گفته‌ها و ناگفته‌های روزنامه‌های صبح امروز

آیا مشایی برای انتخابات می‌آید؟!

این روز‌ها همه تلاش می‌کنند تا در تنور انتخابات بدمند؛ روزنامه اصلاح‌طلب، رسانه‌های طرفدار شهردار تهران و حامیان دولت. در این میان، بحث‌ها بر سر انتقال مجری برگزاری انتخابات هم به موضوع مهم و چالش‌برانگیزی بدل شده که روز گذشته، نماینده دولت به آن واکنش نشان داد.

کد خبر: ۲۵۹۹۳۶

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۱:۲۳

پس از اقدامات انتخاباتی که در هفته گذشته از سوی رسانه‌های نزدیک به شهرداری و سپس از سوی رسانه‌های اصلاح‌طلب انجام گرفت، این بار رسانه‌های نزدیک به دولت وارد کارزار انتخاباتی شده‌اند و در نظرسنجی که روز گذشته، روی خروجی سایت روزنامه ایران قرار گرفت، اسفندیار رحیم مشایی به عنوان محبوب‌ترین چهره سیاسی ایران معرفی شد.

روزنامه آفتاب یزد در مطلبی با نام «مشایی برای انتخابات می‌آید؟» در گزارشی در این باره نوشت: «دیروز سایت روزنامه دولتی ایران، یک نظرسنجی منتشر نمود و در پی آن مدعی شد اسفندیار رحیم مشایی، محبوب‌ترین چهره سیاسی کشور است. البته پیش از این هم رسانه‌های دولتی در این باره خبر منتشر کرده بودند. از آن جمله که در تیر ماه سال گذشته نوشتند که رئیس دفتر رئیس جمهور در محبوبیت مقام نخست را داراست و پس از او سید حسن خمینی خضور دارد».

اما این تنها موضوع انتخاباتی روزنامه‌های صبح امروز نبود. چندی است که همزمان با فعالیت انتخاباتی جناح‌های گوناگون، بحث تغییر قانون انتخابات و انتقال مجری برگزاری انتخابات از قوه مجریه به نهادی دیگر مطرح می‌شود. این بحث را در هفته‌های گذشته علی لاریجانی، عباسعلی کدخدایی و محمدرضا باهنر دوباره مطرح کردند؛ اما این بار این نماینده پارلمانی دولت بود که به این مواضع واکنش نشان داد و از آن انتقاد کرد و آن را عامل بی‌اعتمادی مردم به نظام دانست.

روزنامه‌های اصلاح‌طلب شرق و اعتماد که در هفته‌های گذشته، بسیار جدی پیگیر این موضوع بودند و در یادداشت میرتاج الدینی، از گزند انتقاد او در امان نماندند، امروز هم مواضع میرتاج‌الدینی را به تیتر یک خود تبدیل کردند.

اعتماد در مطلبی با نام «واکنش تند دولت به تغییر قانون انتخابات»، بخش‌هایی از یادداشت میرتاج‌الدینی را که روز گذشته روی خروجی پایگاه اطلاع رسانی دولت قرار گرفته بود، منتشر کرد که در آن نوشته شده بود: «زمزمه گرفتن برگزاری انتخابات از دست دولت، شایبه‌های بی‌اعتمادی به دولت و در نتیجه به نظام جمهوری اسلامی را دامن می‌زند و تلویحا سخن کسانی را که در فتنه ۸۸ لغزیدند و چنگ به چهره پاک و نورانی جمهوری اسلامی انداختند و در جبهه نفاق و استکبار و دشمنان جمهوری اسلامی قرار گرفتند، زنده می‌کند و این ظلم آشکار به جمهوری اسلامی است که بار‌ها از سوی رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای درباره آن هشدار داده شده است».

اما حضور وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی در مجلس، موجب شد تا بخش چشمگیری از تیتر روزنامه‌های صبح امروز قابل پیش‌بینی باشد. روزنامه‌های منقد دولت به مانند چالش‌های چند سال اخیر دولت و مجلس از تناقض آمار‌ها بگویند و روزنامه‌های هوادار دولت از درستی آمار‌ها سخن به میان بیاورند. این داستان تکراری امروز هم به سیاق گذشته و بی‌کم و کاست رخ داد؛ اما تنها روزنامه رسالت بود که در مطلبی با نام «مچ‌گیری راه حل بیکاری نیست» به انتقاد از دو سوی ماجرا پرداخت.

در گزارش رسالت آمده: «پرونده عملکرد دولت در زمینه اشتغال و کاهش نرخ بیکاری روز گذشته در مجلس شورای اسلامی، مورد بررسی قرار گرفت. در این جلسه عبدالرضا شیخ‌الاسلامی وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی به ارائه گزارشی پیرامون آخرین وضعیت اشتغال و حمایت از کار در کشور پرداخت؛ البته این گزارش برخی نمایندگان را قانع نکرد و آنها انتقادات صریحی را علیه وزیر کار مطرح کردند. این در حالی است که به نظر می‌رسد، رفع مشکل بیکاری، بیش از مچ‌گیری نیازمند هم‌افزایی دولت و مجلس باشد».

