زندگی در خانواده 44 نفری چگونه است؟

کد خبر: ۲۶۶۷۱۱

تاریخ: ۳۱ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۲:۲۶

خانواده 44 نفری در آبدانان نمونه ای از صمیمیت و کانون گرم خانواده است.

به گزارش خبرگزاری پانا ، امروزه با افزایش جمعیت در جوامع در حال توسعه و همچنین جدا زندگی کردن افراد یک خانوار باعث شده که روابط و صمیمیت بین خانواده ها کمرنگ تر شود و افراد میل بیشتری به زندگی جداگانه داشته باشند، چرا که عامل پیشرفت خود را جدایی از خانواده و روی پای خود ایستادن می دانند. هر چند این تفکر می تواند باعث شود که خانواده ها روی پای خود بایستند و برای امرار معاش زندگی خود به کسی تکیه نکنند و محتاج کسی نباشند و تمرینی برای روزهای سخت زندگی می باشد که نباید باعث شود که روابط بین خانواده را دچار خلل نماید اما در شهرستان آبدانان خانواده ای 44 نفری کنار هم زندگی کردن را ترجیح داده اند.

خانواده المان جابری یکی از پرجمعیت ترین خانواده ها در شهرستان آبدانان می باشد که سالهای متمادین است در کنار هم بدون هیچ مشکل و دغدغه ای زندگی می کنند و هنگامی که وارد خانه شان می شوی، تنها چیزی که نظرت را جلب می کند صدای خنده و شور نشاط واقعی در این خانواده می باشد.

وقتی صحبت از خانواده پرجمعیت به میان می آید، ترس از شلوغی و سر و صدا، ذهن آدمی را درگیر خود کرده و باعث می شود که خانواده های امروزی به یکی دو فرزند بسنده کنند ولی این شهروند آبدانانی، توانسته است با درایت و مدیریت کانون گرم خانواده،‌ فرزندان، عروسان و دامادانش را در کنار خود سکنی گزیند و خانواده ای 44 نفری تشکیل دهد.

‌ این شهروند 60 ساله آبدانانی می گوید: تعداد 12 فرزند و 4 عروس و 5 داماد و 2 زن و 20 نوه دارم که با توجه به صمیمیتی که در خانواده اینجانب وجود دارد، بعد از گذشت از 40 سال از تشکیل زندگی، توانسته ام فرزندان، عروس و دامادانم را در کنار خودم سکنی دهم و بدون هیچ مشکلی باهم زندگی کنیم.

المان جابری، پدر این خانواده 44 نفری می افزاید: با لطف خداوند متعال و صمیمیت خانوده ام، خرسندم که 6 پسر و 6 دخترم همراه با 20 نوه و 5 داماد و 4 عروسم در کنار هم با شور و نشاط خاصی زندگی کنیم و ضمن صمیمیتی که در خانواده ام وجود دارد، از نظر اقتصادی و معیشتی به لطف خدواند کریم و تلاش فرزندان و دامادانم هیچ مشکلی نداشته باشیم.

همسر اول المان جابری در این باره می گوید: در چنین دوره و زمانه ای شاید خیلی کم پیدا شود که چنین خانوده هایی بتوانند بدون هیچ مشکلی کنار هم زندگی کنند و کانون گرم و صمیمی خانواده را این چنین حفظ کنند.

وی می افزاید: با توجه به تفاوت و اختلاف سنی بین افراد این خانواده، هیچ گونه مشکلی از لحاظ فرهنگی و اختلاف نظر بین افراد خانواده وجود ندارد و عروسانم همچون خواهر و دامادانم همچون برادر در کنار اعضای این خانواده زندگی می کنند.

دختر و فرزند بزرگ این خانواده 44 نفری مدیریت پدرش را مهمترین عامل صمیمیت این خانواده دانست و گفت:‌ پدرم با توجه به درایت و مدیریت خاص خود توانسته است که فرزندانش را طوری تربیت کند که در هیچ شرایطی یکدیگر را تنها نگذارند و راهنمایی پدرشان را مایه پیشرفت و ترقی خود بدانند، بطوریکه هیچ کدام از اعضای این خانواده بیکار نیستند و هر کدام بازوی توانمندی برای این خانواده به شمار می آیند.

