آدم هاى عجيب و غريبى هستيم

کد خبر: ۲۴۷۱۲۴

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۰:۲۹

آدم هاى عجيب و غريبى هستيم كه انگار خودمان دوست داريم خودزنى كنيم... «بحرين» مى آيد و با ۶ گل مقابل فوتبال  ما له مى شود و مى رود اما خودشان، گردن فراز مى كنند و مى گويند؛ اتفاق مهمى نبود...

يك حادثه بود... «بايرن مونيخ» در زمين خودى و پيش چشم عاشقانش مقابل ميهمانش شكست مى خورد و از رسيدن به جام باز مى ماند اما خود آلمانى ها مى گويند؛ تجربه خوبى بود... عربستان كه هميشه يك پاى ثابت در دور نهايى مسابقات مقدماتى جام جهانى در آسيا بود، امسال در دور اول حذف مى شود اما خودشان مى گويند:

«لازم بود اين شكست نصيبمان شود تا به خود بياييم...!» ما اما ؛ تيم ملى كشورمان ۱۴ماه است كه شكست نخورده - از هنگامى كه مرد پرتغالى پا به فوتبالمان گذاشته - آن وقت همين كه در يك بازى «درون اردويى» بيشتر شبيه يك «تمرين» بوده، به حريف تمرينى اش كه برو بچه  هاى اميد بودند مى بازد، طورى «واويلا» سر مى دهيم كه انگار از رسيدن به جام جهانى محروم شده ايم! برمى داريم تيتر مى زنيم؛ «بالاخره تيم كوئيروش باخت!»

يا مى نويسيم؛ ركورد تيم ملى با مرد پرتغالى شكست! كه چى؟ چرا دوست داريم «خودزنى» كنيم؟ من نمى دانم چه لذتى مى بريم از اينكه اعتماد به نفس را از شاگردان كوئيروش بگيريم؟ باخت كجا بوده؟ شكست كدام است؟ بچه هاى تيم ملى در يك بازى تمرينى، ۲گل به اميد زدند و ۳گل خوردند، والسلام! اگر مى فهميديم كه اين «خودزنى ها» چه لذتى دارد، زياد دلمان نمى سوخت؛ اما خدارا شكر نمى فهميم!