در ادامه این گزارش آمده است: «گزارش وزیر کار از تلاش برای رفع بیکاری گسترده در شرایطی بیان شده که دکتر محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور هم در فروردین ماه سال جاری در جمع مردم بندرعباس، خبر از تحقق ایجاد قطعی یک میلیون و ششصد هزار شغل جدید در سال ۹۰ داد و این آمار را خوشحال‌کننده دانست. این در حالی است که چند هفته پس از آن، مرکز آمار ایران با ارائه گزارشی اعلام کرد، دولت در سال ۹۰، صرفا موفق به ایجاد ۴۰۰ هزار شغل جدید شده است. در این آمار، خبری از تحقق ۵/۲ میلیون شغل وعده داده شده که به گفته آقای احمدی‌نژاد، بیش از یک میلیون و ششصد هزار شغل آن هم تأیید شده، نبود».

همچنین اعلام رشد نقدینگی سه ماهه نخست سال و دغدغه‌های رئیس کل بانک مرکزی در این زمینه نیز تیتر یک روزنامه‌های اقتصادی صبح امروز بود. دنیای اقتصاد و جهان صنعت هر دو این موضوع را به عنوان گزارش یک خود برگزیدند. دنیای اقتصاد در گزارش خود با نام «دغدغه آقای رییس ‌کل» نوشت: «بانک مرکزی رشد نقدینگی در فصل بهار را ۵/۶ درصد اعلام کرد: این نرخ در مقایسه با دوره مشابه سال قبل که ۷/۲ درصد بوده، افزایش قابل‌توجهی داشته است؛ محمود بهمنی رییس‌ کل بانک مرکزی، روند رو به رشد نقدینگی را یکی از دغدغه‌های بانک مرکزی خواند و گفت: در صورتی که رشد نقدینگی در اقتصاد کشور ادامه یابد، باید منتظر مشاهده پیامدهای اقتصادی آن در آینده نزدیک باشیم. رشد ۵/۶ درصدی نقدینگی که توسط رییس کل بانک مرکزی اعلام شده است، به معنای عبور میزان نقدینگی کشور از مرز ۳۷۴ هزار میلیارد تومان است. میزان نقدینگی در پایان سال ۹۰ بنا به داده‌ها و آمار منتشر شده در سطح ۳۵۲ هزار میلیارد تومان بود. مقایسه این دو رقم، نشان می‌دهد در سه ماه گذشته حدود ۲۲ هزار میلیارد تومان به میزان نقدینگی در اقتصاد ایران افزوده شده است. کار‌شناسان اقتصادی، بار‌ها از رشد نقدینگی به عنوان دلیل اصلی افزایش قیمت‌ها نام برده‌اند و نسبت به تداوم رشد این متغیر اقتصادی هشدار داده‌اند. بررسی‌های صورت گرفته در بین سال‌های ۶۹ تا ۹۰ نشان می‌دهد که ارتباط تورم و رشد اقتصادی منفی بوده و با افزایش تورم، رشد اقتصادی کشور کاهش یافته است. رییس‌کل بانک مرکزی با تأکید بر پیامدهای منفی رشد نقدینگی از انتشار ده هزار میلیارد تومان اوراق مشارکت برای کنترل نقدینگی خبر داد».

اعتراض‌ها به کشتار مسلمانان در میانمار همچنان در صفحات روزنامه‌های صبح ایران به چشم می‌خورد. سرمقاله روزنامه‌های امروز جمهوری اسلامی، تهران امروز، رسالت و قدس به این موضوع پرداخته‌اند. جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با نام «دبیر کل بی‌اختیار» نوشته: «سخن از عملکرد بالا‌ترین نهاد بین‌المللی است که شصت و هفت سال پیش و پس از وقوع دو جنگ جهانی ایجاد شد تا صلح و آرامش را بر جهان حاکم کرده و متجاوزین را به جای خودشان بنشاند و حقوق اساسی ملت‌ها را استیفا نماید. این نهاد ناظر بین‌المللی که نام «سازمان ملل متحد» را بر خود نهاده و باید با نظر مشترک همه کشورهای عضو اداره شود، اکنون آنچنان گرفتار سلطه ابرقدرت‌ها شده که چیزی بیش از یک اهرم برای تحقق اهداف آن‌ها و منحرف کردن جهان به سمت یکجانبه گرایی نیست. امروز تیغ نظارتی سازمان ملل که برای جراحی غدد چرکین و سرطانی سلطه و سلطه‌گری ایجاد شده، برخلاف اهداف تأسیسی آن به چاقویی برای تهدید در عرصه عربده کشی‌های قداره بندان بین‌المللی و قدرت‌های سلطه‌گر تبدیل شده و از آن بر خلاف وظایف سازمانی که بر عهده دارد، استفاده می‌شود. طبعاً ابرقدرت‌ها برای انجام چنین حرکات شوم و منحرف کردن این نهاد بین‌المللی از مسیر اولیه آن، نیاز به دبیرکل‌های همراه و همسویی دارند که بدون آنکه ملیت کشورهای سلطه گر را داشته باشند، از میان کشورهای بدون سابقه استعماری و یا جهان سوم انتخاب شده و بتوانند به راحتی منویات آن‌ها را پیاده کنند».