خیابان خبرنگار تبریز؛

وعده شش ساله ای که محقق نشد

بیش از 6 سال از اولین روزی که بحث نامگذاری یکی از خیابان های تبریز به نام «خیابان خبرنگار» مطرح شد، می گذرد، اما متاسفانه این موضوع نیز مانند خیلی از برنامه های مسئولان تنها در حد وعده باقی مانده است.

کد خبر: ۲۶۳۷۳۸

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۵:۰۹

به گزارش خبرنگار مهر، از حدود سال 85 طرح نامگذاری یکی از خیابان های تبریز به پیشنهاد انجمن صنفی روزنامه نگاران آذربایجان شرقی به نام «خیابان خبرنگار» مطرح و با موافقت مسئولان ذیربط شهر مواجه شد!

در پی توافقات انجام شده، اعضای هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران آذربایجان شرقی با ارسال نامه ای خطاب به علیرضا نوین، شهردار تبریز درخواست نامگذاری یکی از خیابان های شهر را داشته اند. در این نامه همچنین خیابان «روبروی مصلی تا ارتش و مدرسه رشدیه» به عنوان محل پیشنهادی روزنامه نگاران استان مطرح شد.

این طرح همچنین در سال 87 پس از برگزاری جلسه مشترک دیگری میان هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه نگاران آذربایجان شرقی با اعضای کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تبریز و تصویب نامگذاری «امتداد باغ گلستان به پاستور جدید» به نام «خبرنگار» با ارسال نامه ای خطاب به حجت الاسلام سید صالح هاشمی، رئیس این کمیسیون پیگیری شد.

اما بحث این نامگذاری موضوعی بوده که سالی یک بار تنها در روز خبرنگار برای داغ تر شدن صحبت های پشت تریبون به ذهن مسئولان امر خطور می کرد و پس از کنار آمدن از مقام سخنران، کرکره این دکان نیز پائین کشیده می شد.

در طول سالهای گذشته چندین خیابان برای تغییر نام و یا چند مورد از خیابان های جدید برای نامگذاری به نام خبرنگار پیشنهاد شد که متاسفانه به علت عدم پیگیری های لازم اجرایی نشد.

وحید زینالی، رئیس انجمن صنفی روزنامه نگاران آذربایجان شرقی می گوید: شورای شهر و شهرداری در این زمینه کم کاری کرده و به وعده های خود عمل نکرده اند؛ این طرح در کمیسیون فرهنگی تصویب و خیابانی نیز برای این منظور مشخص شد، اما بعدها محل مورد نظر تغییر کرد و چندین مکان دیگر از جمله خیابان های ارک، پاستور، اول زعفرانیه و ... پیشنهاد شد اما به بهانه های مختلف اجرایی نشد.

بهروز خاماچی عضو شورای شهر تبریز و رئیس کمیته نامگذاری محلات، دلیل این تاخیر را جابجایی برخی از مسئولان می داند که باعث شده موضوع نامگذاری یکی از خیابان های شهر تبریز به نام «خبرنگار» در حد حرف و حدیث باقی بماند.

اما براساس روال قانونی بعد از تصویب طرح نامگذاری در شورای شهر، تعیین و تائید محل مناسب توسط شورای نامگذاری سازمان ترافیک، کمیته نامگذاری خیابان ها و محلات شورای شهر و شهرداری باید نسبت به اجرای طرح اقدام کند و این طرح حدود 6 سال قبل با پیگیری انجمن صنفی روزنامه نگاران استان توسط شورای شهر تبریز به تصویب رسیده است.

همچنین قابل ذکر است که زمان پیشنهاد و نامه نگاری انجمن صنفی نامه های ارسالی خطاب به علیرضا نوین، شهردار وقت و حجت الاسلام سید صالح هاشمی، رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر تبریز، ارسال شده بود که هر دو هنوز در مسئولیت های قبلی حضور دارند و اعضای شورا نیز تغییر چندانی نداشته است.

خاماچی در عین حال شرط تسریع در اجرای این طرح را منوط به اقدام صریح خبرنگاران و تصویب سازمان ترافیک عنوان می کند.

اما روزنامه نگاران این ادعا را نادرست دانسته و اعتقاد دارند: قرار نیست اگر موضوع نامگذاری محلی به نام شخص یا رویدادی تاریخی، مناسبت و یا هر چیز دیگری مطرح شد خود آن فرد پیگیری کند، در اینصورت باید تک تک بزرگان و علما مسئله نامگذاری اماکن عمومی به نامشان را پیگیری می کردند، نامگذاری مناطق شهری روال قانونی و خاصی دارد که در صورت عدم سنگ اندازی و مخالفت نکردن مسئولان ذیربط به سادگی انجام می گیرد.

