روایت توقف نشر «پرتو سخن»

نشریه پرتو سخن با چاپ مطلب و كاریكاتور به آیت‌الله منتظری اهانت كرده بود. موضوع در جلسه هیات نظارت مطرح شد و به اتفاق آرا تصمیم گرفته شد كه مسئله برای بررسی به دستگاه قضایی ارجاع شود.

کد خبر: ۲۴۸۸۲

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۸۷ - ۱۰:۰۷

آقای روانبخش، عضو رایحه خوش‌خدمت و سردبیر نشریه پرتو سخن، مدت‌هاست كه در هر جا و به هر بهانه‌ای، یادی از من می‌كند.

نمونه آخرش مناظره‌ای است كه ایشان با آقای تاج‌زاده داشته‌اند، گفته‌اند: «روانبخش: آقای تاج‌زاده می‌فرمایند ما روزنامه نداریم. من می‌گویم چه كسی جرأت دارد به شما روزنامه ندهد؟ آقای مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد دولت اصلاحات به تنهایی و بدون تشكیل جلسه نشریه پرتو سخن را لغو امتیاز كرد و این تریبون ما را به اتهام درج مقاله‌ای درباره آقای منتظری و یك طرحی كه در آن روزنامه چاپ شده بود و این طرح هم از ماهنامه صبح گرفته شده بود كه هیچ ربطی به این مقاله هم نداشت، توقیف كرد. آقایان در زمان شعار جامعه چندصدایی و زنده‌باد مخالف من، این تنها نشریه اصولگرا را بستند. شش ماه تلاش كردیم تا اینكه اثبات كردیم، این نشریه تقصیری نداشته است. شما می‌گویید نشریه‌تان را بستند. شما هم این نشریه بيست هزار تیراژی را كه در مقابل نشریات آن ‌روز شما چیزی نبود، شش ماه تعطیل كردید. ما همان موقع هم كه نشریه‌مان را بستند، جنجال راه نینداختیم. گفتیم اشكال ندارد چراكه ملتزم به قانون هستیم. دیوان عدالت اداری بررسی كرد و دید این حكم آقای وزیر خلاف قانون بوده است». (روزنامه كارگزاران 20/آبان/1387 شماره 635) اما حقیقت متفاوت از روایت آقای روانبخش است.

نشریه پرتو سخن با چاپ مطلب و كاریكاتور به آیت‌الله منتظری اهانت كرده بود. موضوع در جلسه هیأت نظارت مطرح شد و به اتفاق آرا تصمیم گرفته شد كه مسأله برای بررسی به دستگاه قضایی ارجاع شود. جناب آقای حجت‌الاسلام و المسلمین نیری به عنوان نماینده دستگاه قضایی در جلسه حضور داشتند. ایشان از شیوه عمل نشریه پرتو سخن به عنوان برافروحتن فتنه یاد كردند. دیگر اعضای هیأت نظارت نیز می‌توانند درباره ادعای كذب آقای روانبخش گواهی دهند. صورت جلسه هیأت نظارت بایست در آرشیو هیأت وجود داشته باشد. بنا بر قانون، وزیر نمی‌تواند به تنهایی تصمیم بگیرد و نشریه‌ای را متوقف كند. چه رسد به لغو امتیاز! پیداست این آقای روانبخش تمام شهریه و حقوقی كه از حوزه گرفته حرام كرده؛ دست‌كم لازم بود یك بار قانون مطبوعات را می‌خواند و می‌دید كه در آن زمان، نشریه صرفا برای بررسی به دادگاه ارجاع می‌شد و سخنی از لغو امتیاز مطلقا مطرح نبود.

چطور آقای روانبخش چنین موضوع بدیهی را نمی‌دانسته‌اند و در برابر یك تصمیم وزیر به قول خودشان تمكین كرده‌اند؟ شاید آیت‌الله مصباح و شاگرد و نشریه ایشان گمان نمی‌كردند؛ در روزگاری كه نسبت به آیت‌الله منتظری [آن شرایط حاكم] بود، هیأت نظارت چنان اقدامی را در دفاع از شأن مرجعیت انجام دهد.

عطاءالله مهاجرانی، روزنامه کارگزاران