زنده باد یورو؛ مرگ بر یورو

انتخابات یکشنبه یونان، نتیجه‌ای داشت که رهبران اروپایی انتظار آن را می‌کشیدند؛ آرایی که از صندوق‌ها بیرون آمد، پیروزی سخت حزب دمکراسی نو را رقم زد؛ حزبی که خواهان ابقای یونان در منطقه یورو و حامی طرح نجات اقتصادی است. ناگفته نماند که نتیجه این انتخابات، بسیار زود تأثیر خود را بر بازارهای مالی گذاشت.

کد خبر: ۲۵۲۰۵۱

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۲:۲۲

به گزارش «تابناک»، هرچند پیروزی ساماراس و حزبش در این انتخابات پیروزی سختی بود، سرانجام هم برای وی و هم برای کل اروپا، بسیار شیرین پایان یافت. این انتخابات تنها برای شهروندان یونان مهم نبود، بلکه به نوعی همه اقتصاد دنیا چشم به این انتخابات دوخته بودند.

زنده باد یورو

سرانجام و در پایان رأی‌گیری حزب ساماراس، حزب محافطه کار با ۳۰ دردصد آرا از حزب رقیبش سیریزا، که توانست نزدیک ۲۷ درصد آرا را به دست آورد، پیش افتاد و اکنون بایستی ساماراس و حزبش رهبری دولت ائتلافی آینده را در دست بگیرند؛ حزبی که تعهد خود به نگه داشتن یونان در منطقه یورو و حمایت از طرح نجات اقتصادی را به رأی دهندگان وعده داده بود.

نتیجه این انتخابات بلافاصله تأثیرش را بر بازارهای مالی جهان گذاشت. شاخص بازار مالی در آسیا مثبت بود و بازار هنگ کنگ ۱. ۶ درصد افزایش و بازار توکیو بیش از ۲ درصد افزایش را نشان دادند. شاخص‌ها در اروپا نیز شاهد افزایش بوده و با آغاز به کار بازارهای مالی بازار فرانکفورت ۲. ۲ درصد و فرانسه ۱. ۷ درصد در پاریس افزایش را به دنبال داشتند. بهای نفت نیز افزایش یافت و نفت برنت و نفت آمریکا برای تحویل در ماه جولای هر کدام به ترتیب با ۱. ۴۸ و ۱ دلار افزایش قیمت روبه‌رو شدند؛ بهای یورو، دلار استرالیا، کانادا و نیوزلند نیز افزایش یافت.

شاید یونان هیچ‌گاه چنین انتخابات تأثیرگذاری را تجربه نکرده بود. پیامهای اوباما و مرکل به ساماراس، حاکی از آن بود که رهبران کشورهای اروپایی و آمریکا نیز دیشب به شدت نگران آینده این انتخابات بودند. چین، ژاپن و استرالیا از یونان خواسته‌اند تا هر چه زود‌تر به دولت ائتلافی شکل داده و شروع به کار کند. به باور بسیاری، یونان با این انتخابات یک شانس دوباره به اروپا و یورو اهدا کرد؛ اما آیا همه چیز به پایان رسید؟

مرگ بر یورو

با یک نگاه تحلیلی باید گفت، انتخابات یونان چیزی بیش از یک شانس دوباره برای اروپا نیست. رهبران گروه بیست، امروز و فردا در مکزیک طرح (ب) را در دستور کار خود دارند. طرح (الف) که مربوط به احتمال خروج یونان از منطقه یورو بود به هر حال به کناری گذاشته شده و اکنون چاره سازی برای آینده این کشور مقروض و کل اروپا روی میز رهبران است.

درواقع، فارغ از آنکه چه حزبی در این انتخابات به پیروزی رسیده، مکشل اروپا و یونان همچنان برقرار است. رهبران همچنان مشغول مذاکره و بحث پیرامون این مشکلات هستند و هرچند همه از فروپاشی یورو فرار می‌کنند، هیچ کدام راهکار نهایی را نمی‌تواند پیش نهد.

هرچند این انتخابات تأثیر مثبتی بر بازارهای مالی جهان داشت، هیچ اعتباری به بقا و دوام این واکنش مثبت نیست و بسیاری از تحلیل‌ها پیرامون این واکنش بر این باورند که این بیش از آنکه یک واکنش منطقی باشد، واکنش روانی است و در روزهای آینده، شاخص‌ها همچنان اوج و فرود خواهند داشت.