در حالی که پیش از این برخی مسئولان دلیل این تعلل را عدم سنخیت خیابان های پیشنهاد شده اعلام کردند، که هربار به بهانه هایی چون «این خیابان در شان نام خبرنگار نیست» یا «به دلیل قدیمی بودن نام خیابان مورد نظر و اینکه مردم به این نام عادت دارند، نام خبرنگار در این منطقه مورد استفاده قرار نخواهد گرفت» و ... موضوع پیگیری و اجرا نشد.

برخی از روزنامه نگاران استان در این مورد تاکید دارند: محل نامگذاری مهم است، نباید جایی که سنخیتی با این حرفه ندارد با نام خبرنگار نامگذاری نشود، برخی اماکن که به برخی نام ها مزین می شود شان نام را پائین می آورد. نامگذاری محلات نباید سلیقه ای انجام شود و باید براساس معیارهای مشخص صورت گیرد.

با توجه به سابقه تاریخی درخشان مطبوعات آذربایجان فعالان مطبوعات استان انتظار دارند امروز خیابانی به نامشان باشد که به حق این انتظار زیادی نیست برای اهالی مطبوعات شهری چون تبریز و حداقل کاری که مسئولان می توانند برای این قشر انجام دهند این است که خیابانی را به نام «خبرنگار» نامگذاری کنند تا نام و جایگاه خبرنگار مطرح شده و این قشر در جامعه مورد توجه قرار گیرد.

وقتی خیابانی را به نام استاندارد و مناسبت های مختلف نامگذاری می کنند چرا نباید به نام «خبرنگار» خیابان یا محله ای نامگذاری شود؟

نامگذاری خیابان یا محله ای به نام خبرنگار در واقع هیچگونه نفع و مزیتی برای اهالی مطبوعات نخواهد داشت، اما محل این نامگذاری به اندازه اجرای خود طرح اهمیت دارد. در اصل انتظار بجایی است که منطقه منتخب، محلی آبرومند باشد.

برخی از اصحاب قلم تاکید دارند: این نامگذاری نباید حکم از سر باز کردن داشته باشد، مسئولان وقتی حوصله و همت انجام چنین کارهایی را ندارند، جایی در حاشیه شهر و یا یکی از کوچه پس کوچه ها را نامگذاری می کنند؛ نامگذاری خیابان خبرنگار نباید مثل نامگذاری انتهای خیابان طالقانی، بعد از اتوبان شهید کسایی به نام «خیابان جوان» که منطقه ای صنعتی و فنی بوده و در اصل هیچ ارتباطی به نام و قشر جوان ندارد، باشد.

اهالی مطبوعات استان اذعان دارند: شهرداری می تواند در صورت تمایل مجموعه ای را تعریف و تعیین کند که به نام شهرک خبرنگار یا حداقل خیابان خبرنگار نامگذاری کرده و با ارائه تسهیلات ویژه به رسانه های محلی همه اهالی مطبوعات و اصحاب رسانه را در محلی مشخص تجمیع کنند.

به عقیده ایشان، شهرداری اگر بخواهد می تواند چنین کاری بکند، اما متاسفانه اراده ای برای اینگونه کارها ندارند و تصور می کنند باید صنفی آورده مالی داشته باشد تا برای ساماندهی فعالان آن آستین بالا بزنند.

یکی از پیشکسوتان مطبوعات استان می گوید: اگر نامگذاری انجام و محل مناسبی نیز برای این منظور در نظر گرفته شود، شاید خود اهالی رسانه در این محل جمع شوند.

براساس گفته یکی از اعضای شورای شهر تبریز بالاخره بعد از بحث ها و اظهار نظرهای فراوان مقرر شده تا پایان سال جاری این طرح اجرایی شود و حتی یکی از خیابان های منطقه منجم برای این نامگذاری انتخاب شده است.

امسال نیز خبرنگاران استان منتظر خواهند ماند تا یک سال دیگر بگذرد و با پشت سر گذاردن 7 سال شاید به یمن همین عدد هفت این بار مسئولان استانی آستین همت بالا زده و پرونده این خیابان را از بایگانی نام ها خارج کرده و به خیر و خوشی مختومه اعلامش کنند.