با راهکار بتازید

اکنون وقت دلسردی نیست

جدا از همه این مباحث ـ که در وقت خود به آن خواهیم پرداخت ـ گویا تیم ملی امروز بیشتر مشکل روحی و روانی دارد تا فنی! در الگوی تیر و کمان آمادگی روانی ۵۰ درصد، آمادگی جسمانی ۱۰ درصد و آمادگی تکنیکی ۴۰ درصد در موفقیت ورزشکار نقش دارد.

کد خبر: ۲۷۲۴۳۴

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۳:۳۳

باخت به لبنان کافی بود تا همه شمشیر را برای کروش از رو ببندند. بسیاری برای ابراز وجود اصول مربیگری کروش را زیر سؤال برده‌اند، در حالی که خود شاید بلد نباشند یک تیم را گرم کنند.

به گزارش «تابناک»، برخی به گونه‌ای انتقاد می‌کنند که اگر جای کروش بودند، تیم ملی هیچ غمی نداشت.

بنا بر این گزارش، در الگوی دوی ماراتن درصد عوامل تأثیرگذار در موفقیت ورزشکار این گونه است: آمادگی جسمانی ۵۰ درصد، آمادگی روانی ۴۰ درصد و آمادگی تکنیکی ۱۰ درصد. در بیشتر الگو‌ها این درصد آمادگی جسمانی و آمادگی تکنیکی است که تغییر می‌کند؛ اما آمادگی روحی و روانی جایگاه ثابتی دارد و بیشترین درصد را از آن خود کرده است.

به جدولی که پیش روی شماست، نگاهی بیندازید و ببینید یازده بازیکنی که در بازی با لبنان در ترکیب ثابت تیم ملی به میدان رفته‌اند، با چه چالش‌هایی در فوتبال مواجه هستند. با این حساب، کروش در ادامه راه باید همه توان خود را صرف رفع این مشکلات نماید که با استخدام یک مربی بزگ روان‌شناس می‌تواند به سرعت بیشتری به این هدف نزدیک شود؛ البته بهترین یاور خود، خویش است.

اکنون وقت دلسردی نیست. بازی تمام نشده، پنج بازی دیگر تا پایان پیش روی ماست و چنانچه در ادامه راه، تغییر وضعیت دهیم، چه بسا از کره جنوبی هم پیشی بگیریم. مگر نه اینکه در فوتبال وقوع هر اتفاقی محتمل به نظر می‌رسد؟

اکنون وقت ارائه راهکار به کروش است. او و تیمش در این برهه از زمان نیاز به حمایت دارند چون به اندازه کافی زیر سؤال هستند. یادمان باشد نقد یعنی بیان معایب و محاسن در کنار یکدیگر، در غیر این صورت تخریب تعبیر می‌شود... راه را باید تا پایان رفت و ناامیدی هنگامی است که همه روزنه‌های صعود بسته شود. اکنون شرایط این گونه نیست!

ترکیب ثابت تیم ملی در بازی با لبنان

بازیکن تیم جایگاه تیم توضیح

سید مهدی رحمتی استقلال ده

او دیگر آن جایگاه گذشته را در رسانه‌ها ندارد،چون در برابر انتقادات واکنش تندی از خود نشان داد. به رغم گل‌های بدی که خورده همچنان مورد تحسین مربی دروازه‌بان‌های تیمش است که به این می‌گویند دوستی خاله خرسه!

هادی عقیلی القطر

او چند سالی از حواشی فوتبال ایران دور شده و زندگی ورزشی آرامی را در قطر می‌گذارند اما به یاد داشته باشیم، سطح فوتبال قطر چیزی به هادی نمی‌افزاید.

پژمان منتظری استقلال ده

طبیعی است با توجه به جایگاه استقلال در فشار باشد. بی‌گمان، امروز در کوچه و خیابان هر کس به پژمان برسد، می‌پرسد که چرا استقلال با این همه بازیکن نتیجه نمی‌گیرد؟

پژمان نوری ملوان پنج

پژمان برای رسیدن به پیروزی بی نهایت تلاش می‌کند اما فوتبال یک بازی گروهی است و تلاش فردی منجر به پیروزی تیم نمی‌شود و این برای او آزار دهنده است که چرا دیگران به اندازه او تلاش نمی‌کنند.

حسین ماهینی پرسپولیس شانزده

ناکامی تیمی دست از سر حسین برنمی دارد. فصل گذشته در ذوب آهن و اکنون در پرسپولیس. هر چند حسین خوب بازی می‌کند اما ته دل از وضعیت تیمش راضی نیست و فشار‌ها روی او هم تأثیر منفی می‌گذارد.

جواد نکونام استقلال ده

جواد آن قدر تحت سؤال است که امیر قلعه نویی مجبور است هر روز در مصاحبه‌های خود از او دفاع و به گروه آنالیز دانشگاه صنعتی شریف اشاره کند. در گذشته این بازی جواد بود که از او دفاع می‌کرد.

محمد نوری پرسپولیس شانزده

کروش و ژوزه دیدگاه‌های متفاوتی در مورد این بازیکن دارند. کروش از او فیکس بازی می‌گیرد اما ژوزه اعتقاد چندانی به این بازیکن ندارد. همین دوگانگی بس است تا محمد نوری دچار یک سردرگمی شود.

علی کریمی پرسپولیس شانزده

می‌گویند علی کریمی بوده که دستور به منع مصاحبه ملی پوشان با رسانه‌های گروهی داده! اگر این گونه باشد، نشان می‌دهد فشار بسیاری را تحمل می‌کند. در پرسپولیس هم همه نگاه‌ها به اوست اما هر چه تلاش می‌کند اوضاع بد‌تر می‌شود.

مسعود شجاعی اوساسونا نوزده

پس از بازگشت دوباره به میدان، امیدوار به روزهای طلایی در تیم ملی است، هر چند تیمش این فصل آغاز اسف باری در لالیگا داشته است. بنده خدا در‌‌ همان روزهای آغازین حضورش در تیم ملی، مجبور شد به دروغ مصاحبه خود را با یکی از رسانه‌ها تکذیب کند، چون روحش خبر نداشت که این بچه‌ها! رسانه‌ها را تحریم کرده‌اند.

محمد رضا خلعتبری سپاهان دو

محمد رضا فارغ از وضعیت تیمش همواره در تیم ملی پویا و شجاع بازی می‌کند اما گا‌ه محیط روی چنین بازیکنانی هم تأثیر منفی می‌گذارد.

کریم انصاری فرد پرسپولیس شانزده

او در پرسپولیس به نیمکت دوخته شده، هر چند حرفی بر زبان نمی‌آورد اما در درون حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.