عروس بزرگ این خانواده هم زندگی در کنار چنین خانوده ای را مایه مباهات خود می داند و می گوید: بیش از 12 سال از عروسی ام می گذرد و هیچ وقت ندیده ام که خانواده پدر شوهرم خدای ناکرده دچار کوچکترین لغزشی شود و همین امر باعث شده که عروسان این خانواده همدیگر را به عنوان خواهر صدا بزنند و برای کارهای خانه داری همیشه دوشادوش فرزندان این خانه تلاش کنند و مخارج زندگی بر دوش پدر خانواده نیست، بلکه هر کدام از فرزندان به زعم خود برای این خانواده 44 نفری هزینه می کنند.

عروس کوچک این خانواده که 3 سال از ازدواجش می گذرد، می گوید: از جمعیت این خانواده قبل از ازدواجم مطلع بودم و آرزویم زندگی در کنار چنین خانوداه گرم و صمیمی بود و با توجه به چشم و هم چشمی هایی که بین عروس های برخی خانواده ها در این دور و زمان وجود دارد،‌ در این خانواده ضمن نداشتن چنین رذیله ناپسندی،‌ صمیمیت حرف اول را می زند و اگر کوچکترین مشکلی پیش بیاید دیگر اعضای خانواده همچون پروانه دور وجود وی می گردند.

زن دوم خانواده زندگی در کنار زن اول را چنین توصیف می کند: شاید در خیلی از خانواده ها چنین شرایطی وجود نداشته باشد که دو زن در کنار هم و بدون هیج مشکلی زندگی کنند اما خوشبختانه در این خانواده، من در کنار همسر اول آقای جابری بدون هیچ مشکلی کارهای خانه را با هم انجام می دهیم و مدیریت خانه توسط مرد خانه طوری است که هیچ کدام از فرزندان، عروسان و یا دامادان و حتی زنان احساس ناراحتی و حسادت نمی کنند و زندگی در چنین خانواده ای را افتخار بزرگی می دانند.

کوچکترین فرزند این خانواده،‌ عسل 9 ساله است که با زبان شیرین و چهره خندان خود در جواب دوستی بین نوه های این خانواده گفت: خیلی خوشحالم که عضو چنین خانواده ای هستم و تمامی برادرزاده و خواهر زاده هایم را به عنوان دوست خطاب می کنم و از لحاظ تفریح و سرگرمی در این خانواده هیچ وقت کم نمیارم چرا که 20 نوه پدرم در کنارم هستند و همیشه با هم بازی می کنیم و برای هم دوستان خوبی هستیم.

پسر پنجم این خانواده که آخرین متأهل این خانواده است با لهجه شیرین لری خود می گوید:‌ روزی نیست که در خانواده ما اتفاقات جالب رخ ندهد و شب ها که دور هم جمع می شویم با شوخی، لطیفه و سرگرمی های متنوع در کنار هم خوش هستیم و اگر نیاز به نظرسنجی باشد، هیچ چیز بهتر از یک خانواده پرجمعیت و با نظرهای مختلف از همه جهات نیست و با نظرهایی که مطرح می شود در نهایت بهترین نظر و پیشنهاد را استفاده می کنیم و همین امر باعث شده که صمیمیت در این خانواده بیش از پیش بیشتر شود.

هم صحبت شدن با چنین خانواده هایی به آدمی درس صمیمیت و رفاقت در خانواده را می آموزد که در سخت ترین لحظات زندگی همانند کوه پشت هم ایستاده اند و الگویی برای خانواده هایی که جدایی فرزندان از خانواده را ترجیح می دهند یا جدایی فرزندان باعث کمرنگ شدن روابط بین آنها شده است، می باشد.