فوتبالیست ایرانی از قهرمان المپیک ثروتمندتر است!

در ایران هنوز ميزان جوايز قهرمانان براي المپيك لندن اعلام نشده اما مصاحبه برخي مسئولان مبني بر اين كه «جوايز قهرمانان المپيك قطعا كمتر از قبل نخواهد بود» نشان مي دهد نبايد انتظار افزايش چشمگير جوايز را داشت. اگر هم افزایش جزئی وجود داشته باشد ميزان آن به هیچ وجه با تورم همخواني نخواهد داشت. 8 سال قبل و براي المپيك 2004 آتن مسئولان ورزش ايران به هر قهرمان المپيك 100 ميليون تومان جايزه دادند. اين در حالي است كه در سال 1383 قيمت سكه طلا در حدود 100 هزار تومان بود.

کد خبر: ۲۵۲۱۳۷

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۱:۳۳

با گذشت 116 سال از برگزاری اولين المپيك مدرن، امروزه جوايز مالي به يك انگيزه قوي براي ورزشكاران تبديل شده تا در كنار افتخار بزرگ مدال آوري در المپيك، هزينه هاي معيشتي آنها هم تامين شود. در این راستا تشکیلات ورزشی کشورهای مختلف سعیمی کنند با در نظر گرفتن جوایز دندانگیر و قابل اعتنا انگیزه ورزشکاران خود را برای کسب افتخار در معتبرترین تورنمنت ورزشی جهان بالا ببرند. در برخي كشورها این جوايز عمدتا از سوي دستگاه ورزش كشورها پرداخت مي‌شود و در برخي ديگر- اکثرا کشورهایی که به ورزش به عنوان یک صنعت‌حرفه ای نگاه می کنند- اسپانسرهاي قدرتمند از قهرمانان المپيكي حمايت مي‌كنند.

به گزارش «تابناک»، در فهرست ارائه شده مبلغ در نظر گرفته شده توسط کمیته المپیک برخی کشورها مثل ژاپن و کانادا قابل توجه به نظر نمی رسد اما باید این واقعیت را در نظر گرفت که در این کشورها ورزشکاران مدال آور به شدت از سوی اسپانسرها و فدراسیون های مربوطه خمایت می‌شوند و جوایز کمیته ملی المپیک برای آنها تنها یک تشویق کوچک تلقی می شود. به عنوان مثال فدراسيون تنيس روي ميز ژاپن براي مدال طلاي لندن مبلغ 127 هزار دلار (حدود 230 ميليون تومان)‌ جايزه در نظر گرفته است و یك كمپاني توليدات ورزشي كه اسپانسر مايكل فلپس-شناگر آمریکایی- در المپيك قبلي بود، اعلام كرده اگر فلپس ركورد 7 مدال طلاي مارك اسپيدز را بشكند يك ميليون دلار (حدود يك ميليارد و 800 ميليون تومان)‌ به او جايزه مي‌دهد. از سویی برخي بسكتباليست هاي ثروتمند آمريكايي كه احتياجي به جوايز كميته المپيك‌شان ندارند در المپيك قبلي اعلام كردند جايزه کمیته المپیک آمریکا را براي كمك به برنامه بسكتباليست هاي جوان در آمريكا هزینه می کنند.

در المپيك هاي قبلي سنگاپور و مالزي سخاوتمندترين كشورها در اعطاي جوايز به المپین ها بودند. سنگاپور براي قهرمان المپيك در دوره قبل 500 هزار دلار (حدود 900 ميليون تومان) و مالزي 300 هزار دلار (540 ميليون تومان) در نظر گرفته بود.

حالا با گذشت 8 سال قيمت سكه حدود 685 هزار تومان (حدود 7 برابر سال 83) شده و اگر بخواهيم افزايش تورم را در نظر بگيريم بايد جوايز قهرمان المپيك لندن هم حدودا 6 تا 7 برابر شود (600 تا 700 ميليون تومان براي مدال طلا). چهار سال پس از المپيك آتن، جايزه قهرمان المپيك پكن تنها 10 ميليون تومان افزايش داشت(110 ميليون تومان براي مدال طلا) و اگر براي لندن هم اينگونه باشد، بدون شك انگیزه‌قابل اعتنایی برای المپین های ایرانی به شمار نمی رود. اینکه این روزها برای فوتبالیست های بسیار متوسط ایرانی مبلغی نزدیک به جوایز در نظر گرفته شده برای مایکل فلپس آمریکایی - در صورت موفقیت در المپیک- هزینه می شود، نشان

می دهد در ورزش دولتی ایران هم پول به اندازه کافی و حتی بیش از آن وجود دارد اما به دلیل ضعف مدیریت در جایی هزینه می شود که

نه محصولی تولید می کند و نه افتخاری را در کارنامه کشور به ثبت می رساند!