در حاشيه اهانت‌هاي صورت گرفته به نمايندگان؛

آقاي جوانفکر، «مجلس عصاره فضائل ملت است»

ايشان به جاي لقمه دور سر چرخاندن و کم درايت جلوه دادن نمايندگان، چرا تاج گل تقدير و تشکر را بر سر جناب کردان نمي‌گذارند که با ترفندهاي مختلف نمايندگان شريف ملت را فريب داده و آنان را وادار به راي اعتماد کرد؟ با توجه به برخي شايعات در زمينه اختلاف سليقه‌ها در دولت و چند سليقگي‌هاي حاکم در اين باره، آيا هدف خاصي پشت مطرح کردن موضوع کردان با اين الفاظ موهن در اين موقع زماني وجود ندارد؟

کد خبر: ۲۵۱۰۹

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۳۸۷ - ۱۵:۴۴

يادداشت اهانت‌آميز علي اکبر جوانفکر درباره رئيس مجلس و جايگاه رفيع قوه مقننه در کشورمان، نويسنده را بر آن داشت تا با تذکر نکاتي از قبيل آنچه آن را جوانفکر به تحرير درآورده است، مبهمات مغالطه ايشان را پاسخگو باشد.

این یادداشت که در وبلاگ شخصي جوانفکر درج شده، مبتني بر چند نکته است که به مهمترين آنها اشاره و پاسخ داده مي‌شود.

-« آقاي لاريجاني از يک سو گفته است واقعا از مدارک تحصيلي آقاي کردان بي‌اطلاع بوده و از طرف ديگر ابراز مي‌دارد در خصوص مدرک دکتراي ايشان ترديد داشته است. اگر فرض بر بي‌اطلاعي ايشان از مدرک تحصيلي آقاي کردان باشد، چنين استدلال خواهد شد که آقاي لاريجاني از سوي آقاي کردان فريب خورده است و اگر فرض بر ترديد ايشان گذاشته شود ، معني آن اين است که ايشان هم فريب خورده و هم احتمال مي‌داده فريب خورده باشد و هم نسبت به رفع آن و برخورد با فريبکار اهمال کرده است.

به اين ترتيب، مستند به همان منطقي که آقاي کردان از وزارت کشور کنار گذاشته شد، مي‌خواهم تصريح کنم که با استدلال اول، يعني فريب‌خوردن آقاي لاريجاني، اين سوال مطرح مي‌شود که يک فرد فريب‌خورده چگونه مي‌تواند در سمت رياست مجلس شوراي اسلامي قرار گيرد. اين اشکال، فقط به آقاي لاريجاني محدود نمي‌شود و تعداد زيادي از نمايندگان محترم مجلس را نيز در بر مي‌گيرد. مستند به همان منطقي که بر پايه آن، آقاي کردان از تصدي امور وزارت کشور کنار گذاشته شد، اين سوال مطرح خواهد شد که آيا نمايندگان فريب خورده مجلس هشتم نيز صلاحيت قرار گرفتن در چنين جايگاه حساس و مهمي را دارند؟»

1- آقاي جوانفکر نگفته‌اند که در چه حکومتي و با چه اعتقادي، انتظار مسند نشيني چونان حضرت داود را از رئيس و نمايندگان مجلس دارند؟ آيا در همان زماني که پاشنه در بر اين شيوه مي‌چرخيد که امثال کردان را بر پايه اعتماد ظاهري به سمتي مي‌گماردند، آيا بسياري ديگر و شايد قريب به اتفاق مديران چنين نبودند؟ قصد پايين کشيدن پرده‌ها را نداريم، اما بسيارند که مدعي هم هستند و خود اين گونه بودند.

2- نويسنده وکيل مدافع آقاي لاريجاني و ديگر دوستان نيست، ولي اين سخن آقاي جوانفکر، لازمه‌اش ادعاي عصمت است که بگوييم نماينده و رئيسي پيدا شوند که هيچ گاه فريب نخورده و خبطي نکرده باشند. (گشتم نبود، نگرد نيست!)

3- اگر صدا و سيما را تافته جدا بافته بدانيم (که نيست) چرا همين نسخه را براي آقاي جهرمي که کردان را رئيس سازمان فني و حرفه‌اي کرد و وزير نفت که وي را به قائم مقامي منصوب کرد، نمي‌پيچند؟ آيا گزينش مديران ارشد دولتي سخت‌تر از ديگر دستگاه‌ها نيست، اينان چرا فريب خوردند؟

4- آقاي جوانفکر در جاهايي که مظنه تأثير و تأثر هم زمان وجود دارد به همان اندازه که به مؤثر بها داده مي‌شود، به تأثير گرفته نيز توجه مي‌شود. ايشان به جاي لقمه دور سر چرخاندن و کم درايت جلوه دادن نمايندگان، چرا تاج گل تقدير و تشکر را بر سر جناب کردان نمي‌گذارند که با ترفند‌هاي گوناگون نمايندگان شريف ملت را فريب داده و آنان را وادار به رأي اعتماد کرد؟ چرا به همان اندازه که به بي‌لياقتي نمايندگان رأي مي‌دهد، براي خود و دوستانش نشان لياقت در نظر نمي‌گيرد که چنين مدير قهاري را به کار گرفته بودند؟

