راز لکه‌های شیری ماه کشف شد

کد خبر: ۲۷۰۵۹۸

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۱ - ۲۱:۰۳

طی دهه‌‌های متمادی لکه‌های شیری رنگ روی سطح ماه پرسش‌های متعددی را در اذهان ایجاد کرده بود اما اکنون محققان موفق به حل راز این لکه‌ها شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان راز لکه‌های شیری روی سطح ماه را به عنوان بخش‌هایی از خاک ماه که توسط حباب‌های مغناطیسی موثر اما ضعیف حفاظت می‌شود، توصیف کرده‌اند.

نتایج این تحقیقات می‌تواند به سازندگان فضاپیماها کمک کند برای حفظ فضانوردها در مأموریت‌های آینده، محافظ مغناطیسی در مقابل تشعشع‌های مضر بسازند.

برخلاف زمین، ماه دارای میدان مغناطیسی جهانی نیست تا آن را در مقابل باد خورشیدی یا همان جریان ذرات باردار خورشید حفظ کند. این ذرات با خاک ماه در تماس هستند و آن را طی هزاران سال تیره‌تر کرده‌اند.

اما نگاه دقیق‌تری به سطح ماه نشان می‌دهد که برخی مناطق در سطح ما نسبتا روشن‌تر هستند و روشنایی آن تاکنون منبع مشخصی نداشت.

براساس اظهارات روث بامفورد، از آزمایشگاه راترفورد اپلتون در بریتانیا، این لکه‌های شیری رنگ یا مناطق روشن سطح ماه به سرعت به یک راز تبدیل شد.

در زمان مأموریت‌های آپولو این لکه‌ها را با حباب‌های میدان مغناطیسی چند صدمتر آن طرف تر تطبیق داده شده است. برخی از دانشمندان فکر می‌کردند که این مگنتوسفرها می‌تواند ذرات خورشیدی را منحرف کنند. اما اندازه گیری‌های بیشتر نشان داد که این میدان‌ها به قدری ضعیف هستند که پروتن‌های باردار مثبت می‌توانند از داخل آنها عبور کنند.

در آزمایش جدید آزمایشگاهی بامفورد و همکاران وی یک شعاع از پروتن‌ها و الکترونها را به عنوان باد خورشیدی به یک آهنربای کوچک ارسال کردند. این ذرات باردار از روی آهن ربا چون قطرات بارانی که به چتر می‌خورد، گذشت.

جورجیانا کرامر از موسسه ماه و سیاره درهیوستن تگزاس اظهار داشت: تاجایی که ما می‌دانیم، این نخستین بار است که این آزمایش به معنای واقعی انجام شده است.

این گروه تحقیقاتی اعتقاد دارد که الکترون‌های باردار منفی خطوط مگنتوسفر کوچک را دنبال می‌کند، درحالی که پروتن‌ها به آرامی از میان آن عبور می‌کنند. این جدایی میان بارهای منفی و مثبت یک میدان الکتریکی ایجاد می‌کند که قوی‌تر از میدان مغناطیسی است.

بامفورد اظهار داشت که گروه وی روی محافظ‌های منحرف کنند مغناطیسی برای فضا پیماها کار می‌کرده است اما منتقدان اظهار داشتند که اجرای چنین امری نیازمند انرژی بسیاری برای عملی شدن است؛ اکنون با درک حباب‌های ماه به مثابه محافظ مغناطیسی محققان می‌توانند یک سیستم مصنوعی بسازند که بتواند با انرژی کم کار کند.