عامل ناشناخته‌ در فوتبال قربانی می‌گیرد

کد خبر: ۲۵۲۵۹

تاریخ: ۲۳ آبان ۱۳۸۷ - ۱۸:۳۵

برای بازیكنان فوتبال شاید هیچ مسئله‌ای سخت‌تر از نشستن روی صندلی چرخدار و مرگ در چنین حالتی نباشد. در چند وقت اخیر برخی از بازیكنان حرفه‌ای سابق فوتبال ایتالیا با ابتلا به بیماری مرموزی جان سپرده‌اند و همین امر مسوولان فوتبال این كشور را بر آن داشته تا تحقیقات گسترده‌ای را در این باره انجام دهند.

به نوشته كارگزارن و به نقل از تايمز، این بیماری كشنده قربانیانش را ابتدا فلج كرده و سپس آنها را به كام مرگ می‌كشاند. آخرین بازیكنی كه به این بیماری مرموز دچار شد استفانو بورگونوو 46 ساله است. بورگونوو كه زمانی كه ستاره میلان بود اكنون روی صندلی چرخدار می‌نشیند.

پزشكان بیماری او را اختلال در سیستم عصبی‌اش دانسته‌اند. بورگونوو در حال حاضر حتی قادر به صحبت كردن نیست و به‌وسیله یك دستگاه كامپیوتری به سختی می‌تواند منظورش را به دیگران بفهماند. انتشار گزارش‌هایی در این باره جوی از ترس و نگرانی را بر استادیوم‌های فوتبال در ایتالیا حاكم كرده.

در یكی از تئوری‌های مطرح شده آفت‌كشی‌هایی كه در میادین فوتبال برای نگهداری از چمن به‌كار می‌بردند را عامل این بیماری می‌دانند اما برخی دیگر بر این باورند این بیماری نتیجه دوپینگ و مصدومیت‌های فیزیكی به‌خاطر تكل‌های خشن یا هد زدن مكرر توپ است.

آدریانو چیو یكی از متخصصان برجسته بیماری‌های اعصاب در ایتالیا در این باره می‌گوید: «حقیقت این است كه ما واقعا چیزی در این باره نمی‌دانیم.» او پس از مرگ مشكوك یك بازیكن بیسبال در آمریكا در سال 1941 تحقیقاتش در این خصوص را شروع كرد.

تحقیقات چیو حاكی از آن است كه فوتبالیست‌های حرفه‌ای در ایتالیا هفت بار بیش از سایرین در معرض ابتلا به این بیماری خاص عصبی (MND) هستند. در این بین هافبك‌ها بیش از دیگر بازیكنان ممكن است به این بیماری گرفتار شوند و دلیل آن هم احتمالا تكل‌های فراوانی است كه می‌روند. پروفسور كریستوفر شاو عصب‌شناس كالج كینگ لندن می‌گوید: «این مسئله واقعا عجیب است. برای مدت‌ها این ظن و گمان وجود داشته بازیكنان فوتبال نسبت به سایرین در برابر این بیماری عصبی آسیب‌پذیر هستند.»

فوتبال
رافائله گوارینیلو یكی از مقامات مسوول ایتالیا كه زمانی روی بیماری خاص بازیكنان سری‌A تحقیق می‌كرد چیو را مسوول بررسی وضعیت بازیكنان سابق فوتبال ایتالیا كه به بیماری عصبی دچار شده‌اند كرد.

تحقیقات چیو حاكی از آن است كه از سال 1973 تاكنون 41 بازیكن حرفه‌ای فوتبال ایتالیا در اثر ابتلا به (MND) جان خود را از دست داده‌اند. در میان قربانیان بازیكنان مشهوری چون جیان لوكا سینورینی كاپیتان سابق جنوا و آدریانو لومباردی هافبك سابق كومو دیده می‌شود. سینورینی در سال 2002 در سن 42 سالگی و لومباردی در سال گذشته در 62 سالگی به‌خاطر این بیماری جان خود را از دست دادند.

استفان هاوكینگ كه یك متخصص فیزیك نجومی است و برای 40 سال روی این بیماری تحقیق كرده می‌گوید بیشتر بیماران پنج سال پس از تشخیص بیماری‌شان جان خود را از دست می‌دهند.

