در پرسش از نمايندگان مجلس مطرح شد؛

اجلاس عدم تعهد چه سودی مي‌تواند داشته باشد؟

هزران نفر از مقامات بلندپایه شمار زیادی از کشورهای آسیایی، آفریقایی و اروپایی با صرف میلیارد‌ها تومان و ساعت وقت در اجلاس عدم تعهد دور هم جمع می‌شوند. حال پرسش این است که بواقع، این اجلاس ـ که با حضور نزدیک به ۱۲۰ کشور در تهران برگزار می‌شود ـ چه سودی برای ایران دارد؟!

کد خبر: ۲۶۸۴۱۴

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۷:۲۵

برگزاري اجلاس سران كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد از زواياي گوناگونی، مورد توجه كارشناسان و صاحب‌نظران قرار گرفته است.

به گزارش «تابناک»، سيد مؤيد حسيني نماينده مردم خوي در مجلس شوراي اسلامي، برگزاري اجلاس سران كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد را از چند مورد اهميت دانست و گفت: اجلاس عدم تعهد، افزون بر زمينه‌هاي سياسي، موقعيت‌هاي ویژه‌‌ای را در ابعاد اقتصادي، فرهنگي و گردشگري  فراروي جمهوري اسلامي می‌گذارد؛ فضايي كه با توجه به رياست دوره‌اي ايران بر اين گروه، اميد مي‌رود در سال‌هاي آتي، شاهد بارور شدن اين نهال باشيم.

اين عضو كميسيون صنايع در ادامه با اشاره به تحريم‌هاي اقتصادي غرب و لزوم اهتمام به اقتصاد مقاومتي در اين شرايط گفت: يكي از ضرورت‌هايي كه هم‌اکنون در كشور مطرح است، بحث اهتمام به توليد ملي و راهكاري براي كاهش تنگناهايي است كه در فراروي توليدكنندگان داخلي وجود دارد؛ از جمله مسائلی که در این زمینه مهم است، نیاز تولیدکنندگان به ماشین‌آلات و اداوات صنعتی و مواد اولیه وارداتی و همچنین یافتن بازارهایی برای صادرات تولیدات داخلی است. با توجه به حضور هیأت‌های اقتصادی کشورهای عضو و ظرفیت‌های فراوانی که در مجموعه کشورهای حاضر هست، می‌توان زمینه حل برخی این دغدغه‌ها را در همین اجلاس و دیدارهای مابین تدبیر کرد.

بنا بر این گزارش، غلامرضا کاتب، نماینده مردم گرمسار و آرادان نیز گسترش روابط با کشورهای همسایه را از اولویت‌های این اجلاس برشمرد و گفت: یکی از نتایج خوبی که این مسأله برای ما به ارمغان می‌آورد، این است که می‌توانیم با کشورهای همسایه رابطه مسالمت‌آمیز و دوستانه را افزایش دهیم. افزایش ارتباطات در این اجلاس‌‌ها به سود کشور ماست. این اجلاس از نظر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی می‌تواند پیامدهای مثبتی برای ما داشته باشد.

نوذر شفیعی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، یکی از مهمترین دستاوردهای جنبش عدم تعهد را بحث هویت دانسته و بر این باور است، امروزه کشور‌ها چون به تنهایی نمی‌توانند در مسائل جهانی تأثیرگذار باشند، ناچارند به سمت اتحاد‌ها، ائتلاف‌ها و تشکل‌ها حرکت کنند. این نهاد‌ها و تشکل‌ها در واقع یک هویت جمعی هستند که کشور‌ها در آن با هم‌افزایی توانمندی‌هایشان، تلاش می‌کنند بر مسائل جهانی تأثیرگذار باشند. در دوره جنگ سرد، جنبش عدم تعهد به عنوان یک نیروی سوم، توانست میزان تأثیرگذاری کشور‌ها را در برخی مسائل بین‌المللی ارتقا دهد. در دوره پس از جنگ سرد که یکجانبه گرایی عریان ایالات متحده آمریکا، بسیاری از این کشور‌ها را در تنگنا گذارده، برای کشورهایی که دارای سرنوشت مشترک هستند، عضویت در جنبش عدم تعهد و وارد شدن به درون این گروه همچون یک سرپناه و پناهگاهی در مقابل این فشارهای یکجانبه‌گرایانه آمریکا بوده است.

در این گردهمایی‌ها، آنچه بسیار اهمیت دارد، یادگیری است؛ یعنی کشور‌ها باید یاد بگیرند که در پرتو توانمندی‌های جمعی و تجمیع توانمندی‌ها بهتر می‌توانند به اهداف خود برسند. هنوز این موضوع به ویژه در شرایط جدید محقق نشده است. در شرایط جدید که این هم‌افزایی را بیشتر اقتضا می‌کند، کشور‌ها هنوز در این زمینه، جمع‌بندی منطقی و معقولی ندارند.

اما از دیگر دستاوردهایی که مورد اشاره نمایندگان است، شکست طرح‌های آمریکایی صهیونیستی برای به انزوا کشاندن جمهوری اسلامی در منطقه و جهان است.

نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی در همین باره به خبرنگار ما گفت: رسانه‌های غربی در کنار دولتمردانشان تلاش دارند ایران را کشوری منزوی در جهان نشان دهند و این را القا می‌کنند که توانسته‌اند ارتباط ایران را با دیگر کشور‌ها محدود کنند و برگزاری این اجلاس با حضور نزدیک به ۱۲۰ کشور عضو جنبش عدم تعهد و رؤسای چندین سازمان و مجمع بین‌المللی از جمله دبیر کل سازمان ملل متحد، همه نقشه‌های آمریکا و لابی‌های صهیونیستی را نقش بر آب و وجهه دیپلماتیک و بین المللی جمهوری اسلامی ایران را در عرصه‌های بین‌المللی و منطقه‌ای درخشان می‌کند؛ بنابراین، برگزاری این اجلاس در تهران به لحاظ دیپلماتیک، یک فرصت دیپلماسی برای جمهوری اسلامی ایران به شمار می‌رود.

ایرج ندیمی، نماینده مردم لاهیجان و عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، رهیافت‌های جدید در توسعه روابط اقتصادی بین کشورهای عضو جنش را نقطه اتکای اجلاس تهران برشمرد و گفت: افتتاح بانک مشترکی بین کشورهای عضو اجلاس عدم تعهد، افزون بر اینکه شرایط را برای تبادل کالا بین این کشور‌ها هموار می‌سازد، سبب می‌شود تا از یکجانبه‌گرایی برخی قدرت‌ها در وارد آوردن فشار اقتصادی به کشورهای عضو نیز جلوگیری شود.