- «در باب فضيلت و اهميت اقامه نماز اول وقت، احاديث و روايات زيادي وجود دارد و شايسته بود مجلس شوراي اسلامي در موقع بلند شدن صداي اذان ظهر، جلسه علني را در روز استيضاح به طور موقت تعطيل مي‌کرد و پس از اقامه نماز، آن را از سر مي‌گرفت، اما چنين نشد و در واقع آقاي لاريجاني راي خدا را به راي نمايندگان گذاشت و تاسف‌آور آن که توصيه و نظر خداوند متعال و ائمه معصومين (ع)، راي نياورد و مجلس به کار خود ادامه داد. اين احتمال را نمي‌توان ناديده گرفت که اگر نمايندگان محترم مجلس به نماز اول وقت اهميت لازم را مي‌دادند، شايد نتيجه جلسه به آنجا نمي‌رسيد که قلب بزرگان و وجدان مردم از آن به درد آيد.»

1- اي کاش آقاي جوانفکر کمي بيشتر اندر احوالات اين ادعاي خود مطالعه مي‌کردند. موضوع کردان يکي از مهمترين امورات مسلمين بود که حکم حق‌الناس را داشته و همان گونه که خود ايشان تلويحا اشاره کرده‌اند، اگر نماز اول وقت خوانده مي‌شد، نتيجه چيز ديگري به ارمغان مي‌آمد و کردان ماندني مي‌شد.

آيا بر سر کار بودن چنين وزيري که تمامي اقشار ملت زبان به گلايه از بودنش گشوده بودند و با تقدم يک مستحب بر واجبي عيني، خوف فتنه‌هاي بسيار مي‌رفت، سبب شده تا ايشان به نمايندگي از شرعيتي که بدون تخصص نبايد در وادي آن سخن راند، قلم بر کاغذ جاري کنند؟ آيا ماندن کردان اهم امور مسلمين بود يا رفتنش؟ هر چند هيچ کدام نبود و اين کوهي بود که از کاه ساخته شده بود.

2- منظور ايشان از قلب بزرگاني که به درد آمده است چه کساني‌اند؟ نظرسنجي وجدان شناسانه را ايشان کي و به چه طريقي انجام داده‌اند که با استناد به آن، نتيجه را ناراحتي وجدان مردم اعلام کرده‌اند؟ نکند منظور از مردم و بزرگان خود آقاي جوانفکر و دوستانشان است؟ يقينا چنين است چون مراجعه‌اي سطحي و پيش پا افتاده به مطبوعات و رسانه‌ها براي هر مبتدي، نتيجه‌اي جز اين نتيجه توهمي به ارمغان مي‌آورد. چه برسد به مشاور مطبوعاتي رئيس‌جمهور.

- «آقاي حداد عادل در حالي بر حرمت و اعتبار علم و دانش و اهميت مدرک دانشگاهي تاکيد کرده است که در دوران رياست ايشان بر مجلس هفتم شوراي اسلامي، طرحي مبني بر معادل بودن يک دوره نمايندگي مجلس با مدرک کارشناسي ارشد، مورد تصويب قرار گرفت. اکنون مي‌توان از آقاي حداد عادل پرسيد آيا اين مجلس هفتم نبود که سر شوخي با مدرک دانشگاهي را باز کرد؟»

1- بديهي بودن اين مغالطه نويسنده را از آن باز مي‌دارد که در ردش چيزي مرقوم کند، اما براي تنوير روشن ضميران بايد بگويم که آقاي کردان با مدرک خود حقوق گرفته و پايه‌هاي ترقي کاري و دانشگاهي را گذرانده است. کدام نماينده با اين به اصطلاح معادل مي‌تواند يک واحد دانشگاه پاس کند؟

اين تصميم مجلس براي اين بود که نماينده‌اي که چند دوره در مجلس بود و تجربه عملي بسياري به دست آورده بود به دليل نبود يک مدرک از ادامه کار سياسي با کوله‌باري از تجربه باز نماند. نه اينکه بعد با آن حقوق گرفته، در دانشگاه تدريس کرده و با مترجمي خيالي در دانشگاه‌هاي معتبر دنيا از مدارک عاليه مبتني بر آن دفاع کند.

مضاف بر اينکه آقاي حداد عادل، رياست مجلسي را داشته که تنها يک رأي در آن داشته و خبرهاي آن روز مجلس نشان مي‌دهد که طراحان تصويب مدرک معادل نمايندگان چه کساني بودند و با چه گرايش‌هايي، نه غلامعلي حداد عادل، رئيس مجلس هفتم!

2- نکته آخر اين‌که آقاي جوانفکر معلوم نکرده‌اند که با توجه به برخي شايعات در زمينه اختلاف سليقه‌ها در دولت و چند سليقگي‌هاي حاکم در اين باره، آيا هدف خاصي پشت مطرح کردن موضوع کردان با اين الفاظ موهن در اين موقع زماني وجود ندارد؟ به ويژه با توجه به اينکه نمايندگان مجلس در مصاحبه‌هاي خود گفته‌اند که اين اظهارات در اين فضا بر رأي اعتماد محصولي تأثير خواهد گذارد، چنانچه مقامات عالي دولت واکنشي در اين زمينه نشان ندهند.