نجات زمين در «بالي»

يكي از مهمترين چالش‌هاي اين اجلاس، تقسيم عادلانه ميزان توليد گازهاي گلخانه‌اي ناشي از سوخت‌هاي فسيلي بين كشورهاي ثروتمند و فقير به سردمداري چين و هند است. بوش كه پروتكل كيوتو را تهديدي براي رشد اقتصادي آمريكا مي‌دانست، با آن مخالف و بر اين باور بود كه اين پروتكل به طرزي ناعادلانه، كشورهاي فقير را استثنا كرده است.

کد خبر: ۲۵۳۳

تاریخ: ۱۱ آذر ۱۳۸۶ - ۱۵:۰۰

اجلاس جزيره «بالي» اندونزي با حضور 190 شركت از روز دوشنبه آغاز مي‌شود تا با بازسازي تصور شكننده قديمي، نشان دهد كه مبارزه با گرم شدن زمين، نياز به همكاري همه كشورهاي جهان براي ايجاد معاهده‌اي از سال 2009 دارد.

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، به نقل از «رويترز»، مذاكرات اين اجلاس كه از سوم دسامبر آغاز شده و تا چهاردهم اين ماه ادامه خواهد داشت، با حضور حدود ده هزار هيأت نمايندگي براي ايجاد يك معاهده بين‌المللي از سال 2009 خواهد بود تا همه كشورها، از جمله آمريكا و چين را كه هم‌اكنون خارج از پروتكل «كيوتو» هستند، شامل شود.

اين در حالي است كه تاكنون، تنها 36 كشور پيشرفته، عضو پروتكل كيوتو هستند كه تا سال 2012 اعتبار خواهد داشت. اين اجلاس در حالي برگزار مي‌شود كه سازمان ملل نيز در گزارش اخير خود، به شدت درباره موج‌هاي جديد از گرما، بارش‌هاي سنگين و بالا آمدن سطح آب درياها هشدار داده بود.
يكي از مهمترين چالش‌هاي اين اجلاس، تقسيم عادلانه ميزان توليد گازهاي گلخانه‌اي ناشي از سوخت‌هاي فسيلي بين كشورهاي ثروتمند و فقير به سردمداري چين و هند است.

برخي از كارشناسان بر اين باورند به همان اندازه كه توافق هست، اختلاف نيز هست و همين كار را سخت‌تر كرده است؛ برخي كشورها، خواستار حذف بيشتر توليد گازهاي گلخانه‌اي هستند و برخي ديگر، به حفظ تعهدات كنوني معتقد بوده و ديگران نيز خواهان امتيازاتي براي پيوستن به آن هستند.

بنا بر اين گزارش، تصميم آمريكا براي حضور در جمع كشورهاي عضو اين قواعد از سال 2012 به بعد، با حضور در اين كنفرانس، اميد به ايجاد توافق را براي كشورها زياد كرد. بوش كه پروتكل كيوتو را تهديدي براي رشد اقتصادي آمريكا مي‌دانست، با آن مخالف و بر اين باور بود كه اين پروتكل به طرزي ناعادلانه، كشورهاي فقير را استثنا كرده است.
«پائولا دوبريانسكي»، معاون وزير امور خارجه آمريكا براي دمكراسي و امور جهاني گفت: «ما خواهان توافق‌نظر با ديگران و با آغاز مذاكرات هستيم و مي‌خواهيم «بالي» الگو باشد؛ ما با انعطاف بسيار به بالي خواهيم رفت.»

سازمان ملل متحد به دنبال تصويب قواعد جديد براي تصويب در اين سازمان براي سال 2009 و پس از دوران رياست‌جمهوري بوش در كپنهاگ دانمارك است و بسياري از كشورها، در انتظار روي كار آمدن رئيس‌جمهوري بعدي آمريكا و تضمين تعهد آمريكا نسبت به اين زمينه هستند.
مقامات ارشد پكن هم هفته گذشته اعلام كردند: در صورت همكاري غرب براي تقسيم تكنولوژي براي بهبود وضعيت مصرف انرژي در اين كشور، تلاش كرده‌اند تا كارايي مصرف انرژي در چين را بهبود داده و در نتيجه، بتوانند توليد گازهاي گلخانه‌اي را پايين بياورند.

همچنين كشورهاي ثروتمند، خواستار اين هستند تا كشورهاي در حال توسعه، دست‌كم به افزايش توليدات مضر خود نپردازند. چين نيز مي‌خواهد تا يك نيروگاه زغال سنگي ديگر را راه‌اندازي كند كه در اين صورت، در توليد گازهاي گلخانه‌اي در كنار آمريكا به عنوان بزرگترين توليدكننده قرار خواهد گرفت.

گفتني است، در روزهاي پاياني اجلاس بالي، وزراي محيط زيست از سراسر جهان در كنار وزراي بازرگاني و مالي كشورها در آن حضور خواهند يافت. كشورهاي در حال توسعه، خواستار ايجاد سيستمي براي كمك به كاهش سرعت نابودي جنگل‌ها هستند، چرا كه درخت‌ها زماني كه كامل رشد كنند، يكي از مهمترين عوامل كاهش ميزان كربن در جو زمين هستند.

اعتبار پروتكل كيوتو در سال 2012 به پايان خواهد رسيد، اما سازمان ملل متحد اعلام كرده كه نياز به قواعدي جديد در اين زمينه است تا از سال 2009 اجرا شود و همچنين سيستم‌هاي حقوقي داخلي كشورها، زمان لازم براي عملي كردن آن را تا سال 2012 داشته باشند.

گفتني است،‌ پروتكل كيوتو در 11 دسامبر 1997 و در ژاپن تصويب شده بود.