آرام باش و فوتبال بازی کن

از رفتارهای «مجتبی» تا باورهای «امیر»

امیدواریم مجتبی پیش از اینکه خط‌کش دست بگیرد و دانش فنی مربیان را بسنجد، کمی به رفتار خود در این فوتبال بیندیشد. اگر قرار به انتقاد باشد، نخست باید از مجتبی انتقاد کرد که اخلاق حرفه‌ای ندارد. در سایه این انتقاد هم می‌توان از برخی مربیان ایراد گرفت که در دوره ارتباطات و هزاره سوم، تیم را سنتی تمرین می‌دهند. اعتقادی به مربی بدنساز، کار‌شناس تغذیه، مربی روان‌شناس و... ندارند که البته شاید باورهای امیر در این زمینه تغییر کرده باشد.

کد خبر: ۲۵۸۳۷۲

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۱ - ۱۳:۰۹

مجتبی جباری مانند مربی همیشه طلبکار معروف، همیشه معترض فوتبالیست‌هاست که روز آخر نقل و انتقالات، همان گونه که پیش‌بینی می شد با استقلال قرارداد بست و پس از بستن قرارداد اذعان داشت که این یکی از بهترین قراردادهای عمرش بوده است.

به گزارش «تابناک»، روز شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۱ برابر با ۲۴ شعبان ۱۴۳۳ و ۱۴ جولای ۲۰۱۲ مصادف بود با نخستین روز حضور مجتبی جباری در تمرین استقلال. البته این عادت همیشگی هشت شاکی بوده،
جباری همواره در روزهای پایانی نقل و انتقالات تکلیف خود را مشخص می‌کند تا به این بهانه در تمرینات سخت و طاقت فرسای بدنسازی شرکت نکند و شاید این یکی از دلایل آسیب دیدگی‌های پی در پی این بازیکن باشد.

بنا بر این گزارش، این در فوتبال حرفه‌ای مرسوم نیست و در فوتبال حرفه‌ای هرگز نمی‌بینید بازیکنی همانند مسی، روند مذاکرات خود را با باشگاه بارسا تا روز پایانی نقل و انتقالات ادامه دهد و اگر هم بازیکنی در روز آخر نقل و انتقالات جابجا شود، بازیکن آزاد نیست، بلکه بازیکنی است که با تیمش در حال تمرین است؛ مثل ایمان مبعلی که در روز پایانی از استقلال به پیکان نقل و مکان کرد؛ البته ایرادی به مجتبی وارد نیست. این مدیران عامل باشگاه‌ها و مربیان هستند که اصول را نمی‌دانند یا می‌دانند، ولی به دلیل گرفتن نتیجه، آن را زیر پا می‌گذارند.

خب این‌ها به کنار، ما به چنین رخدادهای غیر حرفه‌ای عادت کرده‌ایم و بی‌دلیل نیست که فوتبال ایران به رغم دارا بودن این همه استعداد و صرف هزینه‌های میلیاردی دولت به جایی نمی‌رسد و سال‌هاست که درجا می‌زند؛ اما خطاب به مجتبی می‌گو‌ییم، دست از شکایت و گله بردارد و فوتبال آرامی برای استقلال نمایش بگذارد. او که پیش از این، امیر قلعه نویی را کوبید، مورد غضب ناصر حجازی قرار گرفته بود و دانش فنی پرویز مظلومی را زیر سؤال برد.

بازی در استقلال را دوست داشت که تا روز پایانی نقل و انتقالات به پای این تیم ماند و از همه مهمتر اینکه با علم به اینکه سرمربی تیم امیر قلعه نویی است پای برگه قرارداد را امضا کرد؛ با این حساب، دیگر مصاحبه علیه امیر قلعه نویی، ایراد از فرهنگ حاکم بر فوتبال کشور، زیر سؤال بردن مدیریت و پذیرفته نیست.

مجتبی بازیکن همین فوتبال است؛ اگر غیر از این بود نمی‌توانست چند تیم را تا روز پایانی نقل و انتقالات پای خود نگه دارد و با ۵، ۶ روز تمرین فیکس بازی کند. اگر مجتبی در فوتبالی غیر از فوتبال ایران بازی می‌کرد، به خاطر مصاحبه‌های انتقادآمیز تاکنون ده‌ها بار اخراج شده بود.

بنابراین، ساده‌لوحانه است، فکر کنیم بازیکنی در مذاکره با باشگاهی به یکی از مدیران تیم حمله فیزیکی کند؛ اما در ‌‌نهایت با‌‌ همان باشگاه قرارداد امضا کند و ایضا اگر در فوتبالی غیر از فوتبال ایران بازی می‌کرد، این همه پول نمی‌گرفت، چون اگر نمی‌دانید خوب بدانید که در فوتبال حرفه‌ای اساس قرارداد بازیکن را حق بازی و پاداش پیروزی تشکیل می‌دهند.

به هر صورت، امیدواریم مجتبی پیش از اینکه خط‌کش در دست بگیرد و دانش فنی مربیان را بسنجد مقداری به رفتار خود در این فوتبال بیندیشد. اگر قرار به انتقاد باشد، نخست باید از مجتبی انتقاد کرد که اخلاق حرفه‌ای ندارد. در سایه این انتقاد هم می‌توان از برخی مربیان ایراد گرفت که در دور ارتباطات و هزاره سوم، تیم را سنتی تمرین می‌دهند. اعتقادی به مربی بدنساز، کار‌شناس تغذیه، مربی روان‌شناس و... ندارند که البته شاید باورهای امیر در این زمینه تغییر کرده باشد!