كشاورز نبايد بيلش را زمين بگذارد

همخوانی مواضع و انتقادات نمایندگان استان‌های غربی و شرقی، به خوبی گویای این است که آسمان کشاورزی ایران، همه جا یک رنگ است و این بخش زیر چرخ بی‌تدبیری دولت به ویژه بخش بازرگانی، کشاورزی و سیستم بانکی استخوان‌هایش در حال خرد شدن است.

کد خبر: ۲۶۶۳۵۹

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۴:۴۸

در حالی که به اذعان همه کار‌شناسان، یکی از محورهای خودکفایی و نیز یکی از اولویت‌های کشور در امر تولید و اشتغال‌زایی،  کشاورزی است، ولی به باور نمایندگان، دولت نتوانسته است در این زمینه انتظارات را برآورده کند.

به گزارش «تابناک»، بیمه نکردن کشاورزان، حمایت نکردن از آنان به ویژه تأمین نیازهایشان به نقدینگی اولیه و همچنین گلایه‌های همیشگی از واردات بی‌رویه، از جمله مسائلی است که گویا دستگاه‌های زیربط، دیگر به شنیدن انتقاداتی از این دست عادت کرده‌اند.

بنا بر این گزارش، عثمان احمدی، نماینده مردم مهاباد با اشاره به اینکه هم‌اکنون برنامه‌ریزی‌های مناسبی از سوی دولت درباره بیمه محصولات کشاورزی انجام نشده است، گفت: برنامه‌ریزی کاربردی در زمینه بیمه محصولات کشاورزی، موجب بالا رفتن سطح کیفی تولیدات می‌شود.

هادی قوامی، نماینده اسفراین البته بر این باور است که کشاورزی کشور در رکورد است و می‌افزاید: به نظر من، بحث رکود کشاورزی باید کلی‌تر از این مورد مصداقی، طرح و بررسی شود. به این دلیل که مدتی است به دلیل سیاست‌هایی که در پیش گرفته شده، هیچ کمکی به این بخش نشده و حتی موجبات تنزل آن بیش از پیش فراهم آمده است؛ بنابراین، تأکید بر یک مورد آنچنان در راستای شفاف کردن موضوع مفید نخواهد بود.

عثمان احمدی نماینده مردم مهاباد در مجلس شورای اسلامی، واردات بی‌رویه را بلای کشاورزی کشور برمی‌شمارد و می‌افزاید: واردات بی‌رویه، کشاورزان را نسبت به تولید ناامید و دلسرد کرده است، به گونه‌ای که به تازگی، افزایش هزینه‌های تولید، فشار بسیاری بر کشاورزان وارد کرده، ولی مشکلات کشاورزان، تنها در این مورد خلاصه نمی‌شود، بلکه قطار هدفمندی کردن یارانه‌ها، از مهمترین مشکلات کشاورزان به شمار می‌رود.

یکی از دلایلی که بر خلاف برخی تصورات برای کشاورزان، مشکلات عدیده‌ای را پدید آورده است، پرداخت نکردن بموقع یارانه‌ها به بخش کشاورزی است. در حالی که در کشاورزی نیز همانند دیگر بخش‌ها، قرار بر این بود که یارانه‌ها به ارتقای سطح تولید ملی در این بخش اختصاص شود؛ امری که در صورتی که تا کنون به زیرساخت‌هایی همچون آبیاری بارانی، کشاورزی مکانیزه و... اختصاص داده می‌شد، می‌توانست کشاورزان را نیز به تولید محصول با کیفیت ترغیب کند.

احمدی در همین باره با بیان اینکه یکی از مزایای پرداخت یارانه بخش کشاورزی، متعادل شدن بهای محصولات در بازار است ـ که این مسأله به رضایت کشاورزان و مصرف کنندگان منجر می‌شود ـ گفت: ارائه تسهیلات بانکی برای عشایر و روستاییان، ارتقای بازده آب، نوسازی ماشین‌آلات و توسعه مکانیزاسیون کشاورزی با ضریب نفوذ ۱.‌۵ اسب بخار در هکتار از جمله احکام برنامه پنجم توسعه کشور است.

وی افزود: در پایان این برنامه، باید همه زمین‌های کشاورزی، سند مالکیت داشته و نیز ۵۰ درصد تولیدات دامی کشور تحت پوشش بیمه قرار گیرد.

نایب رئیس کمیسیون برنامه و بودجه با برشمردن جایگاه کشاوز و صنایع وابسته به کشاوزی تأکید کرد: کشاورز نباید بیلش را زمین بگذارد، چرا که اگر چنین اتفاقی بیفتد ـ که متأسفانه تا اندازه‌ای هم می‌بنیم ـ به سختی می‌توان کشاورز را مجاب کرد، بر سر زمین برگردد که البته حق هم دارد؛ بنابراین، باید توجه داشت که این مسئله به اینجا پایان نمی‌یابد و باعث مهاجرت از روستا‌ها و تخلیه محیط‌های روستایی می‌شود که به ‌دنبال آن مشکلات گوناگون دیگر پیش خواهد آمد.

آنچه از دست نمایندگان برمی‌آید، انتقاد از وضعیت موجود و انتقال گلایه‌های کشاورزان به مسئولین است و آنچه از دست رسانه‌ها در این میان ساخته است، بازتاب و انتشار این گلایه‌هاست. اما آنچه دولت می‌تواند انجام دهد، گوش فرادادن به انتقادات، رفع نقاط ضعف و برطرف کردن دغدغه کشاورزان است. حال در بین آنچه در مرحله حرف باشد و آنچه باید به آن عمل شود، پشت گوش انداخته می‌شود.