لس‌آنجلس تایمز نوشت:

اذعان به شکست سیاست انزوای ایران

مدافعان تحریم‌ها در قبال ایران، از کاهش صادرات نفت ایران، کاهش ارزش پول ملی و فشار اقتصادی به عنوان شواهدی برای موفقیت تحریم‌ها یاد می‌کنند، اما اگر هدف از تحریم‌ها، توقف برنامه هسته‌ای ایران بوده، در نتیجه این سیاست کاملاً شکست خورده است.

کد خبر: ۲۶۸۴۵۴

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۶:۰۶

لس‌آنجلس تایمز در مطلبی با اشاره به شکست سیاست تحریم ایران از سوی آمریکا، آورده است که میزبانی ایران برای اجلاس بحران سوریه و همچنین برگزاری اجلاس عدم تعهد در ایران با حضور مقامات سر‌شناس، حاکی از آن است که سی سال سیاست انزوای ایران شکست خورده است.

به گزارش «تابناک»، امروز روزنامه لس‌آنجلس تایمز در مطلبی به تحلیل سیاست فشار و انزوا درباره ایران پرداخت و به ناکارآمدی این سیاست اذعان کرد.

در این مطلب با اشاره به رویداد بین‌المللی در حال برگزاری در تهران آمده است: «شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد، در حالی در تهران برگزار می‌شود که مقامات ارشد و نمایندگان بیش از صد کشور از سراسر جهان در آن حضور دارند. این مقامات شامل افرادی چون «محمد مرسی»، رئیس‌جمهور مصر و ‌«بان‌کی‌مون»، دبیر کل سازمان ملل متحد نیز می‌شود».

این مطلب همچنین می‌افزاید: «در سه سال آینده، ایران به عنوان رئیس اجلاس عدم تعهد ایفای نقش خواهد کرد؛ یعنی جنبشی که در سال ۱۹۶۱ برای برقراری موازنه قوا میان ابرقدرت‌ها پدید آمد. در همین حال، اوایل ماه آگوست، ایران برگزار کننده و میزبان نشستی سطح بالا ـ که شامل شرکت کنندگانی نظیر روسیه نیز بود‌ ـ درباره بحران سوریه شد؛ اینها همه نشان می‌دهد که تلاش آمریکا برای آن که در سی سال گذشته، ایران را در انزوا گذارد، شکست خورده است».

در ادامه، این مطلب با اشاره به تحریم‌های اعمال شده علیه ایران می‌نویسد: «سیاست‌های آمریکا در راستای وضع تحریم‌ها و مکانیسم‌های اقتصادی برای فشار بر ایران شکست خورده است، زیرا در دنیایی با این همه روزنه، تحریم سیاستی کاملاً بی‌اثر است. همچنین نگاهی به سابقه تحریم‌ها، نشان می‌دهد که این سیاست در قبال هیچ کدام از کشورهایی که بر آنها اعمال شد، اثرگذار نبود؛ صدام حسین، قذافی، کره شمالی و کوبا، همگی تا زمانی که در تحریم بوده و هستند، همچنان به زندگی خود ادامه داده‌اند. بر عکس هر گاه آمریکا رویکرد خود را از سیاست تحریم به سیاست ارتباط مثبت و رهیافت مذاکره تغییر داده، موفق‌تر کار کرده است؛ رژیم آپارتاید، کمونیسم در اروپای شرقی و برقراری قانون مالکیت فکری در چین از نمونه‌های آن هستند»

این مطلب ادامه می‌دهد: «مدافعان تحریم‌ها در قبال ایران، از کاهش صادرات نفت ایران، کاهش ارزش پول ملی و فشار اقتصادی به عنوان شواهدی برای موفقیت تحریم‌ها یاد می‌کنند، اما اگر هدف از تحریم‌ها، توقف برنامه هسته‌ای ایران بوده، در نتیجه این سیاست کاملاً شکست خورده است».

«منطق پشت برنامه هسته‌ای برای ایران، دسترسی به سوخت هسته‌ای برای نیروگاه‌های خود و تولید انرژی مورد نیاز است. در عین حال، ایران از برنامه هسته‌ای به دنبال به دست آوردن یک پرستیژ بین‌المللی در میان کشورهای دنیا به لحاظ تکنولوژی است، حال آن که ایالات متحده، برنامه هسته‌ای ایران را کاملاً به عنوان یک مسأله سیاسی قلمداد می‌کند».

این مطلب همچنین با اشاره به نحوه برخورد آمریکا با چین در دوران ترومن و سیاست سد نفوذ چین ـ که موجب راه افتادن جنگ کره شد ـ و سیاست آمریکا در قبال جمال عبدالناصر در مسأله سد آسوان و رادیکال شدن مصر، اذعان می‌کند که وضع تحریم‌های سنگین‌تر علیه ایران نیز به رادیکال‌تر شدن ایران و حاشیه‌نشینی روحیه دمکراسی در برنامه هسته‌ای در این کشور منجر می‌شود.

در این باره، پیشنهاد لس‌آنجلس تایمز این است که ایالات متحده بر خلاف روال همیشگی، باید به رهیافت اعتمادسازی با ایران روی آورده و از ابتکارات در این راه سود جوید.

این مطلب در پایان می‌افزاید: «آمریکا باید به ایران به عنوان بخش مهمی از راهکار استراتژیک برای معضلات خاورمیانه نگاه کند. برگزاری اجلاس جنبش عدم تعهد در تهران، نشان می‌دهد که ایران تنها در ذهن برخی سیاستگذاران ایالات متحده و مشاوران دانشمند آن‌ها منزوی شده و این خود ایالات متحده است که از پیامدهای این سیاست متضرر می‌شود».