که خندید و گفت شاید علی آبادی نیامد و ما شدیم رییس قدراسیون .

همین اتفاق هم افتاد .
بار دیگر از ایشان پرسیدند برچه اساسی آقای نمازی می شود دستیار مربی تیم ملی که گفت: خودشان آمدند فدراسیون و ابراز علاقه کردند که در کنار تیم ملی باشند و ما هم که علاقمندی ایشان را دیدیم به کیروش معرفی کردیم! به همین راحتی.

امروز تیم ملی از بابت عدم ارتباط منطقی و مناسب بین کی روش با بازیکنان و با رسانه ها و با جامعه رنج می برد و این خلا را باید با یک دستیار ایرانی کاربلد و امتحان داده و انتخاب سرپرستی کاردان و مورد اقبال فوتبالی ها و فوتبالیستها پر کرد.
برگردیم به دوره های گذشته و مروری داشته باشیم به حضور افرادی مثل منصور پورحیدری - پرویز مظلومی - حسین فرکی و. ... که در کنار تیم ملی و یا کنار مربیان بزرگ خارجی بدون اینکه حاشیه ساز باشند کار کردند و می بینیم که چه تاثیر مثبتی داشته اند و چه نتایج مطلوبی گرفته اند در فوتبال ما.
حسین فرکی در بازیهای آسیابییی 98 بانکوک دستیار پور حیدری بود و تیم ملی قهرمان آن بازیها شد.
او در کنار برانکو به عنوان دستیار فعالیت کرد که تیم ملی در جام ملت های آسیا در سال 2007 بر سکوی سوم آسیا ایستاد و بعد از آن او همچنان دستیار برانکو ماند تا تیم ملی به جام جهانی آلمان صعود کند، بدون هیچ حرف و حدیثی.
بعد از آن هم که می دانید چه برسر فوتبال ما آمده و هنوز هم ترکش های آن موقع را می خوریم اما بحث امروز بحث صعود به جام جهانی است.

تیم ملی فوتبال نیاز دارد تا در کنار کی روش یک نفر مثل فرکی یا مظلومی (اگر قبول کنند) به عنوان دستیار حضور داشته باشند و یک سرپرست مثل منصور پور حیدری.
اینکار باید همین امروز صورت بگیرد که فردا دیر است.
اگر کیروش قبول کرد (که یقینا با این اوضاع قبول می کند)فبها  اگر هم قبول نکرد این فدراسیون فوتبال است که باید از اعتبار و حیثیت تیم ملی دفاع کند.

اگر هم فدراسیون فوتبال گوشش بدهکار این حرفها نیست وزارت ورزش و جوانان باید مستقیم به بحث تیم ملی ورود کند و تا کار از کار نگذشته تیم ملی را از این وضعیت بغرنج نجات دهد.
آقای وزیر باید بدانند که اگر در المپیک بهترین نتایج را گرفتیم اما تیم ملی فوتبال به جام جهانی صعود نکند همه آن شرینی های المپیک هم در کام مردم و مسئولین تلخ خواهد شد.
در این بین ما اگر افرادی مثل حسین فرکی و مظلومی و پورحیدری را مثال می زنیم به این دلیل است که اینها استخوان خرد کرده اینکارند و پرونده های هر کدام در تیم ملی و باشگاهها روشن و شفاف و بدور از حاشیه است.
ببینید حسین فرکی بعد از تیم ملی با نفت تهران آن هم با تعدادی بازیکن جوان چه کرد .
مظلومی و پورحیدری هم که در تیم های ملی و استقلال و سایر باشگاه ها پرونده ایی کاملا واضح و مشخص دارند.

آقای وزیر برای چندمین بار است که عرض می کنیم تیم ملی فوتبال ما نیاز به شوک دارد و آنهم شوکی به موقع که الان است .
الانی که 5 بازی دیگر مانده و هر بازی حکم یک فینال ر ا دارد.
تازه کیروش هنوز به صخره سختی مثل کره نخورده و اگر پشت این صخره بمانیم دیگر کار از کار گذشته و باید افسوس بخوریم تا 4 سال بعد.
بعد هم یک معذرت خواهی و چند لبخند آقای کفاشیان و سرخوردگی عمومی جامعه که بدترین چیز است.
پس تا دیر نشده اقدام بفرمایید لطفا