نقدی بر بازی London 2012 Olympic Games

المپیکی برای غیرالمپیکی‌ها

کد خبر: ۲۵۹۲۰۲

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۱ - ۱۵:۳۵

چند روز بیشتر به شروع بازی‌های المپیک نمانده که تب این رویداد مهم ورزشی در تمام دنیا بالا گرفته و همه کشورهای حاضر در المپیک در حال آماده کردن تیم‌هایشان برای شرکت در این رقابت مهم جهانی هستند.

به گزارش خبرآنلاین ؛  شرکت در این مسابقات و ایستادن بر سکوی قهرمانی رویایی است که همیشه و برای همه ورزش‌دوستان به واقعیت تبدیل نمی‌شود.

ولی کمپانی سگا با انتشار بازی ویدیویی مسابقات المپیک لندن شرایطی را فراهم آورده تا تمام علاقمندان به المپیک، برای یکبار هم که شده، بتوانند لذت حضور در المپیک را در هر رشته‌ای که بخواهند تجربه کرده و مدال طلا را بر گردن خودشان ببینند.

این بازی که محصول استودیوی Sega Studios Australia می‌باشد در تاریخ 26 ژوئن 2012 و نزدیک به یک ماه مانده به بازی‌های رسمی المپیک روانه بازار شد. عنوانی که از نامش پیداست با حال و هوای المپیک 2012 لندن ساخته شده و به خوبی توانسته دوستداران بازی‌های المپیک را مجذوب خودش کند. قرار گرفتن تمام رشته‌های ورزشی المپیک با شبیه‌سازی استادیوم‌هایی که قرار است مسابقات واقعی در آن‌ها صورت بگیرد باعث می‌شود هر چه بیشتر حضورتان را در مسابقات المپیک پررنگ‌تر ببینید.

زمانی این حس بیشتر از همیشه برای شما تقویت می‌شود که به بخش آنلاین بازی می‌روید و آنجا با دیگر ورزشکاران مجازی به رقابت می‌پردازید. بازی از نظر گرافیک در وضعیت خوبی قرار دارد و گیم‌پلی آن نیز برای رشته‌های مختلف ورزشی مناسب به نظر می‌رسد. اما یک اشکال عمده در بازی دیده می‌شود. خبری از ورزشکارانی که در المپیک 2012 لندن حاضر هستند در بازی نیست و استودیوی sega تنها با پر کردن بازی از اسامی کلیشه‌ای، شما را به مسابقات می‌فرستد. طبق گفته استودیوی سگا این اتفاق به دلیل عدم صدور مجوز از سوی کمیته المپیک بوده پس با این توضیح شاید بهتر بود که بازی بعد از مسابقات المپیک به بازار می‌آمد. که بتوان آن را یک عنوان شبیه‌سازی شده در همه زمینه‌ها دانست.

گیم‌پلی: در این بازی بیش از سی رشته ورزشی مختلف که در المپیک نیز حضور دارند گنجانده شده است، که شما به صورت انفرادی، چند نفره و یا آنلاین می‌توانید به بازی بپردازید. در بازی این امکان به شما داده شده تا علاوه بر انتخاب کشور شرکت کننده در مسابقات اعضای تیمتان را هم انتخاب کنید و برای هر رشته یک نفر را با اسمی که خودتان روی آن ورزشکار می گذارید به میدان مسابقات بفرستید. همچنین شما در طول مسابقات می توانید رتبه تیمی تان را مشاهده کرده و مجموع مدال هایی را که از هر رشته برای تیمتان کسب کرده اید را نگاه کنید. شما در هر روز تنها می توانید در دو رشته شرکت کنید که انتخاب این رشته ها به عهده خود شما گذاشته شده است.

هوش مصنوعی بازیکن‌ها در بعضی از رشته‌ها خوب بوده و شکست دادن حریفان نیاز به تمرین و زمان‌بندی مناسبی دارد، ولی در بعضی رشته‌ها نیز مثل تیراندازی یا وزنه‌برداری کارتان راحت‌تر از چیزی است که بتوانید تصورش را بکنید. شاید ماهیت این رشته‌ها این‌طور باشد که در دنیای مجازی کار سختی را پیش روی گیمر قرار نمی‌دهد در این حالت تنها با یک زمان بندی مناسب و تکان دادن چند دکمه در فواصل لازم می توانید برنده مسابقات لقب بگیرید. در این بخش به طور حتم سگا می توانست با کمی خلاقیت و توجه به نکات کوچک، درجه سختی این رشته‌ها را هم مطابق با دیگر قسمت‌های بازی طراحی کند. مثلا در قایقرانی هیچ توجهی به استارت اولیه بازی نشده است و بدون این‌که شما بخواهید زحمت زیادی به خود بدهید بازی را شروع کرده و رسیدنتان زودتر از رقبایتان به پایان خط کار چندان سختی به نظر نمی‌رسد.

