رسانه‌هاي غربي:

انقلاب وبلاگ‌نويسي در ايران

در غرب، از برخي از اين كشورها به عنوان متحد و برخي با لقب دشمن واشنگتن ياد مي‌شود و به ندرت از زندگي و طرز فكر شهروندان عادي اين كشورها آگاهي داريم؛ بنابراين، مي‌خواستم با بلاگرها، نويسندگان، سياستمداران، مخالفان سياسي و شهروندان اين كشورها صحبت كنم.

کد خبر: ۲۵۴۵۳

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۸۷ - ۱۵:۳۸

«لونشتين»، خبرنگار استراليايي، در آخرين كتاب خويش به نام «انقلاب وبلاگ‌نويسي» به بررسي تأثير وبلاگ‌نويسان در كشورهاي ايران، چين، مصر، سوريه، عربستان و كوبا پرداخته است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، وي كه در تلاش براي فرار از ديدگاه يكجانبه‌گرايانه غرب و برخوردهاي گزينشي رسانه‌هاي غربي پس از حملات تروريستي 11 سپتامبر و جنگ عراق با سفر به اين كشورها از نزديك با سياستمداران، خبرنگاران و شهروندان عادي، ديدار كرده و به صحبت نشسته است.

بنا بر اين گزارش، «آنتوني لونشتين» در عين حال با اين‌كه اهميت بسياري به اينترنت و تأثير آن بر آزادي بيان قايل است، مي‌افزايد: اينترنت را نبايد ابزاري ايده‌آل دانست.
وي مي‌افزايد: گمان مي‌كنم مردم كشورهايي كه من به آنجا سفر كردم، خواهان دمكراسي غربي نيستند.

وي در گفت‌وگو با هفته‌نامه «واشنگتن پريزم» اظهار داشت: من پس از حملات تروريستي 11 سپتامبر و جنگ عراق، به شدت از اين موضوع عصباني بودم كه صداهاي غيرغربي در رسانه‌ها شنيده نمي‌شود. انگار تنها كارشناسان غربي اجازه داشتند درباره رخدادهاي واشنگتن و نيويورك اظهارنظر كنند، اما وبلاگ‌ها اجازه مي‌دهند كه تا اندازه‌اي از افكار عمومي و طرز فكر مردم دنيا آگاه شويم. بيشتر رسانه‌هاي غربي مسئوليت خود را درباره رخدادهاي جهان انجام نمي‌دهند و جنگ عراق اين موضوع را بيشتر روشن كرد، چراكه صداي عراقي‌ها پيش از حمله چندان شنيده نمي‌شد و امروز نيز همين روند ادامه دارد.

لونشتين كه دليل برگزيدن اين شش كشور را جهت‌دار بودن روابط آنها با آمريكا مي‌داند، مي‌گويد: در غرب، از برخي از اين كشورها به عنوان متحد و برخي با لقب دشمن واشنگتن ياد مي‌شود و به ندرت از زندگي و طرز فكر شهروندان عادي اين كشورها آگاهي داريم؛ بنابراين، مي‌خواستم با بلاگرها، نويسندگان، سياستمداران، مخالفان سياسي و شهروندان اين كشورها صحبت كنم.

وي در ابراز تفاوت‌هاي موجود بين فضايي كه از ايران در ذهن خود متصور مي‌شده، با آنچه در سفر به اين كشور ديده، چنين مي‌گويد: من گمان مي‌كردم ايران، جامعه بسته‌اي باشد، ولي وقتي ديدم برخلاف ظاهر، چه جامعه بازي است، به طور خيلي مثبت شگفت‌زده شدم. من در آنجا با همه محدوديت‌هاي ايجاد شده، ديدم كه چگونه مردان و زنان مي‌خواهند دولت را به چالش بكشند و اين كار را به صور گوناگون از جمله حرف زدن، وبلاگ نوشتن و يا مهماني دادن، نشان مي‌دهند. بايد اين نكته را در نظر داشت كه بين فضاي عمومي و خصوصي فاصله بسياري است.

اين نويسنده استراليايي در ادامه مي‌افزايد: 11 سپتامبر، موجب شد كه بيشتر خبرگان سياسي و رسانه‌اي غرب، اسلامگرايي را به عنوان ريشه شرارت ارايه كنند؛ چنين امري اشتباه بزرگي است، زيرا در جهان عرب و ايران اسلامگرايان ميانه‌رو در حال رشد بوده‌ و نفوذ آنان بيشتر مي‌شود. ناديده گرفتن چنين واقعيتي به ضرر ما در غرب است. گروه‌هاي مدافع حقوق بشر در غرب نبايد از راه‌اندازي كمپين براي آزادي اسلامگرايان زنداني ترس داشته باشند. هر اسلامگرايي از غرب متنفر نيست و عقايد بن‌لادن را نمي‌پذيرند. اين مسئله كاملا برعكس است. بحث رسانه‌هاي غربي در اين زمينه، چندان قوي نيست و تا اندازه‌اي تحت تأثير موضعگيري‌هاي وزارت امور خارجه آمريكاست.