بانوان امیدوار کننده ظاهر شدند

ارزیابی عملکرد بانوان ایران در المپیک

حضور هشت بانوی ایرانی در کاروان ۵۲ نفره ایران در المپیک ۲۰۱۲ لندن، نه تنها رویدادی تاریخی و پر افتخار بود، بلکه کسب نتایج قابل قبول در این بازی‌ها، نشان داد که ورزش بانوان در سال‌های اخیر، روندی رو به رشد و چشمگیر‌ داشته است. الهه احمدی و مه‌لقا جام‌بزرگ (تیراندازی)، زهرا دهقان (تیراندازی با کمان)، سوسن حاجی‌پور (تکواندو)، ندا شهسواری (پینگ‌پنگ)، لیلا رجبی (پرتاب وزنه)، سولماز عباسی و آرزو حکیمی (قایقرانی)، ملی‌پوشان ایران در المپیک لندن بودند.

کد خبر: ۲۶۵۶۳۹

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۹

سی‌امین دوره المپیک لندن با حضور فعال بانوان ایرانی در این میدان بزرگ همراه بود. هرچند دست بانوان از کسب مدال کوتاه ماند، افزایش شمار آنها نسبت به دوره‌های گذشته و درخشش برخی از آنها، توجه رسانه‌های گوناگون را به حضور بانوان ایرانی جلب کرد.

به گزارش «تابناک»، الهه احمدی و مه‌لقا جام‌بزرگ (تیراندازی)، زهرا دهقان (تیراندازی با کمان)، سوسن حاجی‌پور (تکواندو)، ندا شهسواری (پینگ‌پنگ)، لیلا رجبی (پرتاب وزنه)، سولماز عباسی و آرزو حکیمی (قایقرانی)، ملی‌پوشان ایران در المپیک لندن بودند.

بنا بر این گزارش، الهه احمدی، نخستین بانوی ایرانی بود که در این رقابت نتیجه قابل قبولی به دست‌ آورد و مقام ششمی وی، این باور را در بین مسئولان و ورزشی‌ها پدید آورد که آن‌ها هم می‌توانند؛ کسب این مقام، بهترین عنوان در میان بانوان ورزشکار بود.

سابقه نخستین حضور زنان ورزشکار ایران در المپیک به المپیک ۱۹۶۴ توکیو برمی‌گردد. از آن سال تاکنون بانوان ورزشکار ایرانی، جسته و گریخته در این بازی‌ها حضور داشته‌اند، ولی در هیچ دوره‌ای، دستشان به مدال نرسیده است. پیش از لندن، آخرین حضور ورزش بانوان با سه نماینده در بازی‌های ۲۰۰۸ المپیک پکن اتفاق افتاده بود؛ حضوری که در سال ۲۰۱۲ به هشت ورزشکار ارتقا یافت و رشته‌هایی چون تیر و کمان، تنیس روی میز، تیراندازی، قایقرانی، پرتاب وزنه و تکواندو را در بر گرفت.

الهه احمدی، تیرانداز المپیکی ایران را می‌توان پیشتاز زنان ورزشکار ایرانی در لندن لقب داد. او توانست با عملکردی دور از ذهن، به مرحله فینال تیراندازی المپیک راه پیدا کند و سرانجام جایگاه ششمی را از آن خود کند؛ رویدادی که در تاریخ تیراندازی ایران بی‌سابقه بود. مه لقا جام‌بزرگ، دیگر تیرانداز ایرانی در لندن بود که هر چند عملکردی قابل قبول را در نخستین تجربه حضورش در المپیک داشت، نتوانست چون دیگر هم تیمی خود، جایی در فینال این بازی‌ها داشته باشد.

ندا شهسواری، نخستین پینگ‌پنگ باز زن ایرانی در المپیک و سوسن حاجی‌پور نماینده تکواندو هم در مقابل حریفان سخت خود با سرسختی مبارزه کردند و هر چند نتوانستند نخستین مسابقه خود را با پیروزی پشت سر بگذارند، ولی تلاش آنها، مهر تأییدی بر عملکردشان در المپیک لندن بود.

شهسواری در یک بازی نزدیک با حریفش که رنکینگش ۲۰۰ رتبه بیشتر از او بود، پذیرای شکست شد. شاید اگر او اندکی تجربه میادین جهانی را داشت حریفش را به راحتی شکست می‌داد. سوسن حاجی‌پور هم مقابل حریفش که رنکینگ ۸ جهان را داشت با ارائه نمایشی قابل قبول، تنها در راند طلایی بازی را واگذار کرد.

البته بانوان المپیکی ایران در تیر و کمان، قایقرانی و دوومیدانی را می‌توان ناموفق‌ترین ورزشکاران زن ایرانی در لندن دانست. تیر و کمان و قایقرانی رشته‌هایی بودند که تجربه حضور ورزشکار زن در المپیک را داشتند، ولی برای نخستین بار بود که ایران در بخش پرتاب وزنه یک بانوی ورزشکار را به المپیک راهی کرده بود.

لیلا رجبی، پرتابگر وزنه ایران که مدت‌ها در اردوی بلاروس حضور داشت، نتوانست از گروه خود صعود کند، ولی گویا با برنامه‌ریزی مناسب فدراسیون، بتواند یکی از بانوانی باشد که بتوان به مدال‌آوری وی امیدوار بود.

سوسن حاجی‌پور، تکواندوکار کشورمان با مبارزه خوبی که برابر حریف استرالیایی انجام داد، از تیررس انتقادات بر خلاف دیگر تکواندوکاران در امان بود. هرچند وی در نخستین مسابقه حذف شد، به نظر می‌رسید بی‌تجربگی حاجی‌پور، چنین نتیجه‌ای را برایش رقم زد و با حضور نیافتن حریفش در فینال، نتوانست شانس دوباره برای به دست‌ آوردن مدال داشته باشد.

البته مدال‌آوری در سطح المپیک بسیار سخت است و کاری که تیراندازی انجام داد، شبیه یک معجزه بود. اگر زمینه فراهم باشد، باید توقع کسب مدال داشته باشیم. به شخصه بر این باورم که مدال‌آوری، کار ساده‌ای نیست و باید برای رسیدن به موفقیت ریاضت کشید».

تیرانداز المپیکی ایران با بیان اینکه نقاط ضعف تیراندازان ما نسبت به دیگر کشور‌ها بسیار زیاد بود، می‌گوید: «هرچند توانستم در فینال این بازی‌ها، حضور پیدا کنم، اشکالات بسیاری هم وجود داشت، به گونه‌ای که من بر این باورم باید سخت‌تر تمرین می‌کردم.

ولی در پایان باید گفت که ما نیاز داریم که تمریناتمان المپیکی باشد تا بتوانیم در چنین مسابقاتی، حرفی برای گفتن داشته باشیم؛ بنابراین، از همین فردا باید برای چهار سال آینده برنامه‌ریزی شود و همه امکانات فراهم باشد تا شانس حضور روی سکو برای تیراندازان به وجود آید».

احمدی ظرفیت، ورزش بانوان ایران را بسیار بالا‌تر از آنچه هم‌اکنون هست، می‌داند: «معمولا امکانات ورزش بانوان در حد آقایان نیست. همیشه این گونه است که اگر ورزشکاری مدالی داشته باشد، در میان مردم شناخته می‌شود، ولی بانوان چون مدالی ندارند، آن گونه که باید در جامعه شناخته شده نیستند.