كثيف‌ترين بازي سياسي

کد خبر: ۲۵۳۷۴

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۸۷ - ۰۸:۲۳

روزنامه «جمهور اسلامي» در ستون سرمقاله خود نوست:

آلوده شدن اجلاس گفت‌وگوي اديان به بازي‌هاي سياسي يعني تلاش براي سازش با رژيم صهيونيستي كثيف‌ترين بازي است كه توسط مثلث شوم صهيونيسم ارتجاع عرب و سازمان ملل صورت گرفته است. روزهاي آخر هفته گذشته شاه عبدالله و تني چند از سران عرب به همراه شيمون پرز، رئيس رژيم صهيونيستي رئيس جمهور درحال كناره‌گيري آمريكا و سران چند كشور ديگر از جمله نخست وزير انگليس در يك اجلاس كه تحت عنوان گفت‌وگوي اديان در مقر سازمان ملل در نيويورك برگزار شد شركت كردند و قبل از آن دبيركل سازمان ملل ضيافت شامي با حضور رئيس رژيم صهيونيستي و شاه عربستان برگزار كرد كه اعتراضي شديد ملت‌هاي مسلمان و عرب را برانگيخت.

بان كيمون، دبيركل سازمان ملل ضمن اشاره به اعلام آمادگي سران 65 كشور براي سخنراني در اجلاس گفت‌وگوي اديان گفت: شاهان عربستان و اردن و بحرين امير كويت روساي جمهور آمريكا فنلاند پاكستان رژيم صهيونيستي و لبنان و نخست وزيران انگليس قطر مراكش امارات جيبوتي و مصر در اين اجلاس حضور دارند. وي در تشريح هدف اين اجلاس گفت: ارتقاي تفاهم متقابل و پرداختن به تمام اختلاف نظرها در حوزه‌هاي سياسي و ديني هدف اين اجلاس است. وي اغراض سياسي برگزار كنندگان اين اجلاس را انكار نكرد و گفت : « اميدوارم اين نشست همچنين يك فضاي مطلوب و مناسب براي پرداختن به اختلافات در زمينه مسائل سياسي را ايجاد كند ». وي اين نكته را هم گفت كه: «تمام تلاش خود را براي حفظ فرصت‌ها به كار خواهم بست و براي ارتقاي تفاهم بين اعراب و اسرائيل تلاش خواهم كرد».

اجلاس گفت‌وگوي اديان كه عبدالله شاه عربستان در بهار گذشته وعده آن را داد و با برگزاري اجلاس بين‌المللي گفت‌وگوي مذاهب اسلامي در مكه به عنوان مقدمه گفت‌وگوي اديان آن را آغاز كرد اكنون كاملا از مسير خود منحرف شده و به يك بازي سياسي كثيف تبديل گرديده است. آنچه در روزهاي آخر هفته گذشته در نيويورك رخ داد كاملا مشخص كرد كه اجلاس مورد نظر شاه عبدالله از ريشه فاسد و منحرف بوده و آنچه او با ولخرجي‌هاي ويژه آل سعود در اسپانيا و نيويورك برگزار كرده اجراي يك طرح صهيونيستي است كه با هدف به سازش كشاندن كامل اعراب و رژيم صهيونيستي برنامه ريزي شده و مثلث شوم « صهيونيسم ارتجاع عرب و سازمان ملل » مشتركا اجراي آنرا برعهده دارند. توجه به نقش هر يك از سه ضلع اين مثلث شوم مي‌تواند اين واقعيت تلخ را آشكارتر نمايد.

1 ـ رژيم صهيونيستي بعد از شكست سختي كه در جنگ 33 روزه لبنان از حزب الله متحمل شد به بازسازي روحيه خود نياز شديد دارد. آمريكا چه بوش كوچك و چه اوباما به سران رژيم صهيونيستي براي ترميم روحيه درهم شكسته شان وعده هائي داده‌اند كه قرار است بخشي از اين وعده‌ها از طريق عادي سازي رابطه اين رژيم با اعراب انجام شود. كار بوش كوچك كه تمام است هرچند مقدمات اين طرح توسط وزيرخارجه او كاندو ليزا رايس كه بطور متوسط تقريبا هر ماه يك سفر به منطقه خاورميانه داشت فراهم شد. اوباما هم در سفري كه قبل از انتخاب شدن به رياست جمهوري آمريكا به فلسطين اشغالي داشت به سران رژيم صهيونيستي قول داد همين خط را دنبال كند و هركاري كه از عهده او براي بازسازي روحيه آنها برآيد انجام دهد. اشاره سيد حسن نصرالله كه گفت: «به اوباما تكيه نكنيد تا دچار سرخوردگي نشويد» ناظر به اين واقعيت است كه او نيز راه سلف خودرا ادامه خواهد داد و در چارچوب نظام سلطه تغيير مهره‌ها چيزي را تغيير نمي‌دهد حتي اگر شعار بعضي از آنها «تغيير» باشد.