اما اگر قرار باشد همین بازی‌های ساده را در قالب کینکت یا «پلی‌استیشن موو» بازی کنید (که خوشبختانه سگا این امکان را برای کنسول‌های ایکس‌باکس و پلی‌استیشن فراهم کرده) آنگاه دیگر آن‌طور که انتظار دارید ساده نخواهند بود و پس از چند دقیقه همین رشته‌های ساده چنان خیس عرقتان می‌کنند که دیگر نای تکان خوردن هم نداشته باشید چه رسد به این‌که بخواهید دنبال بالا بردن درجه سختی بازی هم باشید. البته گفتنی است که در این بخش هم با یک اشکال جدی مواجه هستیم و آن هم در بعضی قسمت‌ها عدم پاسخ‌گویی سریع از طرف کینکت یا موو می‌باشد، با توجه به اهمیت سرعت عمل در بازی و زمان بندی این اشکال باعث کم شدن جذابیت بازی می شود.

در مجموع باید گفت در بخش گیم پلی بازی، تلاش زیادی شده که گیمر احساس کند، به طور مستقیم در موفقیت یا عدم موفقیت ورزشکار تاثیرگذار است. در این حالت گیمر با تعادل بین توان ورزشکار و زمان می‌تواند سهم مهمی در موفقیت ورزشکاران تیمش داشته باشد.

گرافیک: بازی از گرافیک خوبی برخوردار بوده و به خوبی توانسته دهکده المپیک شهر لندن را بازسازی کنید. طراحی کاراکترهای با توجه به تعددشان در سطح متوسطی قرار دارد ولی استادیوم‌هایی که در آن‌ها بازی پی‌گیری می‌شود از پردازش مناسبی بهره می‌برد و جزییات به خوبی به چشم می آید. توجه به جزییات سالن‌های بازی با بازسازی دیجیتالی و استفاده از نقشه‌های واقعی صورت گرفته که نشان از دقت و اهمیت این موضوع برای استودیوی کهنه‌کار سگا دارد. حضور عکاسان و فیلمبردارها، نصب اسکوربردهای اطراف ورزشگاه، تماشاچی هایی که هر لحظه هیجان را در وجودتان بالا و پایین می برند و از صدایشان کاملا می توانید متوجه عملکردتان باشید همه باعث شده با یک گرافیک مناسب در سطح بازی های ورزشی روبه رو باشیم. همچنین گرافیک بازی از نظر بصری بسیار چشم‌نواز و نورپردازی‌ها و رنگ‌بندی همه باعث شادابی و تحرک گیمر می‌شوند.

«دن فرگوسن» مدیر هنری این بازی ثابت کرده که بازی London 2012 Olympic Games با عنوان مشابه گذشته تفاوت فاحشی از این نظر خواهد داشت. شاید تنها ایرادی که بتوان به این بخش گرفت طراحی متوسط ورزشکارهای بازی است. در غیر اینصورت بازی جذابیت زیادی را در خود جای داده تا گیمر بخواهد آن را دنبال کند. صداگذاری نیز با توجه به جو ورزشگاه در هنگام مسابقه خوب بوده و آهنگ‌هایی که برای بازی استفاده شده همه باعث هرچه بیشتر بالا رفتن هیجان و آدرنالین خونتان می‌شود.

نتیجه‌گیری: بازی London 2012 Olympic Games اگرچه برای سه پلتفرم عرضه شده و از کیفیت خوبی نیز برخوردار است ولی در واقع بیشتر به کار افرادی می‌آید که از سخت‌افزار «کینکت‌« و «پلی‌استیشن موو» بهره می‌برند. چرا که کینکت و «موو»، گیمر را تا حد زیادی از دنیای مجازی خارج کرده و در شرایط طبیعی‌تری نسبت به دیگر پلتفرم بازی یعنی «پی‌سی» قرار می‌دهد.