اولین المپیکی ایران درتاریخ که بود؟

کد خبر: ۲۵۸۲۸۱

تاریخ: ۲۶ تير ۱۳۹۱ - ۱۰:۲۸

کاروان ورزش ایران همزمان با المپیک 1948 لندن حضور رسمی در این بازی‎ها را آغاز کرد اگرچه پیشینه حضور ایران در بازی‎های المپیک به 112 سال قبل می‎رسد، زمانیکه شمشیرباز اسلحه اپه ایران در عصر قاجار در دومین المپیک شرکت کرد.

به گزارش مهر، کمیته بین‏المللی المپیک برخلاف دیگر سازمان‏های بین‎المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در بازی‌های المپیک را می‎دهد، طوریکه بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیر مستقل مانند پورتوریکو، برمودا و هنگ کنگ اجازه دارند به صورت کشورهایی مستقل، تیم‎ها و ورزشکاران خود را در بازی‏ها شرکت دهند. برهمین اساس درحال حاضر 203 کشور در بازی‏های المپیک شرکت می‏کنند و این رقم از 193 کشوری که سازمان ملل متحد به رسمیت می‎شناسد، بیشتر است.

با این حال ورزش ایران همزمان با چهاردهمین دوره بازی‎های المپیک که سال 1948 در لندن برگزار شد، یعنی پس از اینکه در کمیته بین‎المللی المپیک پذیرفته شد و نامش در کنار دیگر اعضای این کمیته قرار گرفت، به طور رسمی وارد بازی‏های المپیک شد اما این نخستین حضور ایران در این بازی‎ها محسوب نمی‌شود!

از المپیک 1908 لندن به بعد، ورزشکاران تحت مقررات خاصی با معرفی از سوی کشورهای عضو کمیته بین‌المللی المپیک حق شرکت در بازی‎های المپیک را پیدا می‎کردند اما تا پیش از آن ورزشکاران می‎توانستند به صورت انفرادی در این رویداد شرکت کنند. همانگونه که اعزام کاروان ورزشی از سوی کشورها یا اعزام ورزشکاران انفرادی و دسته جمعی از سوی باشگاه‎های و اتحادیه‎های ورزشی (به خصوص در اروپا) برای حضور در المپیک رایج بود.

برهمین اساس سال 1900 به هنگام برگزاری دومین دوره المپیک نوین که بنا به اصرار "بارون پیر دو کوبرتن" - کسی که در بازگشایی المپیک نوین پیشگتم بود - به میزبانی فرانسه برگزار شد، نماینده‎ای از ایران در این بازی‎ها شرکت کرد و باعث شد برای نخستین بار پرچم ایران در کنار دیگر شرکت کنندگان در المپیک به اهتزاز درآید.

"پرنس" نماینده "پرشیا" در فرانسه

در دوران سلسه قاجار و زمانیکه  نام "پرشیا" مورد استعمال خارجیان برای کشور ایران بود و مظفرالدین شاه شخص اول مملکت ایران بود، وی پسر "میرزا ملکم خان ناظم الدوله" که آن مسئولیت سفارت ایران در چند کشور اروپایی را برعهده داشت را برای حضور در المپیک 1900 معرفی کرد و بدین ترتیب اولین المپین ایران راهی فرانسه شد.

"فریدون میرزا ملکم" دانشجویی بود که به عنوان نخستین المپین ایران در دومین دوره بازی‎های المپیک شرکت کرد و در مسابقات شمشیربازی اسلحه اپه با حریفانش به رقابت پرداخت. البته پیش از اینکه وی در این بازی‎ها شرکت کند، پدرش لقب افتخاری "پرنس" را در مقابل اهدای یک انگشتر برلیان برای او از شاه گرفت.

بدین ترتیب ایران یا همان پرشیا، در دومین دوره المپیک که گفته می‎شود 28 کشور در آن شرکت داشتند، صاحب نماینده بود. دراین دوره از المپیک زنان برای اولین بار اجازه شرکت در بازی‎ها را پیدا کردند و رقابت‌های خود را در دو رشته گلف و تنیس برگزار کردند. همزمان با این بازی‎ها نمایشگاه بین‏المللی پاریس نیز برگزار شد و به همین دلیل مظفر الدین شاه قاجار در جریان بازی‏ها و به خاطر بازدید از این نمایشگاه عازم فرانسه شد.

بنابراین اگر حضور شمشیرباز اسلحه اپه ایران در بازی‏های المپیک 1900 فرانسه را مبدا حضور ایران در این بازی‏ها بگیریم، پیشینه حضور ایران در المپیک نوین به 112 سال می‏رسد.

حضور ایران در همایش المپیک 1936 برلین

از آن به بعد تا المپیک 1948 لندن که ایران با کاروانی متشکل از 38 ورزشکار به طور رسمی در المپیک شرکت کرد، ایران در هیچ یک از ادوار بازی‌ها نماینده‎ای نداشت. البته کمیته برگزاری بازی‎های المپیک 1936 آلمان زیر نظر "رایش سوم" علاقمند بود تا تمام کشورهای جهان در این بازی‎ها شرکت کنند. حتی برای کشورهایی که در کمیته بین‎المللی عضویت نداشتند یا نمایندگان آنها در بازی‎ها غایب بودند، اردویی با نام "همایش تربیت بدنی و ورزش" ترتیب داده بود.

پیش از برگزاری این بازی‎ها، ایران که صاحب تشکیلات نیم بند شده بود، دعوت نامه شرکت در این اردو را با امضای سه مقام ارشد آلمانی دریافت کرد. در این دعوت نامه از 30 معلم ورزشی برای حضور در این برنامه دعوت شد. البته انتخاب معلمانی که آشنا به یکی از زبان‎های انگلیسی، آلمانی یا فرانسه بودند، سخت بود. اما رضا شاه ماموریت رسیدگی به این برنامه را به اسماعیل مرآت سپرد و او هم با تعیین محمود وکیلی به عنوان سرپرست هیات اعزامی، 18 نفر از دانشجویان منتخب محصل در آلمان و فرانسه را برای شرکت در این گردهایی برگزید و اینگونه ایران در همایش جهانی تربیت بدنی المپیک 1936 برلین شرکت کرد.