جاي خالي «اجماع ملي» المپيکي در سیاست

کد خبر: ۲۶۴۸۳۵

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۱ - ۰۸:۱۲

بازي هاي المپيک 2012 لندن کم کم به روزهاي پاياني خود نزديک مي شود. فارغ از نتايج خوبي که تاکنون کاروان ورزشي ايران در مجموع کسب کرده است، نوع واکنش ايرانيان در سراسر جهان به اين موفقيت ها حقيقت شيريني را آشکار مي سازد که مي تواند در عرصه ملي نتايج خوش آيندي را در پي داشته باشد.

به گزارش «ايرانآباد»، مسابقات المپيک رويداد بزرگي است که نمي توان آن را به تنهايي از جنبه ورزشي نگاه کرد و نتايج حاصل از آن را در چهارچوب رويدادي ورزشي تحليل کرد. اين رويداد بزرگ در نگاهي کلان موجد اتفاقات ميموني است که قشرهاي مختلف به ويژه سياسيون مي توانند براي حکمراني بهتر از آن درس هاي بزرگي بگيرند.

تحليل آثار مختلف فرهنگي، جامعه شناختي، اقتصادي و ... المپيک بر جوامع به ويژه جامعه ايران مقوله مهمي است که هر حوزه آن نيازمند ساعت ها بررسي کارشناسي است اما نوع واکنش ايراني ها، با هر گرايش و سليقه سياسي و فرهنگي، به موفقيت ورزشکاران ايراني در اين المپيک جنبه آشکار اما پر مغز اين رويداد بزرگ براي جامعه ماست که تعمق در آن نتايج شگفت انگيزي را در پي دارد.

با بررسي اجمالي نوع واکنش ايراني ها، چه به صورت فردي و چه تشکيلاتي، نسبت به عملکرد ورزشکاران ايراني در اين المپيک يک وقعيت شيرين آشکار مي گردد. همه ايراني ها به دنبال هر موفقيت کاروان ايران با احساساتي بي آلايش نسبت به آن واکنش احساسي مثبتي نشان داده اند اين اتفاق در مواقعي که حقي از ورزشکاري ايراني تضييع مي شد حتي پررنگ تر خودنمايي کرده است. به دنبال نادآوري عليه مظاهري و عبدولي شاهد سيل عظيم اعتراضات ايرانيان در محيط اينترنت بوديم.

کمپين هاي خودجوش ايرانيان در ايران و خارج از ايران و نوع برخورد با کساني که سعي کردند مدال طلاي سوريان را با بازپخش خبري مربوط به ساليان پيش که در ان سوريان مدال خود را به محمود احمدي نژاد تقديم کرده بود، با حربه اي سياسي، تحت شعاع قرار دهند، همه يک پيام روشن به دنبال داشت و آن اينکه وقتي پاي موفقيت يا دفاع از ايران و ايراني وسط باشد همه اختلاف ديدگاه هاي سياسي رنگ مي بازد.

يکي از صحنه هاي با شکوه اين «عزم ملي» پس از پايان رقابت هاي سنگين وزن وزنه برداري رقم خورد. جايي که سالن محل برگزاري مسابقه، که بيشتر تماشاگران آن را ايرانياني از سلايق مختلف سياسي و فرهنگي تشکيل مي دادند، با پخش سرود رسمي جمهوري اسلامي ايران همه ايراني ها به شکلي همصدا و باشکوه سرود ملي کشورمان را همخواني کردند به گونه اي که همه حاضران را تحت تاثير خود قرار داده بود.

بر پايه اين گزارش، عرصه ديگري که اين همگرايي ملي حل موفقيت ورزشکاران ايراني را به نمايش گذاشت، شبکه هاي اجتماعي در محيط شبکه جهاني اينترنت است. بررسي اجمالي شبکه هاي اجتماعي شبيه فيس بوک و تويتر نشان مي دهد که همه ايرانيان، از جمله کساني که آشکارا در صفحات شخصي خود مواضعي ضد نظام دارند درباره موفقيت هاي کاروان ايران، که در واقع موفقيتي براي جمهوري اسلامي ايران است، موضع مشترک و موافقي را اتخاذ کرده اند در برابر هر گونه تلاش براي برخورد سياسي با موفقيت کاروان ايران در اين مسابقات واکنش منفي نشان داده اند.

آنچه در نگاه اول از اين رفتار مشترک مي توان نتيجه گرفت اين است که ما بايد مفهومي به نام «عرصه ملي» و «منافع ملي» را همواره به گونه اي تعريف کنيم که در بتواند به «اجماع ملي» تبديل شود. در پيش گرفتن اين رفتار از سوي همه گروه ها مي تواند سبب شود که هر موضوع مربوط به ايران با نگاهي فرا گروهي نگريسته شود و به دنبال آن واکنش هاي جهاني هماهنگ ايرانيان را در پي داشته باشد.

نبايد فراموش کنيم که، وقتي ايرانيان در همه نقاط دنيا تلاش متعصبانه ورزشکارانشان را با عرق ملي بالا براي موفقيت ايران مي بييند اين همراهي شکل مي گيرد تا جايي که وقتي ورزشکاراني مانند، روزبهاني در بوکس يا الهه احمدي در تيراندازي و يا محمد پور در وزنه برداري به مدال نرسيدند اما جانانه جنگيدند به همان ميزان مورد استقبال قرار گرفتند که مدال آورانمان تقدير شدند. در واقع وقتي مردم يقين پيدا کردند که يک ايراني خالصانه و از تمام وجود براي سربلندي ايران تلاش مي کند قدردانش خواهند بود.

به نظر مي رسد وقت آن رسيده باشد که در سپهر سياسي کشورمان نيز با درس گرفتن از وقايع المپيک به بازنگري بپردازيم و تلاش کنيم جداي از رقابت هاي سياسي گروهي و جناحي عرصه هاي ملي را روشن تر و دقيق تر تعريف کنيم تا زمينه بهره گيري از همه ظرفيت هاي حمايت کننده از منافع ملي در همه جاي جهان از سوي ايرانيان فراهم گردد.