وقتی وعده‌ها شعار است

هنرمندان بیمار تئاتر شهرستان چشم به‌راه حمایت!

با وجود راه‌اندازی مؤسسه پیشکسوتان هنر و تئاتر در معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هنوز اتفاقی در جهت حمایت از هنرمندان بیمار تئاتر رخ نداده‌است

کد خبر: ۲۶۰۲۰۰

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۲:۰۷

هنرمندان بیمار تنها در تهران ساکن نیستند و هنرمندان تئاتر مقیم شهرستان‌ها نیز بدون کمترین حمایت در حال دست و پنجه نرم کردن با بیماری خود هستند و به سختی برای تأمین هزینه‌های درمان و زندگی خود تلاش می‌کنند.

به گزارش مهر، با وجود راه‌اندازی مؤسسه پیشکسوتان هنر و تئاتر در معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هنوز اتفاقی در جهت حمایت از هنرمندان بیمار تئاتر رخ نداده‌است. هزینه‌های بالای درمان در اکثر موارد مشکلات بسیاری را برای این هنرمندان و خانواده‌های آن‌ها فراهم می‌کند و همین دغدغه‌ها در کنار بیماری مانع از ادامه فعالیت هنرمندان مدنظر در عرصه تئاتر می‌شود.

برخی از این هنرمندان با تحمل شرایط سخت جسمی به فعالیت در حوزه کاری خود ادامه می‌دهند تا در شرایطی که حمایت‌های جدی و مناسب از سوی مدیران و مسئولان تئاتر صورت نمی گیرد، لااقل عرصه کار خود را از دست ندهند.

نکته دیگر این است که علاوه‌بر برخی هنرمندان تئاتر پایتخت‌نشین که در بستر بیماری هستند در بین هنرمندان تئاتر مقیم شهرستان‌ها نیز برخی هنرمندان در سکوت با بیماری خود دست و پنجه نرم می‌کنند و کمترین حمایتی از آن‌ها نمی‌شود.

سعید تشکری از هنرمندان باسابقه عرصه تئاتر است و به جرأت می‌توان از او به‌عنوان یکی از نمایشنامه‌نویسان و کارگردانان حرفه‌ای تئاتر مذهبی در ایران یاد کرد که سال‌های سال است به صورت مستمر در این عرصه فعالیت می‌کند. این هنرمند عرصه تئاتر این روزها با بیماری دست و پنجه نرم می‌کند.

وی درباره وضعیت جسمی خود به خبرنگار مهر می‌گوید: یک سال است که از بیماری MS رنج می‌برم و زیاد تمایلی به رسانه‌ای شدن آن نداشته و ندارم زیرا با خبری شدن این ماجرا زندگی ما از مسیر طبیعی خارج می‌شود. وقتی با خبر می‌شوند که بیمار شده‌ایم کاری که در حال انجامش هستیم یا پیشنهادهای کاری را هم از دست می‌دهیم.

این نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر درباره حمایت مدیران و مسئولان تأکید کرد: هیچ حمایتی صورت نگرفته است و تنها در قالب حرف‌های دوستانه صحبت از حمایت می‌شود ولی در عمل اینگونه نیست.

مدیران و مسئولان تئاتر موظف به حمایت از هنرمندان بخصوص هنرمندان بیمار هستند اما در حال حاضر هنرمندان بیمار تئاتر در فضایی خالی از حمایت زندگی می‌کنند و تلاش‌شان این است که از صحنه تئاتر دور نمانند.