فهرست انتصاب 42 مدير در«دانشگاه آزاد»

کد خبر: ۲۵۰۷۰۹

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۹:۱۹

42مدير ارشد «جاسبي» در دانشگاه آزاد اسلامي با حكم «فرهاد دانشجو» از كار بركنار شده‌اند. بررسي انتصابات «فرهاد دانشجو» در دانشگاه آزاد اسلامي نشان مي‌دهد، او جريان‌ها و انشعابات اصلي و تاثير‌گذار در دوره گذشته دانشگاه آزاد اسلامي را در تغييرات خود نشانه رفته است.

روزنامه شرق نوشت: مساله‌اي كه پس از خروج عبدالله جاسبي رييس 30ساله دانشگاه آزاد اسلامي پيش‌بيني مي‌شد اما از منظر ضرورت «اصل ثبات مديريتي» در فضاي دانشگاهي قابل پيش‌بيني و تحليل نبوده و نيست.

تجربه نشان داده است در همه دستگاه‌هاي مديريتي در كشور با تغيير هر مدير يا وزيري بخش اعظمي از مديران درجه اول يا ستادي با صندلي‌هاي مديريت خود خداحافظي مي‌كنند و اشخاص نزديك به مديريت جديد وارد چرخه مديريت مي‌شوند. با اين حال دانشگاه آزاد اسلامي به‌رغم اينكه محيطي علمي و دانشگاهي محسوب مي‌شود نيز از اين قاعده مستثنا نيست و زماني كه رياست آن دانشگاه با فاكتور‌هاي ديگري انتخاب شد، ضرورتي نيز در ثبات مديريتي در فضاي علمي و دانشگاهي چندان به چشم نمي‌آيد.

براساس احكام مديريتي جديد كه از سوي «فرهاد دانشجو» از ابتداي مديريت سه ماهه‌‌اش در دانشگاه آزاد اسلامي صادر شده است، 16 رييس دانشگاه و رييس منطقه مهم و تاثير‌گذار اين دانشگاه، 13 معاون دانشگاه و 13 پست مديريتي و مشاور از زمان دوران رياست جاسبي از كار خود بركنار شده‌اند و مديران «فرهاد دانشجو» جايگزين آنها شده‌اند.

پست‌ها و صندلي‌هاي مهمي همچون رياست علوم و تحقيقات تهران، منطقه 8 دانشگاه آزاد اسلامي، معاون اداري و مالي دانشگاه آزاداسلامي، سرپرست دانشگاه آزاداسلامي واحد تهران شمال، سرپرست دانشگاه آزاداسلامي واحد تهران مركزي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران‌جنوب، معاونت پژوهش و فناوري واحد علوم و تحقيقات، معاون امور بين‌الملل دانشگاه آزاداسلامي، معاون آموزشي دانشگاه آزاد، معاون پژوهشي دانشگاه آزاد، معاون عمران و توسعه واحد علوم و تحقيقات، رييس دانشگاه آزاداسلامي مشهد، دبير منطقه 9 دانشگاه آزاد اسلامي، رييس منطقه3 دانشگاه آزاداسلامي، رييس منطقه 13 دانشگاه آزاد اسلامي، رييس منطقه 17دانشگاه آزاد اسلامي، رييس منطقه 2 دانشگاه آزاد اسلامي، رييس منطقه 9 دانشگاه آزاد اسلامي، مديرمسوول روزنامه فرهيختگان، رييس منطقه 18 دانشگاه آزاد اسلامي (شرح كامل در جدول يك) كه مي‌توان آنها را فاز اول تغييرات مديريتي در دانشگاه آزاد اسلامي دانست.

چرا كه به نظر مي‌رسد همه اين تغييرات مديريتي در بطن خود تغييرات ديگري نيز به دنبال دارند و به نظر مي‌رسد گام دوم تغييرات اين بار نه از سوي «فرهاد دانشجو» بلكه از سوي مديران جديد دانشگاه آزاد اسلامي صورت مي‌گيرد. از سوي ديگر نكته قابل توجه در انتصابات دانشجو تعداد كم تغييرات در فهرست 56 مدير دانشگاه آزاد اسلامي است كه در بدو ورود او به دانشگاه آزاد، برنامه‌هاي دانشجو را مورد حمايت خود قرار دادند. 22 اسفند سال گذشته چند روز پس از قطعي شدن حضور «فرهاد دانشجو» در دانشگاه آزاد اسلامي ۵۶نفر از مسوولان، مديران و روساي واحدهاي دانشگاه آزاداسلامي با صدور پيام‌هاي تبريك جداگانه‌اي به دكتر «فرهاد دانشجو» انتصاب وي را به سمت رياست دانشگاه آزاد اسلامي نشانگر لياقت، توانمندي و شايستگي دانسته‌اند و حمايت همه‌جانبه خود را از «فرهاد دانشجو» در جهت رشد و بالندگي و اعتلاي اهداف عاليه دانشگاه آزاد اسلامي اعلام داشتند.

با اين حال بررسي‌ها نشان مي‌دهد از آن فهرست 56نفره تنها چهار نفر يعني محمدعلي گذشتي رييس واحد تهران مركز، هاشم‌زاده رييس واحد تهران‌جنوب، يعقوب‌نژاد رييس واحد تهران‌شمال و حجت‌الاسلام ايراندوست رييس واحد قم از سمت خود بركنار شده‌اند و باقي در سمت‌هاي خود ابقا یا برخی نیز همچون محمدحسین سرورالدین در پست‌های دیگر جابه‌جا شدند.

البته عدم ثبات مديريتي در دانشگاه‌هاي كشور مشكلي فراگير است و تنها مربوط به دانشگاه آزاد اسلامي نمي‌شود. به طوري‌كه براساس بررسي‌هاي صورت‌گرفته دانشگاه فردوسي مشهد، 15 رييس در 51 سال، صنعتي اصفهان 32سال و 11رييس، دانشگاه شهيد بهشتي 40سال و 16 رييس، علم و صنعت 31 سال و 16 رييس، خواجه نصير 79 سال و 12رییس، اميركبير 53 سال و 21 رييس، صنعتي شريف 44 سال و 13 رييس و دانشگاه تهران 31 رييس در 75 سال را به خود ديده‌اند كه نشان مي‌دهد ثبات مديريتي در فضاي دانشگاهي و علمي كشور تحت هر شرايطي معنا و مفهومي ندارد.

از سوي ديگر با نگاهي به دانشگاه‌هاي مطرح دنيا مي‌توان دريافت كه دانشگاه هاروارد در 373 سال تنها 28 رییس، دانشگاه ام‌آي‌تي در 148سال تنها 18رييس، دانشگاه استنفورد در 124 سال تنها 11رييس به خود ديده‌اند و به طور قطع ثبات مديريتي در اين مراكز دانشگاهي كه پاي ثابت 10 رتبه اول در همه رنكينگ‌هاي دانشگاهي هستند با دانشگاه‌هاي كشور قابل مقايسه نيست.