اما چرا فوتبالیست‌های ایتالیا بیش از سایر بازیكنان فوتبال به این بیماری مبتلا می‌شوند؟ پائولو زپیلی پزشك تیم‌ملی ایتالیا می‌گوید: «برخی دوپینگ را دلیل این بیماری می‌دانند اما اگر دوپینگ عامل این بیماری است چرا ورزشكاران سایر رشته‌ها به آن مبتلا نمی‌شوند.»

گوارینیلو تحقیقاتی در مورد دوچرخه‌سواران، بسكتبالیست‌ها و والیبالیست‌ها انجام داده ولی در میان آنها حتی یك مورد از این بیماری هم گزارش نشده است.

تحقیقات ایتالیایی‌ها در مورد این بیماری خاص سایر كشورهای اروپایی از جمله بریتانیایی‌ها را به تكاپو انداخته. اسپانیایی‌ها مدعی هستند حتی یك نمونه از این بیماری را در میان بازیكنان فوتبال خود ندیده‌اند. پزشكان فرانسوی هم از این قضیه ابراز بی‌اطلاعی می‌كنند. این در حالی است كه در اقصی نقاط دنیا مرگ‌های مشكوك اینچنینی دیده شده. وینسنت مینگر یكی از متخصصان برجسته اعصاب فرانسه می‌گوید: «در شیكاگو ما 11 قربانی این بیماری را در یك ساختمان پیدا كردیم اما هیچ‌گاه تلاشی برای كشف راز مرگ آنها انجام نشد.»

ویكس كه یك روانشناس و عصب‌شناس است و بنیادی با نام «بیمارانی مثل من» را برای بیمارانی كه از اختلالات عصبی چون (MND) رنج می‌برند تاسیس كرده معتقد است: «ژن ورزشكاری» باعث می‌شود افراد نسبت به (MND) آسیب‌پذیرتر شوند. یك تحقیق آمریكایی حاكی از آن است تعداد قابل ملاحظه‌ای از افرادی كه به MND مبتلا می‌شوند در سطح دانشگاهی ورزش می‌كرده‌اند. ویكس می‌گوید: «این بیماری احتمالا در اثر مسائل ژنتیكی و فاكتورهای محیطی در شخص ایجاد می‌شود.»

این در حالی است كه یكی از مقامات فوتبال ایتالیا در اواخر دهه 90 دستور داد تمامی آفت‌كشی‌هایی كه در استادیوم‌ها استفاده می‌شود را بررسی كنند. در این تحقیق افرادی به خانه مبتلایان این بیماری می‌رفتند و از بازیكنان در مورد مصدومیت‌ها و دارو‌هایی كه مصرف می‌كرده‌اند، سوالاتی می‌پرسیدند و همین امر ترس و وحشت را در میان بازیكنان ایتالیایی دوچندان كرد.

فابیو كاناوارو مدافع تیم‌ملی ایتالیا و رئال‌مادرید می‌گوید:«اگر به آمار و بازیكنانی كه به این بیماری مبتلا شده‌اند نگاه كنید آنگاه می‌بینید كه واقعا باید نگران این مسئله بود.»
سرنوشت بورگونوو ستاره سابق میلان ایتالیایی‌ها را تكان داد. رود گولیت هم‌تیمی سابق بورگونوو در میلان برای دیدار دوستانه‌ای كه برای او میان فیورنتینا و میلان ترتیب داده شده بود شركت كرد. علاوه بر گولیت ستارگان بسیاری در این دیدار حضور یافتند تا برای تحقیقات در مورد این بیماری پول جمع كنند.

بورگونوو كه از روی صندلی چرخدار به تماشای این دیدار نشسته بود، می‌گوید: «من می‌خواهم برای تحقیقات بیشتر در این زمینه پول جمع كنم. من فوتبال را به‌خاطر بیماری‌ام مقصر نمی‌دانم. فكر می‌كنم بیماری‌ام ژنتیكی باشد. فوتبال را تنها بگذارید. اگر می‌توانستم از جایم بلند شوم كفش‌هایم را بر پا می‌كردم تا دوباره فوتبال بازی كنم. آرزو دارم 90 دقیقه در مقابل یوونتوس بازی كنم و به آنها گل بزنم.»

فدراسیون فوتبال ایتالیا برای انجام تحقیقات در مورد عوامل به‌وجود آورنده این بیماری مبلغ 150 هزار یورو به موسسات مربوطه پرداخت كرده‌اند. برخی از بازیكنان هم حاضر شده‌اند یك درصد دستمزدی كه دریافت می‌كنند را برای پیشبرد تحقیقات در این زمینه بپردازند.