توصیه آمریکا به نخست‌وزیر هند در سفرش به ایران

نخست‌وزیر هند برای شرکت در اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد به ایران خواهد آمد. این کشور که اکنون دیگر متحد آمریکاست، در حالی به ایران خواهد آمد که مقامات آمریکا درباره این سفر توصیه‌هایی به وی کرده‌اند، توصیه‌هایی که اتفاقا در راستای انجام این سفر به تهران است

کد خبر: ۲۶۶۴۴۴

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۰:۵۰

ماجرا از آنجا آغاز شد که هند به عنوان یکی از شرکای اقتصادی آمریکا، تحریم‌های اعمال شده از سوی این کشور علیه ایران را آسیبی برای اقتصاد رو به رشد خود دانست و از آنجا که این کشور نمی‌خواهد همه تخم‌مرغ‌های خود را در سبد عربستان سعودی برای تأمین نفت و انرژی مورد نیاز خود بگذارد، با آمریکایی‌ها برای معافیت از تحریم‌های اعمال شده علیه ایران وارد مذاکره شد و توفیقاتی هم در این زمینه به دست آورد.

به گزارش «تابناک»، اما نکته مهم در تحولات اخیر بین ایران، هند و آمریکا، سفر نخست وزیر این کشور به ایران برای شرکت در اجلاس عدم تعهد است. کار‌شناسان بین‌المللی، سفر نخست وزیر هند به ایران را گام بلند هند برای ایجاد موازنه در روابط خود با ایران و آمریکا می‌دانند.

این در حالی است که هند تنها به چشم تأمین کننده انرژی به ایران نگاه نمی‌کند، بلکه ایران یک مسیر ترانزیتی بسیار مهم برای این کشور است. بندر چابهار ایران، بندری کلیدی برای دسترسی هند به بازار افغانستان است، به ویژه آن که لازم است اشاره شود که هند برای استفاده از راه ترانزیت از درون پاکستان با مشکلات متعددی روبه‌روست و اختلافات قدیمی این دو کشور، مانع از این کار می‌شود.

همه این‌ها در حالی است که دولت اوباما یک پیام مهم هم به متحدانش درباره ایران داده و آن این که وی از دوستانش خواسته است، روابط و ارتباط‌های خود با ایران را نگه دارند، به ویژه این که بتوانند از ظرفیت ایران در مناطقی همچون افغانستان بهره گیرند.

مقامات آمریکایی در این باره به هندی‌ها توصیه کرده‌اند، مانند «ریچارد هالبروک»، نماینده سابق این کشور رفتار کنند و بتوانند بیش از پیش با ایرانیان وارد مذاکره شوند.

همه این‌ها در حالی است که طبیعتا دور از انتظار نیست، هر کدام از سران کشورهای غیر متعهد ـ که اکنون متحد آمریکا شده‌اند و بناست به ایران بیایند ـ پیامی را از آمریکا آورده باشند. هر کدام به بخشی از روابط خود و آمریکا و نقش ایران در این روابط اشاره خواهند کرد؛ نقشی که طبیعتا ناشی از موقعیت ژئواستراتژیک و نفوذ ایران در منطقه به عنوان یک قدرت منطقه‌ای است.