یونان کشوری است که در آن فساد مالی و اداری و فرار از مالیات به شدت اوضاع اقتصادی را تحت تأثیر دارد و دولت یونان معمولا عادت دارد، بیش از توانش وعده می‌دهد. نرخ بیکاری این کشور با حدود ۲۵ درصد بسیار بیشتر از استاندارد اتحادیه اروپاست و درواقع معضلات یونان در اقتصاد داخلی، بیش از یک بدهی چند میلیارد یورویی است.

اما بر خلاف آنچه گفته می‌شود، مردم یونان به هیچ وجه تبل و کم کار نیستند.

بنا بر آمار شهروندان یونان ساعات کاری طولانی‌تری را از شهروندان آلمانی و فرانسوی در محل کار می‌گذرانند و در مجموع، وقت کاری آن‌ها از استاندارد اروپا بالا‌تر است. همچنین از آنجایی که یونان تاکنون یک دولت رفاه بی‌مسئولیت را تجربه کرده، وضعیت هزینه‌های اجتماعی، سهم سرانه افراد و جی دی پی کل کشور به مراتب کمترین تأثیر را در نظام رفاه اجتماعی این کشور در مقایسه با مثلا آلمان و سوئد داشته است.

از سویی سرآغاز بحران بدهی در اروپا به باور بسیاری از تحلیلگران، چند صد کیلومتر در شمال آتن، در بروکسل، فرانکفروت و برلین قرار دارد؛ یعنی جایی که رهبران اتحادیه اروپا یک سیستم مالی یکپارچه و آکنده از ایراد و اشکال را به راه انداخته‌اند و سپس با استقبال از یک کشوری با آن همه معضلات اقتصادی ساختاری همچون یونان، در این سیستم پذیرایی کرده‌اند. در نتیجه اگر قرار است راهکاری برای بحران به دست داده شود، این راهکار در انتخابات یونان نیست، بلکه کیلومتر‌ها آن سو‌تر از آتن باید به دنبال آن بود.

پانزده سال پیش، قبل از آنکه یونان به یورو متصل شود، این کشور بهشت نبود، اما در بحران نیز به سر نمی‌برد و تا این درجه بدهکار نبود. نرخ بیکاری بالا بود اما فاجعه بار نبود و شهروندان یونانی کما بیش تأثیر خود را در بازار‌های مالی جهان داشتند. درآمد خود را از توریسم، کشتیرانی و صادرات به دست می‌آوردند و بخش مهمی از واردات خود را نیز پوشش می‌دادند.

اما پس از ازدواج با یورو، این باور برای سرمایه‌گذاران شکل گرفت که یک مکان امن برای سرمایه‌گذاری پدید آمده است. سرمایه‌ها روانه یونان شدند که بخش مهمی از آن صرف کسری بودجه دولت شد. اقتصاد این کشور که به لحاط ساختاری هنوز بسیار مشکل داشت با رشد نقدینگی شدیدی روبه‌رو شد که در ‌‌نهایت تورم افسار گسیخته را به وجود آورد و به فساد مالی دامن زد. همه این مشکلات منتظر یک بحران اقتصادی بود که با شکستن حباب یورو، نقص‌های سیستم مالی یکپارچه را نشان دهد و سرانجام امثال یونان را به گرداب بدهی‌ها برساند.

پس از ازدواج با یورو ماه عسل یونان، چند سالی است به پایان رسیده. این کشور اکنون واقعیت ورود به یک سیستم یکپارچه مالی مشکل‌دار، با یک اقتصاد از پای بست ویران را تجربه می‌کند. انتخابات دیروز هرچند نشانی از تعهد یونان به این ازدواج بود، اما به معنای حل مشکلات نیست. هنوز اروپا و رهبران آن راه زیادی برای فرار از یک فروپاشی شرم آور را در پیش روی دارند و اگر زود به نتیجه مورد نظر نرسند، نه این انتخابات و نه هیچ انتخابات دیگری چاره ساز و اطمینان بخش برای بقای یورو نخواهد بود.