اجلاس تهران مقدمه تعريف هويت جديد عدم تعهد

کد خبر: ۲۶۸۰۰۹

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۳۹۱ - ۰۹:۵۲

اين روزها تهران ميزباني اجلاس سران جنبش عدم تعهد است. جنبشي که دهه ها پيش در ميانه جنگ و نزاع بلوک غرب و شرق شکل گرفت . اما در مقطع کنوني که ديگر قطب بندي هاي سابق بر فضاي بين المللي حکمفرما نيست به نظر مي رسد که اين جنبش براي پيگيري هرچه بيشتر اهداف خود بايد هويتي جديد براي خود تعريف کند. در اين خصوص مهدي فضايلي معتقد است که مي توان در اجلاس تهران مقدمه تعريف هويت جديد براي جنبش عدم تعهد را سامان داد.

مهدي فضايلي در گفتگو با خبرنگار روزنامه رسالت گفت: اگر در سوابق جنبش عدم تعهد به اعلاميه بلگراد که اولين اعلاميه تشکيل اين جنبش به حساب مي آيد نگاه کنيم متوجه مي شويم که مسئله استقلال اعضا در اين جنبش صرفا به بحث هاي نظامي مختص نبوده است. در اسناد اين جنبش‌اين مضمون آمده است که اعضا بايد براي از بين بردن تمام مظاهر سلطه گري استعمار و امپرياليسم فعال باشند.

وي با اشاره به اينکه اين جنبش نام ديگري به نام عدم وابستگي نيز دارد گفت: از همان ابتداي تشكيل بحث استقلال در جنبش عدم تعهد يک مسئله کليدي بوده است و بنيانگذاران اين جنبش نيز به کليه مظاهر استقلال اين جنبش و عدم وابستگي از تمام مظاهر سلطه گري توجه داشته اند . فضايلي با اشاره به اينکه البته اين استقلال طلبي در طول فعاليت جنبش تاکنون کمتر تحقق يافته است افزود: به نظر من امروز شرايط بهتري براي دستيابي به استقلال براي جنبش عدم تعهد وجود دارد و اين جنبش مي تواند فلسفه وجودي خود را بازتعريف نمايد.

اين کارشناس مسائل سياسي با اشاره به اينکه استقلال در مقطع کنوني در تمام ساحت هاي سياسي ، اقتصادي و علي الخصوص فرهنگي بايد مورد نظر جنبش عدم تعهد باشد گفت:البته بازتعريف هويت جديد جنبش عدم تعهد نيازمند تلاش بسيار زيادي است اما به نظر من با شکل گيري انقلاب اسلامي ايران به عنوان يک الگوي عملي استقلال طلبي راه براي تحقق فلسفه جديد جنبش عدم تعهد هموار شده است. گفتني است شش سال پس از كنفرانس باندونگ، كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد يك مبناي وسيعتر جغرافيايي را در اولين كنفرانس سران در بلگراد در سپتامبر 1961 بنا نهادند.

در اين كنفرانس 25 كشور شركت كردند:بنيانگذاران جنبش عدم تعهد ترجيح دادند براي جلوگيري از الزامات بوروكراسي يك سازمان، اين تشكل را به عنوان جنبش معرفي نمايند. معيارهاي عضويت در جنبش عدم تعهد كه در نشست مقدماتي در قاهره در سال 1961 قبل از اجلاس سران در بلگراد مشخص گرديد مويد اين است كه جنبش قصد ندارد يك نقش انفعالي در عرصه بين‌المللي ايفا نمايد و به دنبال اتخاذ مواضعي مستقل براي انعكاس منافع كشورهاي عضو مي‌باشد.