2 ـ هزينه‌هاي برگزاري اجلاس نيويورك را شاه عربستان از كيسه گشاد بيت‌المال مسلمين تامين كرده است. شاه عبدالله علاوه بر اين ولخرجي‌هاي ديگري نيز از قبيل تامين هزينه چرب كردن سبيل دبيركل سازمان ملل براي دلالي‌هاي لازم و به صورت ظاهري و صوري ميزبان اين اجلاس شدن كرده است. بان كيمون از كارمندان دست چندم سازمان ملل بود كه چون به دليل پايين بودن وزن سياسي قابل خريد بود با تباني قدرت‌هاي مسلط بر سازمان ملل براي دبيركلي اين سازمان در نظر گرفته شد تا در مواقع لازم آلت فعل همين قدرت‌ها شود و با خرج كردن اعتبار سازمان ملل نيازهاي آنها را برآورده سازد.

3 ـ سازمان ملل براساس اصول اوليه و بنيادين خود يك نهاد بين المللي متعلق به ملت هاست. چنين سازماني بايد از ملت‌هاي مظلوم حمايت كند و عليه قدرت‌هاي ظالم و سلطه گر موضعگيري نمايد. اين سازمان برخلاف فلسفه وجودي خود از آغاز به وسيله‌اي براي پا گرفتن و رسميت يافتن رژيم غاصب صهيونيستي در قلب جهان اسلام و در سرزمين فلسطين كه متعلق به ملت فلسطين است عمل كرد. بعد از اين اقدام خلاف موازين بين‌المللي باز هم سازمان ملل براي حفظ رژيم غاصب صهيونيستي همواره بازيچه قدرتهاي سلطه گر بود و اعتبار خود را براي تامين خواسته‌هاي نامشروع آنها خرج كرد. نهادي كه ذاتا بايد مدافع ملت‌هاي مظلوم باشد در برابر جنايات رژيم صهيونيستي عليه ملت فلسطين سكوت مي‌كند و هر جا قدرت‌هاي استعماري لازم بدانند به نفع اين رژيم وارد عمل مي‌شود و درعين حال دبيركل آن سخن از تلاش براي « ارتقاي تفاهم ميان اعراب و اسرائيل » به ميان مي‌آورد!

اجلاس گفت‌وگوي اديان اگر واقعي باشد بايد يهوديان ضد صهيونيستم كه در جهان از جمله در خود آمريكا فراوان هستند به نمايندگي از دين يهود در آن شركت كنند نه رئيس رژيم صهيونيستي كه يهوديان واقعي از او و رژيمي كه او رئيس آنست نفرت دارند. در سازمان ملل نيز يكي از مشكلات اينست كه دبيركل آن فرد ضعيفي است كه آلت فعل قدرت‌هاي استعماري است و از خود اراده‌اي ندارد. اين مجموعه هنگامي كه با دلارهاي نفتي آل سعود گره بخورند اجلاسي پديد مي‌آيد كه به نام اديان برگزار مي‌شود، ولي كاملا در جهت خلاف مسير اديان و براي بدنام كردن اديان الهي عمل مي‌كند. اجلاسي كه سخنران افتتاحيه‌اش رئيس رژيم غاصب و جنايتكار صهيونيستي باشد و از شاه عربستان تمجيد كند نتيجه‌اي غير از توصيه به سازش با صهيونيست‌هاي جنايتكار و ناديده گرفتن حقوق ملت مظلوم فلسطين نخواهد داشت. شاه عربستان با اين اقدام خود را از چشم همه مسلمانان جهان انداخته و آل سعود را به لبه پرتگاه خطرناكي سوق داده است.

از اين پس هيچكس براي شعارهاي شاه عبدالله در هيچ زمينه‌اي از جمله شعار گفت‌وگوي مذاهب و اديان كمترين ارزشي قائل نخواهد شد. البته ملت‌هاي مسلمان در برابر اين خيانت ساكت نخواهند نشست و به وظايف خود عمل خواهند كرد و صد البته رژيم صهيونيستي نيز مفلوكتر از آن است كه با اين قبيل ترفندها بتواند خود را از سقوط و فروپاشي نجات دهد. آل سعود با اين اقدام كثيف سرنوشت خود را با سرنوشت رژيم صهيونيستي گره زده و هر دوي آنها اكنون در لب پرتگاه قرار دارند.