شرط‌بندی بر سر تمدید معافیت چین!

در میان روابط بسیار پیچیده پکن و واشنگتن، چین یک برگ برنده دارد که به بازی گرفتن آن برای مدت زمانی اندک، می‌تواند روند اقتصاد ایالات متحده و بهبود آن را دچار فاجعه‌ای اساسی کند. شاید به همین دلیل است که چین هیچ ابایی از شکستن تحریم‌های غرب علیه ایران و به گونه‌ای کاملا رسمی ندارد!

کد خبر: ۲۶۱۷۳۱

تاریخ: ۰۹ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۴:۳۲

به گزارش «تابناک»، چین، برزگترین خریدار نفت ایران، به تازگی و بار‌ها نشان داده است که تمایل چندانی برای هماهنگی و همراهی با تحریم‌های آمریکا و اروپا علیه ایران ندارد و این همراه نبودن چین با غرب، ایالات متحده را در برابر یک دیپلماسی سردرگم و معماگونه گذارده است. به این ترتیب، اگر نتوان هیچ دلیلی برای آن پیدا کرد، تنها همین دلیل که چین بیش از هر کشور دیگری، بدهی‌ها و ذخایر آمریکا را در دست دارد، برای این موضوع بسنده می‌کند.

بنا بر این گزارش، نخستین دور از تحریم‌های ایالت متحده، در سال ۱۹۷۹ میلادی و در جریان تسخیر لانه جاسوسی آمریکا بود که پس از آن، ایالات متحده، رقم دوازده میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را بلوکه کرد.

این تحریم‌ها در سال ۱۹۹۶و با گذراندن قانونی به نام قانون تحریم‌های ایران ـ لیبی در سنای آمریکا گسترش یافت که بر پایه آن، هر کشوری را که به میزان بیش از ۲۰ میلیون دلار در صنایع نفت کشور سرمایه‌گذاری می‌کرد، با تهدید تحریم روبه‌رو می‌ساخت.

خلاصه آن که این قانون در سال ۲۰۰۱ تمدید شد و در سال ۲۰۰۶ ـ که قذافی تصمیم گرفت با غرب و آمریکا به معامله بنشیند ـ نام لیبی از قانون حذف شد و ایران به تنهایی موضوع این تحریم قرار گرفت.

در این باره باید گفت، قانون تحریم ایران، ابزاری در دست ایالات متحده برای ایجاد فشار بر دولت و حکومت ایران است و بیش از همه، شرکت‌هایی را آماج گرفته است که با سرپیچی از سیاست‌های آمریکا، به دنبال جای پایی در صنایع هیدروکربن ایران می‌گردند. از سال ۱۹۷۹ و همزمان با انقلاب اسلامی ایران، هسته اصلی سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران را، نگرش مبتنی بر بازدارندگی تشکیل داده و در این میان تحریم اقتصادی، مهمترین سلاح در زرادخانه این کشور علیه ایران بوده است.

این گزارش می‌افزاید، در آغاز سال جاری، اتحادیه اروپا نیز به این مسیر پیوست و تحریم بیمه‌های نفت‌کش ایرانی از سوی اتحادیه نزدیک یک ماه است که اجرا می‌شود. بهانه اروپا اما این است که ایران مفاد «ان‌.پی‌.تی» را در برنامه هسته‌ای اجرا نمی‌کند.

بنا بر آمار موجود، تا پیش از اجرای تحریم‌ها، بزرگترین مشتریان نفتی ایران عبارتند بودند از: چین (۵۴۳ هزار بشکه در روز)، هند (۳۴۱ هزار بشکه) ژاپن (۲۵۱ هزار بشکه) کره جنوبی (۲۳۹ هزار بشکه) ترکیه (۲۱۷ هزار بشکه) ایتالیا (۲۰۴ هزار بشکه) اسپانیا (۱۷۰ هزار بشکه) و یونان (۱۵۸ هزار بشکه).

حال باید پرسید: تحریم‌ها چگونه بر بازار بزرگ نفت ایران تأثیر خواهد گذاشت؟

بر پایه گزارش‌ها، واردات نفت چین از ایران در ماه ژوئن نسبت به مشابه سال گذشته، افزایش داشته است، حال آن که تحریم‌های اروپا و آمریکا از یک ماه پیش آغاز شده است. واردات نفت چین از ایران در ماه می، به تنهایی معادل ۶۳۵ هزار بشکه بوده و میانگین واردات نفت چین در شش ماهه نخست سال جاری در مقایسه با سال گذشته افزایش داشته و به میزان ۵۵۷ هزار بشکه در روز رسیده است.

اما از آنجایی که تحریم‌ها علیه ایران دو جنبه دارد‌ (فشار بر ایران و تنبیه کشورهایی که تحریم را رعایت نمی‌کنند) حال باید پرسید، واشنگتن با چین چه خواهد کرد؟
این در حالی است که در ۲۸ ژوئن، یک روز پیش از آغاز تحریم‌ها، واشنگتن چین را از این تحریم جدا کرد که تا پایان سال به این کشور فرصت دهد از این سیاست پیروی کند؛ اهمیت این تاریخ از آنجایی است که تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا پایان می‌یابد؛ این امر از این روی اهمیت دارد که نشان می‌دهد تا چه اندازه اوباما و دولتش از در فشار گذاردن چین عاجزند.

در روابط بسیار پیچیده ایالات متحده و چین، چینی‌ها یک برگ برنده دارند؛ یعنی بیش از یک تریلیون از بدهی‌های آمریکا و در واقع ذخایر این کشور را؛ بنابراین، چنانچه پکن تصمیم به این بگیرد که دست از خرید بدهی‌های آمریکا بردارد یا آن که آنچه تا کنون خریده را باز پس دهد، هیچ مشخص نیست چه اتفاقی برای اقتصاد ایالات متحده خواهد افتاد و در نتیجه بازی همچنان ادامه دارد.

پکن به هیچ وجه تصمیم به قربانی کردن رشد اقتصادیش، تنها به این دلیل که واشنگتن و تل‌آویو در خصوص برنامه هسته‌ای ایران مشکوک هستند، نخواهد گرفت.

از آن سوی، ایالات متحده نیز نیازمند نشان دادن این است که در برابر ایران سرسختانه برخورد می‌کند و سفرهای اخیر رامنی و اوباما به تل‌آویو، همگی نشان از این شوی آمریکایی دارد.

اما سرانجام همان‌ گونه که گفته شد، چین برگ برنده‌ای بزرگ و در واقع گروگانی از اقتصاد آمریکا را در اختیار دارد که حتی به بازی گرفتن بخشی از آن، می‌تواند روند بهبود اقتصاد آمریکا را برای حتی سال‌ها به تأخیر اندازد.

اکنون چین جزو بیست کشوری است که ایالات متحده از تحریم ایران آن‌ها را معاف کرده است. بر پایه قانون مصوب سنای آمریکا در ۳۱ دسامبر سال گذشته، چنانچه پس از این معافیت‌ها، کشور‌ها نشان دهند که به میزان قابل توجهی واردات نفت از ایران را کاهش داده‌اند، بار دیگر معافیت آنها برای یک دوره ۱۸۰ روزه دیگر تمدید خواهد شد.

حاضرید شرط ببندیم که معافیت چین باز هم تمدید خواهد شد؟!