کنکاش در آمار تعطیلات اخیر:

متولی مقابله با نوشیدنی الکلی کیست؟!

در حالی که در مبارزه با برخی مشکلات اجتماعی‌، گاه تا چند نهاد همکاری می‌کنند، در مقوله مهمی چون مبارزه با نوشیدنی‌های الکلی، جز ایست‌های بازرسی و‌ گاه گشت‌های پراکنده، شاهد دیگری از مبارزه در دست نداریم؛ ظاهرا نه کسی به الکل معتاد است که نیاز به روش ترک داشته باشد و نه اصولا الکلی تولید و پخش می‌شود که نیازمند تعقیب قانونی باشد! اما آمار...

کد خبر: ۲۴۹۸۵۱

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۱ - ۱۹:۲۴

یکی از کارکردهای بسیار مثبت تعطیلات که کمتر مورد توجه قرار گرفته، این است که می‌توان عیار اقدامات گذشته و حال مسئولان را با آن سنجید؛ به این صورت که ببینیم ممنوعیت‌های اعمال شده تا چه اندازه تأثیرگذار بوده و کارهای فرهنگی چه مقدار توفیق داشته‌اند؟!

به گزارش «تابناک»، با آغاز تعطیلات هفته گذشته، بسیاری از هموطنانمان راهی سفر شدند تا برخی از شهرهای خوش آب و هوای کشورمان با انبوه مسافران مواجه شده و نیروهای خدماتی و مدیریتی آن‌ها به حالت آماده باش درآیند. طبیعی است که مجال پیش آمده، شمار بسیاری را راهی شهرهای شمالی کشورمان کند تا نگرانی‌ها نسبت به افزایش آمارهای منفی چون تصادف در جاده‌های شلوغ، غرق شدن در دریا و رخدادهایی از این دست به اوج برسد.

این در حالی است که آمارهای منتشره با پایان تعطیلات، نشان از عملکرد نسبتا خوب مردم و مسئولان در برابر خطرات احتمالی دارد؛ جایی که افزایش سفر به نسبت مشابه سال گذشته با آسیب و خسارت کمتری روبه‌رو می‌شود و خوشبختانه شمار کمتری در دریا غرق می‌شوند؛ اما یادآوردی این نکات نه به این معناست که همه آمار‌ها در سطح قابل قبولی بوده است.

شنیده‌ها حاکی است که بیشترین علت مراجعه به اورژانس، ناشی از سوء مصرف نوشیدنی‌های الکلی بوده تا جایی که برخی بیمارستان‌ها را مجبور به اندیشیدن تمهیدات ویژه برای این دست از مراجعان کند؛ آماری که شاید عجیب به نظر برسد، ولی پیشتر هم سابقه داشته و مورد تأیید مسئولان است؛ اما گویا مورد توجه قرار نگرفته است!

تصاویری از این دست، بارها در برنامه‌های گوناگونی که برای بیان مضرات الکل ساخته می‌شود، به نمایش درآمده است، در حالی که روی دیگر سکه، نشان از افزایش مصرف این مواد دارد؛ به نظر شما دلیل این امر چیست؟!

کمتر از یک ماه پیش، رییس شورای سیاستگذاری وزارت بهداشت در این باره به خبرگزاری مهر گفت: گاهی گزارش‌هایی توسط بیمارستان‌ها و پزشکان از رواج مصرف الکل در مناطق جنوب تهران ـ که تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران هستند ـ به دست ما می‌رسد که نگران کننده است.

باقر لاریجانی که در حاشیه نشست دفاع از «سند نقشه راه پیشگیری از سوء مصرف مواد» سخن می‌گفت، افزود: یکی از مسائل خوبی که در این نقشه مطرح شده، مبارزه با اعتیاد به الکل است. باید به صورت جدی وارد این عرصه شویم، زیرا نمی‌توان درباره فروش این گونه مواد که هم‌اکنون در برخی از فروشگاه‌ها هم انجام می‌شود بی‌تفاوت بود.

لاریجانی با تأکید بر اینکه آمار سوء مصرف الکل در برخی مناطق کشور بالاست و به این مسأله کمتر توجه شده است، افزود: باید نسبت به این قضیه حساس باشیم و حتی بیشتر از امراضی چون دیابت و بیماری‌های قلبی و عروقی به آن توجه کنیم.

سخنانی از این دست، در حالی گفته می‌شود که ظاهرا معضل به ناحیه بحرانی نزدیک شده، وگرنه چه کسی است که نداند وضع نامطلوب امروز ناشی از پنهان کردن آمار ناخوشایند در گذشته و در نتیجه بی‌تفاوتی به مقوله‌ای است که در کشورمان باید به طور ویژه‌ای مورد توجه قرار بگیرد، ولی اینقدر مهجور مانده که اکنون لازم است برای رویارویی با آن از خانه اول آغاز کنیم!

عباسعلی ناصحی، مدیر کل سلامت روان وزارت بهداشت در این باره به مهر می‌گوید: اطلاعات ما راجع به اعتیاد به الکل در کشور کم است و باید تولیت خود در حوزه پیشگیری و درمان این معتادان را بیشتر کنیم.

وی می‌افزاید: افزایش شیوع مصرف مواد محرک نسبت به مصرف مواد مخدر و درمان آن، بخش دیگری از برنامه‌های اداره کل سلامت روان معاونت بهداشت است.

بدین ترتیب درخواهیم یافت که حتی مسئولان وزارت بهداشت نیز از شدت شیوع بیماری در جامعه‌مان نگران شده و در این راستا به دنبال چاره‌‌ای هستند تا شاید مانع رخ دادن پیامدهای تلخ ماجرا شوند؛ کاری در خور تقدیر که البته چون درباره فاز درمانی تدارک دیده شده، بی‌گمان نمی‌تواند نقش پیشگیرانه و مقابله‌ای داشته باشد و اینجاست که ضرورت ورود نهادهای دیگر به ماجرا احساس می‌شود.

به عبارت دیگر، هنگامی می‌توانیم به کارهای انجام گرفته در مقابل این بحران دلخوش شویم که هم روند مقابله با تولید نوشیدنی‌های الکلی قاعده‌مند، هم تدابیر آموزشی برای معرفی مضرات آن‌ها و نهی از مصرف به کار گرفته، هم تدابیر قانونی برای خاطیان و مجرمان در نظر گرفته و در پایان تدابیر درمانی به درستی فراهم شود؛ در حالی که اگر نگاه اجمالی هم به وضعیت کنونی‌مان بیندازیم، خواهیم دید که در برخی بخش‌ها، حتی تلاشی برای جبران مافات به چشم نمی‌خورد.

اکنون کافی است با همان اطلاعات کلیشه‌ای به سراغ مبتلایان به الکل (حتی آنهایی که خود را تفننی می‌دانند!) رفته و با ایشان به گفت‌و‌گو بنشینیم، تا دریابیم که به رغم رشد روزافزون نوشیدنی‌های الکی، روش هشدار و مقابله ما با چنین معضلی چیست؟!

اینجاست که باید بگوییم، گویا حتی متولی خاصی برای این امر نداریم، وگرنه چه کسی است که نداند، با کشف و از بین بردن مقداری نوشیدنی الکلی ـ هرچند هم شایسته تقدیر باشد‌ ـ نمی‌توان معضل را حل کرد؟ و از متولیان امر بپرسیم:

آیا رفتارتان تا این لحظه، منجر به نجات جمعی از مبتلایان به الکل خواری شده که مثلا همایش نجات یافتگان از این بلا را برگزار کنید؟!