خبرنگاران خبرنگار و خبرنگاران کاسبکار

سیدرضا فیض آبادی

کد خبر: ۲۶۳۵۴۴

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۱ - ۲۱:۲۳

خوني ريخته شد، جواني مظلومانه پرپر شد،پسري يتيم شد، همسري بي همسر شد و تيغ جهل و ناداني طالبان قلمي را شكست و محمود صارمي عزيز در مزار شريف در يك چنين روزهايي به شهادت رسيد تا مظلوميت خبرنگار بيش از پيش نمايان شود و به اين بهانه اين روز را روز خبرنگار نام نهادند.

خبرنگاران همواره بايد آماده حمله و چنگال جهل و ناداني باشند چه اينكه كار خبرنگار همواره مبارزه و مجاهدت در راه حق و حقيقت و درستي است.

داريم از خبرنگار حرف مي زنيم بنابراين وقتي نام اين كلمه مقدس را به زبان مي آوريم آن را با چند دلال و خبر فروش و كاسب اشتباه نگيريد كه متاسفانه در اين عرصه بخصوص در عرصه خبرنگاري ورزشي هستند كساني كه كلمه مقدس خبرنگار را آلوده به مطامع خود كرده اند.

يكي براي كارت خبرنگاري و رفتن توي طرح زوج و فرد آمده و يكي با عنوان كاسبي و ديگري با عنوان شهرت و مطامع ديگر.

اينها معدود نيستند كه متاسفانه افزون شده اند و برد دنيوي با همين هايي است كه گفتيم. ببينيد بازيكنان فوتبال كه ميلياردي پول مي گيرند با كدام يك از اين قماش حشر و نشري دارند؟

ببينيد مربيان و بازيكنان آزاده ايي كه مي خواهند خودشان باشند چه مي نالند از برخي از اين خبرنگار نماها. ببينيد طرفي كه تا ديروز التماس مي كرد به مدير فلان باشگاه كه من مدير نقل و انتقال فلان بازيكن باشم و حالا از صدقه سري همين مديران كارنابلد و قحط الرجالي مديريت در ورزش سر از مديريت باشگاهي در آورده كه اين جايگاه بسيار بزرگتر از چنين افرادي است.

نه! منظور ما از خبرنگار همان خبرنگار است. خبرنگاري كه با عشق قلم مي زند و با تمام وجود و در نهايت همه مشكلات روز مره زندگي خودش را به صاحبان زر و پول و تراول نمي فروشد.

خيلي زياد داريم از اين مردان و زنان دلسوز و خبرنگار واقعي كه سالهاست ضعف ها را از سر دلسوزي مي نويسند و خوشي ها و   موفقيت ها را با اشك شوق پر و بال مي دهند و مقابل كجي ها مي ايستند تا اصالت قلم را پاس بدارند .

خبرنگارانی داریم که مانند مردان مرد از زرق و برقهای روز مره که گاها گوشه سبزی را برخی مدیران کج اندیش و دلال نشانشان می دهند چشم پوشی می کنند و اما صورت خویش را با سیلی سرخ نگه می دارند تا با قامتی استوار از اصالت قلم دفاع کنند.

آری شهید محمود صارمی نیز از همین دست بود و امروز که به برکت خون آن شهید بزرگ عرصه قلم به نام روز خبرنگار نامیده شده فرصتی است تا نگاهی به خود بیندازیم و ببینیم که ما چه کرده ایم و چقدر در این فراز و نشیب های ورزش نقش داشته ایم و آیا توانسته ایم اثری مثبت از خود برجای بگذاریم و تاثیری بر رفع موانع ورزش و ورزشی ها داشته باشیم؟

امروز از انجمن خودمان سوال می کنیم که در راه ارتقا جایگاه خبرنگار چه کرده اند و چه کارهایی زمین مانده است؟

می پرسیم چه اقداماتی کرده انجمن که خبرنگار یک مقدار از دغدغه معیشت دور شود و وابستگی ها از بین برود تا خبرنگاران را موجوداتی نپدارند که در آستانه انتخابات کمیته ملی المپیک با یک سفر المپیک و چند وعده و وعید به عنوان موجوداتی یکبار مصرف استفاده کنند و بعد هم خدا حافظ تا 4 سال بعد!

می پرسیم برای من خبرنگار و ماهایی که بعد از یک یا دو دهه کار حرفه ایی روزنامه نگاری نه بیمه ایی داریم و نه پشتوانه ایی و نه امیدی به حال و آینده زندگی مادی خود چه کرده انجمن و انجمنی ها هر چند که اینها کار دولت است اما انجمن به عنوان نماینده ما آیا نباید حق خبرنگاران را از دولت بگیرد؟

خبرنگاران و عکاسان ورزشی جزو مظلوم ترین و پر کار ترین اقشار اهل قلم هستند و آیا انجمن نویسندگان و عکاسان ورزشی توانسته گامی جهت ارتقا جایگاه این قشر بردارد و تکیه گاهی باشد برای این دوستانی که فقط و فقط از حرفه مقدس خود زندگی را می گذرانند و بواقع چقدر دشوار است در این معرکه گرانی ها و گرفتاری ها به حرکت در آوردن چرخ زندگی در عین سلامت کار کردن.

دوستان! عزیزان! همکاران روزتان مبارک